Witold Barlog

Witold Barlog
Czarny II
Ilustracja
Witold Barlog (przed 1934)
podpułkownik dyplomowany piechoty podpułkownik dyplomowany piechoty
Data i miejsce urodzenia

17 sierpnia 1897
Lwów

Data śmierci

27 lipca 1955

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier,
Wojsko Polskie,
Polskie Siły Zbrojne

Jednostki

40 Pułk Piechoty,
17 Dywizja Piechoty,
72 Pułk Piechoty,
4 Brygada Kadrowa Strzelców

Stanowiska

szef sztabu dywizji piechoty,
dowódca batalionu,
szef sztabu brygady

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920–1941, dwukrotnie) Krzyż Zasługi (II RP) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Multimedia w Wikimedia Commons

Witold Barlog ps. „Czarny II” (ur. 17 sierpnia 1897 we Lwowie, zm. 27 lipca 1955) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Syn Jana i Heleny z domu Sachetti, urodzony 17 sierpnia 1897 we Lwowie[1]. Tam też od listopada 1913 należał do Drużyn Strzeleckich[2]. Kształcił się w C. K. IV. Gimnazjum we Lwowie, gdzie w roku szkolnym 1915/1916 w trakcie nauki w VIII klasie, podczas I wojny światowej, 5 listopada 1915 został powołany do armii austriackiej[3], po czym zdał egzamin dojrzałości[4], jako kandydat z warunkami tzw. matury wojennej[5]. Po przeszkoleniu, wysłano go na front włoski, gdzie 25 maja 1917 został ciężko ranny[6].

Po zakończeniu wojny, jako były oficer c. i k. armii został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony do stopnia podporucznika[7]. Walczył m.in. podczas wojny polsko-ukraińskiej w obronie Lwowa (1918) w ramach Détachementu rtm. Abrahama[8], w wojnie polsko-bolszewickiej jako dowódca kompanii 54 pułku piechoty Strzelców Kresowych[9], a następnie w powstaniu górnośląskim[8]. Za „wybitny udział w całej kampanii ukraińskiej”, m.in. w bitwie pod Gródekiem Jagiellońskim[10] odznaczono go orderem „Virtuti Militari” V klasy[11].

Został awansowany na stopień porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[12][13], a następnie na stopień kapitana ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924[14][15]. W latach 20. był oficerem 40 pułku piechoty we Lwowie[16][17][18]. Uzyskał tytuł oficera dyplomowanego i został awansowany na stopień majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932[19]. Od 23 marca 1932 pełnił funkcję szefa sztabu 17 Dywizji Piechoty w Gnieźnie[20][21]. Stamtąd w październiku 1935 przeszedł na stanowisko dowódcy batalionu w 72 pułku piechoty. Był wykładowcą Wyższej Szkoły Wojennej, ostatnim przed II wojną światową kierownikiem katedry operacyjnej służby sztabów[9][22]. W 1939 został awansowany na podpułkownika[23].

Po wybuchu II wojny światowej służył jako kwatermistrz w Grupie Operacyjnej Stanisława Skwarczyńskiego, następnie przedostał się na Zachód, był oficerem 4 Dywizji Piechoty, następnie był szefem sztabu działającej na przełomie 1940/1941 4 Brygady Kadrowej Strzelców. W latach 1942–1944 był dyrektorem nauk w Wyższej Szkole Wojenne działającej w Szkocji[9].

Po II wojnie światowej pozostał na emigracji. Uczestniczył w pracach tajnego Zawiązku Sztabu Głównego, działającego pod przykrywką Polskiego Instytutu Historycznego. W jego ramach przygotowywał materiały dla Kół Wiedzy Wojskowej dotyczące wojsk radzieckich, a także regulaminów i pracy sztabów armii amerykańskiej[24]. Był także współpracownikiem Wydziału Studiów Sekretariatu Kół Oddziałowych. Zmarł 27 lipca 1955 i został pochowany na Cmentarzu Brompton w Londynie[9].

Był żonaty i miał córkę Danutę (ur. 20 września 1926)[4].

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ a b Kolekcja ↓, s. 1.
  2. ↑ a b c d Kolekcja ↓, s. 3.
  3. ↑ Kolekcja ↓, s. 3, 4.
  4. ↑ a b Kolekcja ↓, s. 2.
  5. ↑ Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. IV. Gimnazyum we Lwowie za lata szkolne 1914/15 i 1915/16. Lwów: 1916, s. 12, 52, 63.
  6. ↑ Kolekcja ↓, s. 2, 4.
  7. ↑ Wykaz oficerów, którzy nadesłali swe karty kwalifikacyjne, do Wydziału prac przygotowawczych, dla Komisji Weryfikacyjnej przy Departamencie Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922, s. 6.
  8. ↑ a b Kolekcja ↓, s. 4.
  9. ↑ a b c d Andrzej Suchcitz: "Non omnis moriar"... Polacy na londyńskim cmentarzu Brompton, wyd. OW Adiutor, Warszawa 1992, s. 29.
  10. ↑ Kolekcja ↓, s. 6.
  11. ↑ a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 30 kwietnia 1922, s. 322.
  12. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 425.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 345.
  14. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 368.
  15. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 206.
  16. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 242.
  17. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 224.
  18. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 56.
  19. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 39.
  20. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych, Nr 6 z 23 marca 1932, s. 230.
  21. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 489.
  22. ↑ Marian Porwit, Spojrzenia przez moje życie, wyd. Czytelnik, Warszawa 1986, s. 419.
  23. ↑ Wojciech Markert, Na drodze do Arnhem. Historia 4. Brygady Kadrowej Strzelców, wyd. OW Ajaks, Pruszków 2000, s. 89.
  24. ↑ Andrzej Zaćmiński, Emigracja polska w Wielkiej Brytanii wobec możliwości wybuchu III wojny światowej 1945–1954, wyd. Akademii Bydgoskiej, Bydgoszcz 2003, s. 182.
  25. ↑ M.P. z 1935 r. Nr 65, poz. 85 (ISAP) „za zasługi w służbie wojskowej”.
  26. ↑ Zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej. Nadanie Krzyża Zasługi. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 4, s. 19, 19 marca 1935. 

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya