Wilhelma
 Lew morski i zabudowa parkowa | |
| Państwo | |
|---|---|
| Kraj związkowy | |
| Miejscowość | |
| Liczba zwierząt |
8000 |
| Liczba gatunków |
1000 |
Położenie na mapie Stuttgartu  | |
Położenie na mapie Niemiec  | |
Położenie na mapie Badenii-Wirtembergii  | |
| 48°48′18″N 9°12′18″E/48,805000 9,205000 | |
| Strona internetowa | |
Wilhelma − wybudowany jako królewski zespół pałacowy, obecnie ogród zoologiczny w północnej części Stuttgartu w Badenii-Wirtembergii w południowych Niemczech.
Historia
Kompleks powstał początkowo jako pałac królewski. Budynki utrzymane w stylu neomauretański przypominać miały pałac w Alhambrze. Zespół zaadaptowano do obecnych celów po II wojnie światowej[1]. Odwiedzający Wilhelmę podziwiają piękno XIX-wiecznej zabudowy.
Jest jedynym w Europie dużym ogrodem botaniczno-zoologicznym[2], w którym trzymanych jest 8000 zwierząt z ponad 1000 różnych gatunków oraz egzotyczne rośliny z ponad 5000 różnych gatunków. Szczególną atrakcją ogrodu jest unikatowa hodowla wszystkich czterech rodzajów małp człekokształtnych. W akwarium hodowane są zwierzęta i rośliny wodne pochodzące z całego niemalże świata. W ogrodzie botanicznym znajduje się dużych rozmiarów gaj magnoliowy. W grudniu 2007 na temat Wilhelmy rozpisywała się prasa europejska z powodu udanego przychowu niedźwiedzia polarnego. Młode, urodzone 10 grudnia 2007 zostało ochrzczone imieniem Wilbär. Na widok publiczny zostało po raz pierwszy wystawione 15 kwietnia 2008. Obecnie zwierzę to znajduje się w parku polarnym niedaleko Grönklitt w Szwecji[3].
Jak w wielu niemieckich zoo zwierzęta oddzielone są od zwiedzających prawie niezauważalnymi barierami. Osobliwością zoo w Stuttgarcie jest możliwość obserwowania karmienia piskląt. W górnej części ogrodu rosną sekwoje. Od zachodu do zoo przylega park miejski utrzymany w stylu ogrodów angielskich z ogromnym trawnikiem i nieregularnie sadzonymi grupami drzew.
Transport
Dojazd do zoo od strony centrum miasta umożliwia kursująca codziennie linia tramwajowa.
Wyhodowanie roślin inwazyjnych
Pracownicy akwarium odpowiedzialni są za wprowadzenie zmian genetycznych u gatunku Caulerpa taxifolia, jednej z alg pochodzących z Oceanu Indyjskiego. Alga ta stała się niebezpiecznym inwazyjnym gatunkiem, który stanowi zagrożenia dla delikatnej równowagi w środowisku. Źródła naukowe nazywają Caulerpa taxifolia "Algą Mordercą"[4].
Przypisy
- ↑ Wilhelma - zoologisch-botanischer Garten: Alhambra am Neckar - Wilhelma [online], www.wilhelma.de [dostęp 2021-01-22].
- ↑ Wilhelma - zoologisch-botanischer Garten: Das Unternehmen - Wilhelma [online], www.wilhelma.de [dostęp 2021-01-22].
- ↑ Wilbär ist jetzt Schwede. www.stuttgarter-zeitung.de, 2009-05-15. [dostęp 2010-07-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-05-18)].
- ↑ Pierre Madl, Maricela Yip: Literature Review of Caulerpa taxifolia. www.sbg.ac.at, 2005-06. [dostęp 2010-07-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-02-06)]. (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.