Wronie

Wronie
wieś
Ilustracja
Budynek Zespołu Szkół we Wroniu
Państwo

 Polska

Województwo

 kujawsko-pomorskie

Powiat

wąbrzeski

Gmina

Ryńsk

Liczba ludności (2006)

350

Strefa numeracyjna

56

Kod pocztowy

87-200[2]

Tablice rejestracyjne

CWA

SIMC

0849907

Położenie na mapie gminy Ryńsk
Mapa konturowa gminy Ryńsk, u góry znajduje się punkt z opisem „Wronie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry znajduje się punkt z opisem „Wronie”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Wronie”
Położenie na mapie powiatu wąbrzeskiego
Mapa konturowa powiatu wąbrzeskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Wronie”
Ziemia53°18′08″N 18°53′06″E/53,302222 18,885000[1]

Wroniewieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie wąbrzeskim, w gminie Ryńsk[3]. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Cymbark.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa toruńskiego.

Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z 1265 roku, wieś czynszowa Wronie z młynem została założona przez przybyszów ze śląska. W 1318 roku wielki mistrz krzyżacki nadał rodzinie Reder (na prawie chełmińskim) wieś z kościołem. W 1418 roku Wronie zostało nadana na prawie magdeburskim Janowi Boden. W XVI wieku właścicielami Wronia została rodzina Plemięckich. W XVIII wieku wchodzące w skład majątku ziemie, położone daleko od dworu, oddano w dzierżawę osadnikom niemieckim. W ten sposób powstały miejscowości Stanisławki i Katarzynki. W 1900 roku właścicielami Wronia została rodzina von Alvensleben.

W 1978 roku w lasach w okolicy Wronia utworzono Rezerwat przyrody Wronie, obejmujący powierzchnię 70 hektarów, którego zadaniem jest ochrona buczyny pomorskiej.

Zabytki

Według rejestru zabytków NID[4] na listę zabytków wpisany jest zespół dworski, poł. XIX, XIX/XX, nr rej.: A/209 z 27.09.1980 i z 16.06.1987:

  • dwór myśliwski
  • spichrz (dawny kościół), XIV, XVIII, 1970
  • park, poł. XIX w.

Gotycki kościół został zbudowany w I poł. XIV wieku, jest murowany z kamienia polnego z dodatkiem cegły. Odnowiony w XVII wieku przez Fabiana Plemięckiego; po wojnach szwedzkich opuszczony i zamieniony na spichlerz.

Przypisy

  1. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 151594.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1566 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  3. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2014-03-23].
  4. Rejestr zabytków nieruchomych – województwo kujawsko-pomorskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 marca 2026, s. 106 [dostęp 2016-02-28].

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya