Witalij Buluk
| Data i miejsce urodzenia |
21 grudnia 1969 |
|---|---|
| Przynależność polityczna | |
| Odznaczenia | |
| |
Witalij Wiktorowicz Buluk (ros. Виталий Викторович Булюк, ukr. Віталій Вікторович Булюк, Witalij Wiktorowycz Buluk; ur. 21 grudnia 1969 w Hładkiwce w obwodzie chersońskim) – ukraiński samorządowiec i ekonomista, urzędnik administracji celnej. Od 13 sierpnia do 18 września 2022 de facto p.o. gubernatora okupowanego obwodu chersońskiego (p.o. szefa Chersońskiej Wojskowo-Cywilnej Administracji).
Życiorys
W 1990 ukończył szkołę wojskową w Doniecku ze specjalnością wojskowo-polityczną. W 1995 został absolwentem ekonomii i zarządzania produkcją na Kijowskim Narodowym Uniwersytecie Ekonomicznym, w 2008 prawoznawstwa na Tawrijskim Uniwersytecie Narodowym, zaś w 2011 administracji publicznej w lwowskim oddziale szkoły administracji publicznej przy prezydencie Ukrainy. W 2012 uzyskał stopień kandydata nauk ekonomicznych[1].
Od 1990 do 1991 pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego, później jako dyrektor w prywatnym przedsiębiorstwie. Od 1996 zatrudniony jako urzędnik celny w służbach państwowych począwszy od stanowiska inspektora w Skadowsku. Był zastępcą szefa administracji celnej w obwodzie chersońskim (2003–2005) i mikołajowskim (2005–2007), następnie w latach 2007–2015 kierował służbą celną w obwodzie chersońskim. Został pozbawiony stanowiska po tzw. rewolucji godności, co w 2021 zostało sądownie uznane za niesłuszne[2]. Związał się z ugrupowaniem Nasz Kraj (zdelegalizowanym w roku 2022). Od 2010 przez trzy kadencje zasiadał w radzie obwodu chersońskiego, w tym od grudnia 2015 na stanowisku zastępcy przewodniczącego rady[1][3].
W 2022 zaangażował się w rosyjską inwazję na Ukrainę, m.in. pomagając w kwietniu 2022 zająć budynek lokalnej administracji (co stało się przyczyną oskarżenia go o zdradę stanu). 19 maja 2022 powołany na stanowisko zastępcy szefa Chersońskiej Wojskowo-Cywilnej Administracji (de facto zastępcy gubernatora obwodu chersońskiego w kontrze do prawowitych władz)[2][4].
Żonaty, ma troje dzieci. Wyróżniany licznymi odznaczeniami służbowymi i państwowymi, w tym orderem „Za zasługi” III klasy (2016)[5].
Przypisy
- ↑ a b Булюк Віталій Вікторович. ks.ua. [dostęp 2022-08-20]. (ukr.).
- ↑ a b Депутата Херсонської облради "призначили" одним із заступників голови окупаційної облдержадміністрації. suspilne.media, 19 maja 2022. [dostęp 2022-08-20].
- ↑ Бессмертный Булюк – царь Херсонщины. Революция говорите?. antikor.com.ua, 20 kwietnia 2016. [dostęp 2022-08-20]. (ros.).
- ↑ Булюк Віталій Вікторович. chesno.org. [dostęp 2022-08-20]. (ukr.).
- ↑ Нагорода знайшла свого власника. kherson.sfs.gov.ua, 29 maja 2016. [dostęp 2022-08-20]. (ukr.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.