Zbigniew Drozdowski

Zbigniew Drozdowski

Państwo działania	Polska
Data i miejsce urodzenia	25 stycznia 1930 Sieraków
Data i miejsce śmierci	21 września 2004 Warszawa
Profesor zwyczajny doktor habilitowany nauk przyrodniczych
Specjalność: antropologia sportu, chronobiologia
Alma Mater	Uniwersytet Poznański
Doktorat	1960 UAM
Habilitacja	1964 UAM
Profesura	1971
Polska Akademia Nauk
Status	członek Komitetu Antropologii; członek Komitetu Rehabilitacji, Kultury Fizycznej i Integracji Społecznej
Doktor honoris causa AWF we Wrocławiu – 1998 AWF w Poznaniu – 2003
Nauczyciel akademicki
uczelnia	UAM, AWF w Poznaniu, Uniwersytet Szczeciński
Rektor AWF w Poznaniu
Okres spraw.	1975–1981
Poprzednik	Stefan Bączyk
Następca	Aleksander Kabsch
Odznaczenia

Zbigniew Kazimierz Drozdowski (ur. 25 stycznia 1930 w Sierakowie, zm. 21 września 2004 w Warszawie) – polski antropolog.

Urodził się w rodzinie Kazimierza i Anny z domu Góralczyk. Maturę zdał w 1949 w Liceum Ogólnokształcącym w Międzychodzie. Studia wyższe ukończył na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Poznańskiego w 1952 i uzyskał dyplom magistra z filozofii, w zakresie antropologii. Od 1950 do 1952 był asystentem (wolontariat) w Zakładzie Antropologii Uniwersytetu Poznańskiego. Pracował pod kierunkiem Jana Czekanowskiego i Michała Ćwirko-Godyckiego. Po ukończeniu studiów podjął pracę na swojej uczelni, początkowo na stanowisku starszego asystenta i dalej przechodząc wszystkie stopnie awansu naukowego. Stopień doktora nauk przyrodniczych z zakresu antropologii uzyskał na UAM w 1960 (dysertacja Wahania dobowe wzrostu i wagi uczestników obozów szkoleniowych Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego w Poznaniu). Habilitował się, również na UAM, w 1964 (rozprawa Morfologiczne podstawy procesów selekcyjnych w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Poznaniu na tle sekcji sportowej). W 1971 Rada Państwa nadała mu tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego, a w 1988 uzyskał tytuł naukowy profesora zwyczajnego^[1].

Przez 34 lata kierował Katedrą Antropologii i Biometrii na Wydziale Wychowania Fizycznego AWF w Poznaniu. Zorganizował podobną pracownię na Zamiejscowym Wydziale Wychowania Fizycznego w Gorzowie Wielkopolskim (kierował nią przez 29 lat). Przez osiem lat kierował Zakładem Antropologii na Uniwersytecie Szczecińskim^[1]. W latach 1975–1981 był rektorem poznańskiej AWF^[2].

Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski^[2].

Był mężem Teresy Gościniak, ojciec Stoigniewa i Macieja^[3].

Zmarł w Warszawie, pochowany 28 września 2004 na cmentarzu w Puszczykowie^[4][5].

Głównymi zainteresowaniami naukowca była antropologia sportu, a zawłaszcza morfofunkcjonalne uwarunkowania i skutki ludzkiej aktywności, biologiczne skutki procesów zachodzących w populacji ludzkiej, chronobiologiczne podstawy aktywności ludzkiej, jak również biologiczne skutki transformacji ustrojowej w Polsce i Europie Centralnej po 1989^[1].

Był członkiem m.in.: Komitetu Antropologii PAN (1971–2004, przewodniczącym w latach 1975–1987), Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego (w tym przewodniczącym), Rady Wyższego Szkolnictwa Kultury Fizycznej (w tym przewodniczącym), Komitetu Nauk o Kulturze Fizycznej PAN (w tym przewodniczącym), Centralnej Komisji ds. Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych, European Anthropogical Association, Polskiego Towarzystwa Antropologicznego, Polskiego Towarzystwa Naukowego Kultury Fizycznej, Polskiego Towarzystwa Biometrycznego, Association of Sport Kinetics oraz International Academy of Integrativ Anthropology^[1].

Zasiadał w radach redakcyjnych, komitetach wydawniczych oraz naukowych takich czasopism jak: Wychowanie Fizyczne i Sport, Biology of Sport, Przegląd Antropologiczny i Studies of Physical Anthropology. Od 1975 do 1992 de facto kierował polityką wydawniczą poznańskiej AWF, bowiem był przewodniczącym Komitetu Wydawniczego tej uczelni^[1].

Od 1953 należał do PZPR^[6].

Opublikował 540 publikacji, w tym 28 książek (monografii). Wypromował 92 doktorów, z których pierwszym był Eugeniusz Wachowski (1967). Dziesięciu z tych doktorów później się habilitowało (stan na 2004). W 1998 otrzymał tytuł doktora honoris causa na AWF we Wrocławiu^[7], a w 2003 na AWF w Poznaniu^[1].

Niektóre z jego publikacji to:

• Wstęp do teorii wyniku sportowego (1974)^[1]
• Antropologia sportowa (wyd. III, 1984)
• Rytm biologiczny w wychowaniu fizycznym i sporcie (wyd. II, 1984)
• Antropologia a rehabilitacja ruchowa (1984)
• Antropologia a rekreacja fizyczna (1986)
• Antropometria w wychowaniu fizycznym (1998)
• Studia ewolucji ludzkiej aktywności ruchowej (1999)
• Antropologia dla nauczycieli wychowania fizycznego (2002)

• Zbigniew Drozdowski – doktor honoris causa AWF we Wrocławiu. awf.wroc.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-03-11)].