Xu Fu

Ta osoba nosi chińskie nazwisko Xu.
Xu Fu
ilustracja
Nazwisko chińskie
Pismo uproszczone

徐福 lub 徐巿

Pismo tradycyjne

徐福 lub 徐巿

Hanyu pinyin

Xú Fú

Wade-Giles

Hsü Fu

Xu Fu, w Japonii znany jako Jofuku (徐福) lub Jofutsu (徐巿) (ur. 255 p.n.e., zm. po 210 p.n.e.[1]) – chiński alchemik z III wieku p.n.e., służący na dworze pierwszego cesarza Chin Qin Shi Huanga, dowódca wyprawy morskiej, która podobno dotarła do wybrzeży Japonii. Pierwszą informację o nim zamieścił Sima Qian w swoich Zapiskach historyka z lat 109–91 p.n.e.[2]

W 210 p.n.e.[3] został wysłany przez Qin Shi Huanga na wschód w poszukiwaniu mitycznych wysp Penglai, Fangzhang i Yingzhou, skąd miał przywieźć ziele nieśmiertelności[4].

Pierwsza ekspedycja zakończyła się niepowodzeniem, a Xu Fu wkrótce wyruszył w drugą, która już nigdy nie wróciła do Chin[5]. Za drugim razem miał dowodzić flotyllą 50 okrętów z 3000 ludzi na pokładzie. Zgodnie z relacją Sima Qiana wyprawa dotarła do bliżej nieokreślonej wyspy „rozległych równin”, gdzie Xu Fu osiadł i ogłosił się władcą[6]. Według późniejszych legend Xu dopłynął rzekomo do Japonii i założył osadę w regionie Kumano (熊野) na półwyspie Kii[7]. Jego domniemany grób ma znajdować się w Shingū[8].

Historyczność postaci i domniemany cel żeglugi do dziś są przedmiotem sporów. Podanie o Xu Fu uważano za legendę, echo rzeczywistych kontaktów chińsko-japońskich w starożytności, a nawet dopatrywano się w nim twórcy państwowości japońskiej i pierwszego cesarza Japonii[9] (rzekomo tożsamego z Jimmu[10]). Zdaniem niektórych powszechnie przyjmowana interpretacja informacji z Zapisków Historyka jest błędna i Xu Fu w rzeczywistości dopłynął na Filipiny, a nie do Japonii[11].

Przypisy

  1. ↑ Eliksir życia Qin Shi Huanga - pierwszego cesarza Chin. Największe chińskie odkrycie archeologiczne tego stulecia, „wyborcza.pl” [dostęp 2018-01-06] (pol.).
  2. ↑ Li Qingxin: Maritime Silk Road. Beijing: China Intercontinental Press, 2006, s. 11. ISBN 978-7-5085-0932-7. (ang.).
  3. ↑ Wang Gungwu: The Chinese Overseas: From Earthbound China to the Quest for Autonomy. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press, 2000, s. 122. ISBN 978-0-674-00234-0. (ang.).
  4. ↑ Wolfram Eberhard: Symbole chińskie. Słownik. Kraków: Universitas, 2007, s. 67. ISBN 978-83-242-0766-4. (pol.).
  5. ↑ Wang Zhenping: Ambassadors from the Islands of Immortals: China-Japan Relations in the Han-Tang Period. Honolulu: University of Hawaii Press, 2005, s. 8. ISBN 978-0-8248-2871-4. (ang.).
  6. ↑ Matsumoto Morio: A Kaleidoscope of China. Beijing: China Intercontinental Press, 2006, s. 113–114. ISBN 978-7-5085-0997-6. (ang.).
  7. ↑ Douglas Howland: Borders of Chinese Civilization: Geography and History at Empire's End. Durham: Duke University Press, 1996, s. 88. ISBN 978-0-8223-1772-2. (ang.).
  8. ↑ Fabrizio Pregadio: The Encyclopedia of Taoism. T. 1. New York: Routledge, 2008, s. 1121. ISBN 978-0-7007-1200-7. (ang.).
  9. ↑ Khoon Choy Lee: Japan: Between Myth and Reality. Singapore: World Scientific, 1995, s. 10. ISBN 981-02-1865-6. (ang.).
  10. ↑ Roger Hilsman: A Layman's Guide to the Universe, the Earth, Life on Earth, and the Migrations of Humankind. Exeter, New Hampshire: Publishing Works, 2006, s. 247. ISBN 978-0-9744803-1-2. (ang.).
  11. ↑ Hong Liu: The Chinese Overseas. T. 1. London: Routledge, 2006, s. 141. ISBN 0-415-33859-X. (ang.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya