Wyoblarz

Wyoblarz lub wyoblacz, również drykier – rzemieślnik zajmujący się wyoblaniem (przede wszystkim ręcznym). Dawniej, a czasami obecnie, nazywany „drykierem” (sama czynność nazywana „drykowanie”) – od niemieckiego drücken.

Zanikający zawód, który polega na kształtowaniu cienkościennych przedmiotów w kształcie brył obrotowych z blach metodą wyoblania. Trudność w opanowaniu techniki wyoblania polega na tym, że każdy rodzaj blachy wymaga specyficznych umiejętności. Bywa tak, że wyoblarz potrafi wykonywać elementy z blachy stalowej i aluminiowej a nie potrafi kształtować mosiądzu czy srebra. Wyoblarz posługuje się w czasie pracy specjalistycznymi narzędziami m.in.:

• wyoblakami ręcznymi,
• rolkami do wyoblania,
• przyrządami dźwigniowymi do wyoblania,
• wzornikami (formami) do wyoblania.

Wyoblarz pracuje na maszynie nazywanej wyoblarką. Termin ten stosuje się tylko do rzemieślnika pracującego na wyoblarce ręcznej. W czasie wykonywania przedmiotów na wyoblarce automatycznej mamy do czynienia z operatorem wyoblarki automatycznej.

Wykonywanie specjalności wyoblarza jest związane z występowaniem kilku chorób zawodowych. W celu zabezpieczenia przed niektórymi chorobami można stosować środki ochronne. Ochrona zmniejsza możliwość wystąpienia chorób lub w zupełności im zapobiega. Do chorób zawodowych wyoblarzy zaliczane są:

• choroba wibracyjna,
• zespół cieśni nadgarstka
• zespół rowka nerwu łokciowego
• ubytek lub utrata słuchu,
• pylica płuc.

• Paweł Szwedowski, Wyoblanie ręczne – Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 2007 + kilka dodruków (ostatnio PWN)_

• metal spinning (wyoblanie) – film – przykład wyoblania na wyoblarce ręcznej.