Zaturce

Zaturce
Затурці
Ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Ukraina

Obwód

 wołyński

Rejon

włodzimierski

Wysokość

214 m n.p.m.

Populacja

 

• liczba ludności

1917

Nr kierunkowy

+380 3374

Kod pocztowy

45523

Położenie na mapie hromady Zaturce
Mapa konturowa hromady Zaturce, po prawej znajduje się punkt z opisem „Zaturce”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Zaturce”
Położenie na mapie obwodu wołyńskiego
Mapa konturowa obwodu wołyńskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Zaturce”
Położenie na mapie rejonu włodzimierskiego
Mapa konturowa rejonu włodzimierskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Zaturce”
Ziemia50°46′48″N 24°50′54″E/50,780000 24,848333
Multimedia w Wikimedia Commons

Zaturce (ukr. Затурці) – wieś na Ukrainie w rejonie włodzimierskim obwodu wołyńskiego.

Do 2020 w rejonie łokackim[1].

W Zaturcach urodzili się:

W latach 1939-1945 nacjonaliści ukraińscy w różnych okolicznościach zamordowali tutaj co najmniej 36 Polaków. Wiosną 1943 na bazie uzbrojonej przez Niemców ochrony majątku ziemskiego Zaturce powstała tutaj placówka polskiej samoobrony. W placówce okresowo chroniło się do 500 polskich uchodźców z rzezi wołyńskiej[2].

Zabytki

  • Kościół pw. św. Trójcy i Marii Magda­leny – pierwszy kościół drewniany wystawił w 1620 r. Jan Łahodowski(inne języki), kasztelan wołyń­ski. Nowy w stylu barokowym wybudowany został w 1642 r. przez Waleriana Podhorodyńskiego – miecznika wołyńskiego. Konsekracji dokonał w 1646 r. bp Mikołaj Krasicki – sufragan łucki. W 1916 r. kościół został uszkodzony przez artylerię rosyjską. Odbudowany przez parafian w latach 1932–1933. W kościele znajdował się cudowny obraz Matki Boskiej Pocieszenia (obecnie w Teratynie). Po II wojnie światowej ko­ściół został zamieniony na ma­gazyn budowlany i skład chemikaliów. Od 1990 r. jest stopniowo odbudowywany. Dawniej we wsi był klasztor augustianów. W 1939 r. proboszczem był ks. Gracjan Rudnicki.
  • Dwór rodziny Lipińskich – obecnie siedziba muzeum pamięci Wiaczesława Lipińskiego

Przypisy

  1. ↑ Про утворення та ліквідацію районів [online], Офіційний вебпортал парламенту України [dostęp 2025-04-01] (ukr.).
  2. ↑ Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939–1945, t. 1, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, s. 175-177, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885.

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya