William Henry Ireland

William Henry Ireland
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

2 sierpnia 1775
Londyn

Data i miejsce śmierci

17 kwietnia 1835
Londyn

Narodowość

angielska

Język

angielski

Dziedzina sztuki

literatura

Multimedia w Wikimedia Commons

William Henry Ireland (ur. 2 sierpnia 1775 w Londynie, 17 kwietnia 1835 tamże) – angielski powieściopisarz i poeta, fałszerz literatury.

Życiorys

W 1794 roku, chcąc zadowolić swojego ojca, admiratora twórczości Szekspira, zaczął fabrykować pisma poety. Wśród fałszerstw znalazły się rękopisy Króla Leara i Hamleta, wiersze, listy miłosne i korespondencja (w tym list do Anne Hathaway wraz z puklem jej włosów[1]), a także portrety Szekspira i dotyczące go dokumenty[2]. Mistyfikacja odniosła skutek i wywołała wielkie poruszenie, a oszustwu dali się zwieść eksperci i czołowe autorytety literackie ówczesnej epoki, m.in. James Boswell i James Boaden. Sfałszowane pisma ukazały się drukiem w 1795 roku pod tytułem Miscellaneous Papers[3]. Żywot mistyfikacji okazał się jednak krótki, już w 1796 roku badacz twórczości Szekspira, Edmond Malone, w rozprawie An Inquiry into the Authenticity of Certain Miscellaneous Papers wykazał Irelandowi fałszerstwo[1][3]. 2 kwietnia 1796 roku w Theatre Royal przy Drury Lane odbyła się premiera i jednocześnie jedyna inscenizacja sfabrykowanej sztuki Vortigern, zakończona spektakularną klęską[2][3]. Druga z napisanych przez Irelanda „szekspirowskich” sztuk, Henryk II, w ogóle nie doczekała się swojej premiery[3]. Jeszcze w tym samym roku autor wydał pamflet An Authentic Account of the Shaksperian Manuscripts, w którym przyznał się do fałszerstwa[1][3].

Po ujawnieniu mistyfikacji Ireland kontynuował działalność pisarską, wydając pod własnym nazwiskiem kilka powieści gotyckich: The Abbes (1799), Rimualdo (1800), Gondez the Monk (1805) czy The Catholic (1807)[2]. Napisał także sztukę Mutius Scaevola (1801), która nie została jednak nigdy wystawiona[1].

Przypisy

  1. ↑ a b c d Stanley Wells: A Dictionary of Shakespeare. Oxford: Oxford University Press, 2005, s. 84. ISBN 0-19-280638-6.
  2. ↑ a b c The Encyclopedia of the Gothic. Malden: John Wiley & Sons, 2016, s. 355-356. ISBN 978-1-119-06460-2.
  3. ↑ a b c d e Martin Banham: The Cambridge Guide to Theatre. Cambridge: Cambridge University Press, 2002, s. 541. ISBN 0-521-43437-8.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya