Zaatari

Zaatari
‏مخيم الزعتري‎
Ilustracja
Obóz Zaatari z lotu ptaka (18 lipca 2013)
Państwo

 Jordania

Powierzchnia

5.2 km²

Populacja (2018)
• liczba ludności
• gęstość


78 520
24,212 os./km²

Podział miasta

12 dzielnic

Położenie na mapie Jordanii
Mapa konturowa Jordanii, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Zaatari”
Ziemia32°17′44,4″N 36°19′25,5″E/32,295667 36,323750
Multimedia w Wikimedia Commons

Zaatari (arab. ‏مخيم الزعتري‎) – obóz dla uchodźców w Jordanii, położony 10 kilometrów na wschód od Al-Mafrak, który stopniowo przekształca się w stałą osadę[1]. Został otwarty 28 lipca 2012 r. dla Syryjczyków uciekających przed przemocą podczas trwającej syryjskiej wojny domowej, która wybuchła w marcu 2011 r[2][3]. Według statystyk UNHCR, na terenie obozu przebywa 78 520 osób (stan na 14 czerwca 2018)[4], ponad połowa (ok. 55%) tutejszych mieszkańców to dzieci[3][5]. W marcu 2013 r. w Zaatari mieszkało ponad 150 tys. osób[6].

Życie w obozie

Obóz jest obecnie czwartym co do wielkości jordańskim miastem[5][7]. W obozie znajduje się ponad 2500 sklepów i supermarketów[6][8], działają dwa szpitale, dziewięć klinik, dziewięć szkół i 27 ośrodków kultury[9]. UEFA założyła klub piłkarski i nadzorowała turniej, który przyciągnął 500 dzieci[8]. W 2014 zamiast doraźnej pomocy zaczęto rozdawać bony, by uniezależnić uchodźców od bezpośredniej pomocy i dać im szansę na samodzielne życie[8][10]. Postawiono tu także bankomaty, ulepszone o rejestrację i identyfikację uchodźcy przy użyciu izometrycznej technologii rozpoznawania tęczówki[8], na podstawie danych biometrycznych zbieranych podczas rejestracji uchodźców[11]. Obecnie w supermarketach korzysta się z tzw. e-kart[9]. Żywność zapewnia Światowy Program Żywnościowy (WFP)[11]. Początkowe namioty zostały zastąpione przez kontenery[6]. Statystycznie biznes prowadzi jeden Syryjczyk na 30[6]. Według statystyk pracuje ok. 13 proc. dzieci[9]. Każdemu mieszkańcowi obozu przysługuje 35 litrów wody dziennie[11]. UNICEF organizuje edukację dla 23 tys. dzieci (ok. 88 proc. wszystkich dzieci w wieku szkolnym)[11]. Holandia przekazała mieszkańcom Zaatari 10 000 rowerów[1].

Dzienny koszt utrzymania Zaatari to 0,5 mln dolarów[9]. Obóz obsługuje ponad sto organizacji pozarządowych[9]. Zaatari finansowany jest m.in. ze środków Jordanii, Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Niemiec, Nowej Zelandii, Francji, Kanady, Bahrajnu, Norwegii, Japonii, Szwecji, Arabii Saudyjskiej czy Słowacji oraz z funduszy Unii Europejskiej[11].

Żeby ograniczyć koszty zbudowano m.in. system transformatorów, pozwalających na kontrolę użytkowania energii[11]. Ponadto rząd niemiecki ufundował panele słoneczne zasilające część obozu[11]. W okresie zimowym temperatura w północnej części Jordanii, gdzie usytuowany jest obóz, spada do ok. 4–7 stopni Celsjusza[11].

Historia obozu

Pierwsi uchodźcy pojawili się w Jordanii jesienią 2011 r[9]. W dziewięć dni 2012 roku rozstawiono tu kilka przenośnych toalet, niewielkie namioty z logo UNHCR, i jeden większy: centrum rejestracji[9]. Na początku mieszkało tu około stu rodzin, ale już wtedy wyznaczono granice: 2 km długości i 4 km szerokości[9]. Miało tu zamieszkać 60 tys. ludzi[9]. We wrześniu, po dwóch miesiącach funkcjonowania, populacja obozu Zaatari liczyła 30 tys. osób[9]. W listopadzie 65 tys., w lutym 2013 r. było ich już 76 tysięcy[9].

Wybrane organizacje działające na terenie Zaatari

Galeria

  • Sklep z pieczywem wykonany przez mieszkańców obozu Zaatari
    Sklep z pieczywem wykonany przez mieszkańców obozu Zaatari
  • Personel USAid odwiedzający obóz
    Personel USAid odwiedzający obóz
  • Syryjskie dzieci uzupełniające wodę pitną w butelkach w obozie Zaatari
    Syryjskie dzieci uzupełniające wodę pitną w butelkach w obozie Zaatari
  • Iman Mutlaq odwiedzający obóz uchodźców Zaatari w celu wdrożenia wsparcia psychospołecznego przez IAHV
    Iman Mutlaq odwiedzający obóz uchodźców Zaatari w celu wdrożenia wsparcia psychospołecznego przez IAHV

Przypisy

  1. ↑ a b Michael Kimmelman, Refugee Camp for Syrians in Jordan Evolves as a Do-It-Yourself City [online] [dostęp 2018-06-14] (ang.).
  2. ↑ Phoebe Weston, Inside Zaatari refugee camp: the fourth largest city in Jordan, 5 sierpnia 2015, ISSN 0307-1235 [dostęp 2018-06-14] (ang.).
  3. ↑ a b c The Zaatari Refugee Camp [online], LIVED [dostęp 2018-06-14] [zarchiwizowane z adresu 2020-08-01] (ang.).
  4. ↑ Situation Syria Regional Refugee Response [online], data2.unhcr.org [dostęp 2018-06-14] (ang.).
  5. ↑ a b Life in Za’atari refugee camp, Jordan’s fourth biggest city | Oxfam International [online], www.oxfam.org [dostęp 2018-06-14] (ang.).
  6. ↑ a b c d Bartosz T. Wieliński, Więźniarki z kontenerów. Syryjki z jordańskiego obozu uchodźców [online], wyborcza.pl, 29 listopada 2016 [dostęp 2018-06-14].
  7. ↑ Ronen Steinke Saatari, Flüchtlinge als Wirtschaftsfaktor, „sueddeutsche.de”, 24 lutego 2015, ISSN 0174-4917 [dostęp 2018-06-14] (niem.).
  8. ↑ a b c d Simon Tisdall, Inside a refugee camp in Jordan three years after the Syrian uprising began [online], the Guardian, 11 marca 2014 [dostęp 2018-06-14] (ang.).
  9. ↑ a b c d e f g h i j k Redakcja, Fatamorgana Zaatari. Poruszający reportaż z obozu-miasta [online] [dostęp 2018-06-14] (pol.).
  10. ↑ INTERIA.PL, Za kolczastym drutem [online] [dostęp 2018-06-14] (pol.).
  11. ↑ a b c d e f g h Eurozet Sp., Obóz Zaatari: 80 tys. uchodźców próbuje przetrwać zimę [online], Obóz Zaatari: 80 tys. uchodźców próbuje przetrwać zimę [dostęp 2018-06-14] (pol.).

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya