William Banting

William Banting
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

1797
Londyn

Data i miejsce śmierci

16 marca 1878
Londyn

Zawód, zajęcie

przedsiębiorca pogrzebowy

Narodowość

angielska

Małżeństwo

Mary Ann Banting

Multimedia w Wikimedia Commons

William Banting (ur. 1797, zm. 16 marca 1878) – angielski przedsiębiorca pogrzebowy; popularyzował dietę odchudzającą na bazie ograniczonego spożycia węglowodanów; w 1863 roku wydał broszurę Listy o otyłości (ang. Letter on Corpulence Addressed to Public), w której jako pierwszy przedstawił komercyjną dietę odchudzającą. Dieta ta zakładała rezygnację ze spożywania pieczywa, masła, mleka, cukru, piwa oraz ziemniaków.

Życiorys

William Banting urodził się w Londynie w 1797 roku. Należał do wyższej klasy średniej. Prowadził rodzinne przedsiębiorstwo pogrzebowe, które przez pięć pokoleń zajmowało się organizacją pogrzebów państwowych i królewskich (do 1928 roku), m.in. admirała Nelsona, królów Jerzego III Hanowerskiego, Jerzego IV Hanowerskiego i Wilhelma IV Hanowerskiego[1].

Banting ożenił się i zamieszkał ze swoją żoną Mary Ann w Kensington[1]. Miał ośmioro dzieci: dwóch synów i sześć córek. Gdy miał 30 lat, zaczął tyć. W wieku 60 lat jego waga (92 kg) była nieproporcjonalna do niskiego wzrostu (1,65 m). Przez otyłość nie mógł sznurować butów i musiał tyłem wchodzić po schodach.

W roku 1862 uskarżający się na postępującą głuchotę Banting zgłosił się po poradę do chirurga Williama Harveya praktykującego w Royal Dispensary for Diseases of the Ear, który doszedł do wniosku, że problemy ze słuchem powoduje otyłość pacjenta[2]. Harvey zalecił Bantingowi dietę wykluczającą z jadłospisu węglowodany. Dzięki tej diecie Banting schudł 30 kilogramów, co przy wzroście 165 cm stanowiło ogromną różnicę.

Dieta Bantinga

W 1863 roku Banting jako pierwszy opublikował komercyjną dietę odchudzającą[3], wydając broszurę Listy o otyłości (ang. Letter on Corpulence Addressed to Public), reklamującą dietę zaleconą mu przez Harveya[4]. Dieta zakładała rezygnację ze spożywania pieczywa, masła, mleka, cukru, piwa oraz ziemniaków[5][6].

Broszura Bantinga cieszyła się szerokim zainteresowaniem, doczekała się pięciu wydań i 63 000 sprzedanych egzemplarzy w samej Wielkiej Brytanii[7]. Nazwisko jej autora stało się synonimem odchudzania, dając początek nowym słowom w języku angielskim, czasownikowi to bant i rzeczownikowi bantingism[7]. Do 1963 roku słownik Concise Oxford Dictionary definiował banting i to bant jako leczenie otyłości poprzez powstrzymywanie się od spożywania cukru i skrobi. Ani Banting, ani Harvey nie byli nastawieni na zysk czy rozgłos dzięki publikacji diety. W pierwszych czterech wydaniach Banting w ogóle nie wymieniał nazwiska Harveya, a wszystkie dochody ze sprzedaży broszury przekazał na cele charytatywne[8].

Broszura Bantinga spotkała się z krytycznym przyjęciem w kręgach medycznych z uwagi na brak wykształcenia lekarskiego autora. Czasopismo fachowe "The Lancet" radziło, by tacy jak Banting nie wtrącali się do literatury medycznej i zajmowali się własnymi sprawami[9].

Publikacje

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ a b Mr Banting's Old Diet Revolution. the telegraph. [dostęp 2012-08-08]. (ang.).
  2. ↑ Joyce L. Huff: A "Horror of Corpulence". W: Jana Evans Braziel, Kathleen LeBesco: Bodies out of Bounds: Fatness and Transgression. University of California Press, 2001, s. 39-40. ISBN 978-0-520-22585-5. [dostęp 2012-09-01]. (ang.).
  3. ↑ D. Haslam. Obesity: a medical history. „Obesity Reviews”. 8 (s1), s. 31-36, 2007. DOI: 10.1111/j.1467-789X.2007.00314.x. (ang.). 
  4. ↑ Henry Buchwald, George S. M. Cowan, Walter J. Pories: Surgical Management of Obesity. Elsevier Health Sciences, 2007, s. 83. ISBN 978-1-4160-0089-1. [dostęp 2012-09-01]. (ang.).
  5. ↑ William Banting: Letter on Corpulence Addressed to Public. 1863. (ang.).
  6. ↑ Kathleen Y. Wolin, Jennifer M. Petrelli: Obesity. ABC-CLIO, 2009, s. 11. ISBN 978-0-313-35275-1. [dostęp 2012-09-01].
  7. ↑ a b Jana Evans Braziel, Kathleen LeBesco: Bodies out of Bounds: Fatness and Transgression. University of California Press, 2001, s. 40. ISBN 978-0-520-22585-5. [dostęp 2012-09-01]. (ang.).
  8. ↑ William C. Roberts, Facts and ideas from anywhere, „Baylor University Medical Center Proceedings”, 3, 13, 2000, s. 304, PMID: 16389405, PMCID: PMC1317063 (ang.).
  9. ↑ 0. Conor Ward, Down's 1864 report case of Prader-Willi syndrome: a follow-up report, „Journal of the Royal Medical Society of Medicine”, 90, 1997, s. 696, PMID: 9496304, PMCID: PMC1296748 (ang.).

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya