Yvonne Rokseth

Yvonne Rokseth
Imię i nazwisko

Yvonne Rihouët

Data i miejsce urodzenia

17 lipca 1890
Maisons-Laffitte

Pochodzenie

francuskie

Data i miejsce śmierci

23 sierpnia 1948
Strasburg

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

muzykolożka

Odznaczenia
Medal Ruchu Oporu (Francja)

Yvonne Rokseth, z domu Rihouët[1][2] (ur. 17 lipca 1890 w Maisons-Laffitte, zm. 23 sierpnia 1948 w Strasburgu[1][2]) – francuska muzykolożka.

Życiorys

Początkowo studiowała w Konserwatorium Paryskim, później była uczennicą Alberta Roussela (kompozycja) i Vincenta d’Indy’ego (organy) w Schola Cantorum de Paris[1][2]. W 1920 roku podjęła studia pod kierunkiem André Pirro na Sorbonie[1][2], gdzie w 1915 uzyskała dyplom z nauk przyrodniczych i filozoficznych na podstawie pracy L’idée de finalité chez les biologistes contemporains[1], a w 1930 roku tytuł doktora nauk humanistycznych na podstawie dysertacji La Musique d’orgue au XVe siècle et au début du XVe[1][2]. W 1926 roku poślubiła romanistę Pierre’a Roksetha, z którym przez kilka lat mieszkała w Norwegii, gdzie w 1932 roku wydała książkę na temat Edvarda Griega[1]. Od 1934 do 1937 roku była bibliotekarką w Bibliothèque nationale[1][2]. Od 1937 roku wykładała muzykologię na Uniwersytecie Strasburskim[1][2]. W czasie II wojny światowej uczestniczyła we francuskim ruchu oporu[1][2], za co w 1946 roku została wyróżniona Medalem Francuskiego Ruchu Oporu[3].

W swojej pracy naukowej zajmowała się muzyką średniowiecza i renesansu, propagowała jej wykonywanie na estradach koncertowych[1]. Wydała pracę Polyphonies du XIIIe siècle: Le Manuscrit H 196 de la Faculté de médecine de Montpellier (4 tomy, Paryż 1935–1939)[1][2]. Pracę zawodową łączyła z grą na organach, była organistką w paryskim kościele luterańskim Zmartwychwstania Pańskiego[1]. Zajmowała się także kompozycją, za Fantaisie na fortepian i orkiestrę otrzymała w 1921 roku nagrodę L’Aide aux Femmes de Professions Libérales[1].

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f g h i j k l m n Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 8. Część biograficzna pe–r. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2004, s. 439–440. ISBN 978-83-224-0837-7.
  2. ↑ a b c d e f g h i Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 5 Pisc–Stra. New York: Schirmer Books, 2001, s. 3027. ISBN 0-02-865530-3.
  3. ↑ Décret du 29 novembre 1946 portant attribution de la médaille de la Résistance française. „Journal officiel de la République française”, s. 10435, 1er décembre 1946. (fr.). 

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya