Wodorek cynku
| |||||||||
| |||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||
| Wzór chemiczny |
ZnH2 | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| • zapis Hilla |
H2Zn | ||||||||
| Masa molowa |
67,42 g/mol | ||||||||
| Identyfikacja | |||||||||
| Numer CAS | |||||||||
| PubChem | |||||||||
| |||||||||
| |||||||||
| |||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||
Wodorek cynku, ZnH2 – nieorganiczny związek chemiczny cynku z grupy wodorków.
Stosowany jest w chemii organicznej jako środek redukujący. Po raz pierwszy opisany został w 1947 roku[2]. Świeżo otrzymany jest białym krystaliczny proszkiem, który w temperaturze pokojowej w ciągu kilku dni zmienia barwę na szarą, prawdopodobnie z powodu rozkładu do metalicznego cynku[1].
Istnieje kilka metod syntezy wodorku cynku[1][3]:
- 2LiH + ZnBr2 → ZnH2 + 2LiBr
- 2NaH + ZnI2 → ZnH2 + 2 NaI
- ZnI2 + 2LiAlH4 → ZnH2 + AlH3 + 2LiI
- Zn(CH3)2 + LiAlH4 → ZnH2 + LiAlH3(CH3)
W temperaturze 90 °C ulega rozkładowi na pierwiastki składowe[1]. Jest wrażliwy na wilgoć, hydroliza pod wpływem wody przebiega spokojnie, natomiast w wodnych roztworach kwasów odbywa się gwałtownie[1]. Długo przechowywany może wykazywać piroforyczność[1].
Struktura ciała stałego nie jest znana, ale zakłada się, że tworzy wiązania kowalencyjne[4]. Badania w fazie gazowej wykazały obecność liniowych wiązań Zn−H o długości 153,5 pm[5].
Przypisy
- ↑ a b c d e f Wolfgang A. Herrmann, Synthetic Methods of Organometallic and Inorganic Chemistry, Georg Thieme Verlag, 1997, ISBN 3-13-103061-5 (ang.).
- ↑ A.E. Finholt, A.C. Bond, Jr., H.I. Schlesinger, Lithium Aluminum Hydride, Aluminum Hydride and Lithium Gallium Hydride, and Some of their Applications in Organic and Inorganic Chemistry, „Journal of the American Chemical Society”, 69, 1947, s. 1199–1203, DOI: 10.1021/ja01197a061 (ang.).
- ↑ Egon Wiberg, Arnold Frederick Holleman, Inorganic Chemistry, Elsevier, 2001, ISBN 0-12-352651-5 (ang.).
- ↑ Rosemary Ann Mackay, W. Henderson, Introduction to Modern Inorganic Chemistry, wyd. 6, CRC Press, 2002, ISBN 0-7487-6420-8 (ang.).
- ↑ Alireza Shayesteh, Dominique R.T. Appadoo, Iouli E. Gordon, Peter F. Bernath, Vibration–Rotation Emission Spectra of Gaseous ZnH2 and ZnD2, „Journal of the American Chemical Society”, 126 (44), 2004, s. 14356–14357, DOI: 10.1021/ja046050b, PMID: 15521746 (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.