Zazule

Zazule
Państwo

 Ukraina

Obwód

 lwowski

Rejon

złoczowski

Powierzchnia

1,094 km²

Wysokość

313 m n.p.m.

Populacja

 

• liczba ludności

630

• gęstość

575,8 os./km²

Nr kierunkowy

+380 3265

Kod pocztowy

80716

Położenie na mapie hromady Złoczów
Mapa konturowa hromady Złoczów, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Zazule”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Zazule”
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa konturowa obwodu lwowskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Zazule”
Położenie na mapie rejonu złoczowskiego
Mapa konturowa rejonu złoczowskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Zazule”
Ziemia49°48′57″N 24°57′11″E/49,815833 24,953056

Zazule (ukr. Зозулі) – wieś w obwodzie lwowskim, w rejonie złoczowskim na Ukrainie. Miejscowość liczy 630 mieszkańców.

Pod koniec XIX w. część wsi nosiła nazwę Kopanie[1].

W miejscowości gościł obóz edukacyjny „Politechnika-4” Politechniki Lwowskiej.

Położenie

Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich z końca XIX w. Zazule to wieś w powiecie złoczowskim na południowy-wschód od sądu powiatowego i urzędu pocztowego w Złoczowie. Zabudowania wsi leżą rozrzucone wśród lasów. Wieś powstała z pojedynczych osad leśnych na obszarze dawnych dóbr złoczowskich. Osady te już po roku 1848 złączone zostały w jedną gminę administracyjną.

W okresie międzywojennym wieś w powiecie złoczowskim w województwie tarnopolskim.

Ludność

W latach 1880–1902 na obszarze dworu było 821 osób wyznania rz-kat., 955 gr.-kat. 113 izrael.; 1203 Rusinów, 686 Polaków. Parafia rz.-kat. i gr.-kat. znajdowały się w Złoczowie. W części wsi Monastyrek była drewniana cerkiew, należąca do oo. bazylianów ze Złoczowa. Ową Cerkiew około 1873 r. rozebrano. Mieściły się w niej portrety Sobieskich[2].

Od 1925 r. tutejsi wierni rzymskokatoliccy należeli do nowo utworzonej parafii Zazule-Kozaki[3]. W czerwcu 1945 r. prawie wszyscy wierni wyjechali wraz z ks. proboszczem Michałem Krallem (1894-1962) na Ziemie Zachodnie, osiedlając się głównie we wsi Pyrzany, gdzie kontynuują swoje tradycje[4].

W latach 1940–1944 nacjonaliści ukraińscy z OUN – UPA zamordowali tutaj 12 Polaków[5].

W czasie okupacji niemieckiej polski mieszkaniec wsi Jan Kulpa ukrywał w swoim gospodarstwie piętnastu Żydów, a w sąsiednich Jelechowicach u swoich rodziców kolejnych pięciu, za co w 1980 roku Instytut Jad Waszem uhonorował go tytułem Sprawiedliwego wśród Narodów Świata[6].

Ludzie związani ze wsią

W grobowcu przy miejscowym kościele św. Karola Boromeusza, zbudowanym w stylu neogotyckim w 1906 r., został pochowany bp Karol Hryniewiecki (1841–1929), polski duchowny rzymskokatolicki, działacz polityczny II RP, biskup diecezjalny wileński w latach 1883–1889, od 1891 arcybiskup tytularny Perge(inne języki), poseł na Sejm Litwy Środkowej. Jego grobowiec w latach 50. XX w. został zniszczony z polecenia komunistycznych władz[7][8][9].

Przypisy

  1. ↑ Kopanie 9.), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 372.
  2. ↑ Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIV. Warszawa: 1880–1902, s. 505.
  3. ↑ Grzegorz Rąkowski, Przewodnik po Ukrainie Zachodniej. Cześć III. Ziemia Lwowska, 2007, s. 291, ISBN 978-83-89188-66-3.
  4. ↑ Agnieszka Watral, tamże.
  5. ↑ Henryk Komański, Szczepan Siekierka, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie tarnopolskim 1939–1946, wyd. 2, Wrocław: Nortom, 2006, s. 514–515, ISBN 83-89684-61-6, ISBN 978-83-89684-61-5, OCLC 156875487.
  6. ↑ Kulpa Jan. collections.yadvashem.org. [dostęp 2024-10-03]. (ang.).
  7. ↑ T. Dudek. Sylwetki kapłanów – proboszczów parafii św. Jakuba Ap. w Tuchowie. „Tuchowskie Wieści”. 3(121), s. 28, maj–czerwiec–lipiec 2011. Towarzystwo Miłośników Tuchowa. ISSN 1234-6640. [dostęp 2018-09-14]. 
  8. ↑ Grzegorz Rakowski, Tamże.
  9. ↑ Sprawozdanie Dyrekcji Państwowego Gimnazjum Humanistycznego im. Króla Jana Sobieskiego w Złoczowie za rok szkolny 1928/29. Złoczów: Drukarnia Wilhelma Zukerkandla, 1929, s. 10.


Bibliografia

  • Z Kozaków i Pyrzan. Kresowe biografie. Pod redakcją Bogusława Mykietowa. Pyrzany-Zielona Góra 2011, ISBN 978-83-60218-31-0.

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya