Wojciech Stachowicz

Wojciech Stachowicz

pułkownik artylerii
Data i miejsce urodzenia	3 sierpnia 1888 Kraków
Data i miejsce śmierci	8 sierpnia 1958 tamże
Przebieg służby
Siły zbrojne	Wojsko Polskie
Jednostki	15 Dywizja Piechoty
Stanowiska	dowódca artylerii dywizyjnej
Główne wojny i bitwy	II wojna światowa kampania wrześniowa
Odznaczenia

Wojciech Stachowicz (ur. 3 sierpnia 1888 w Krakowie, zm. 8 sierpnia 1958 tamże) – pułkownik artylerii Wojska Polskiego.

Urodził się 3 sierpnia 1888 w Krakowie, w rodzinie Wojciecha. 12 czerwca 1907, po złożeniu matury, zakończył naukę w c. k. I Wyższej Szkole Realnej w Krakowie^[1]. Po odbyciu obowiązkowej służby wojskowej w cesarskiej i królewskiej Armii, w charakterze jednorocznego ochotnika, został mianowany kadetem rezerwy ze starszeństwem od 1 stycznia 1911 i wcielony do 1 dywizjonu artylerii konnej w Krakowie^[2]. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach^[3]. Na stopień porucznika rezerwy został awansowany ze starszeństwem z 1 lutego 1916^[4].

W listopadzie 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego, w stopniu kapitana. Walczył na wojnie z bolszewikami 1919–1920. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Centralnej Składnicy Uzbrojenia w Krakowie, pozostając na ewidencji 6 dywizjonu artylerii konnej^[5]. Po wojnie został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 71. lokatą w korpusie oficerów rezerwowych artylerii. Jako oficer rezerwy został zatrzymany w służbie czynnej. Służbę pełnił w 5 dywizjonie artylerii konnej w Krakowie na stanowisku kwatermistrza. 1 lipca 1924 został przemianowany na oficera zawodowego w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1919 i 4. lokatą w korpusie oficerów artylerii^[6][7]. W listopadzie 1927 został przeniesiony do 5 pułku artylerii ciężkiej w Krakowie na stanowisko dowódcy I dywizjonu^[8][9]. W marcu 1929 został wyznaczony na stanowisko dowódcy 12 dywizjonu artylerii konnej w Ostrołęce^[10]. 24 grudnia 1929 awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 i 7. lokatą w korpusie oficerów artylerii^[11]. W lutym 1935 objął dowództwo 15 pułku artylerii lekkiej w Bydgoszczy^[12][13]. Awansowany na pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1936 i 6. lokatą w korpusie oficerów artylerii^[14][15]. 24 sierpnia 1939, w czasie mobilizacji alarmowej, został dowódcą artylerii dywizyjnej 15 Dywizja Piechoty^[16][17]. Na tym stanowisku walczył w kampanii wrześniowej. Z resztkami 15 DP dołączył do obrony Warszawy^[17].

Zmarł 8 sierpnia 1958 w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera X(IKS)-płd-po pr. Kehler Augusty)^[18].

• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 10 listopada 1938 „za zasługi w służbie wojskowej”^[19][20]
• Krzyż Walecznych^[15]
• Złoty Krzyż Zasługi – 19 marca 1931 „za zasługi na polu organizacji i wyszkolenia wojska”^[21][22]
• Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej^[3]
• Krzyż Wojskowy Karola^[3]
• Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913^[3]

• XXXII. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. I. Wyższej Szkoły Realnej w Krakowie za Rok 1907. Kraków: Nakładem Funduszu Naukowego, 1907.
• Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1912. Wien: K. K. Hof und Staatsdruckerei, Dezember 1911. (niem.).
• Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1918. Wien: K. K. Hof und Staatsdruckerei, 1918. (niem.).
• Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2023-10-30].
• Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r.. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
• Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
• Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
• Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
• Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
• Ludwik Głowacki: Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939. Wyd. 5. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1985. ISBN 83-11-07109-8.
• Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935–1939. Wyd. 2 poszerzone. Warszawa: Wydawnictwo Tetragon Sp. z o.o., 2021. ISBN 978-83-66687-09-7.
• Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
• Piotr Zarzycki: 15 Wielkopolski Pułk Artylerii Lekkiej. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, 2000, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich w kampanii wrześniowej. ISBN 83-87103-65-9.