Zdrowienie

Zdrowienie – obróbka cieplna polegająca na przynajmniej częściowym przywróceniu właściwości fizycznych lub mechanicznych przerobionych plastycznie na zimno stopów żelaza, bez widocznych modyfikacji struktury. Realizowana jest poniżej temperatury rekrystalizacji[1]. Jeden z etapów przemian zachodzących przy nagrzewaniu lub wygrzewaniu wcześniej odkształconego plastycznie materiału w temperaturze niższej od temperatury rekrystalizacji. Zdrowienie objawia się zmniejszeniem koncentracji defektów punktowych w wyniku ich anihilacji i dyfuzji[2].

Proces zdrowienia jest konkurencyjnym usuwaniem defektów sieci krystalicznej wobec rekrystalizacji. W trakcie jego zachodzenia gęstość dyslokacji w odkształconym materiale stopniowo maleje, aż do momentu wystąpienia rekrystalizacji, a w pewnych warunkach do pełnego usunięcia skutków umocnienia plastycznego bez zajścia rekrystalizacji[3].

Podczas tego procesu dyslokacje tworzą konfiguracje przestrzenne o znacznie mniejszej energii w porównaniu z energią dyslokacji rozmieszczonych chaotycznie. Z czasem wygrzewania gęstość dyslokacji w splotach wewnątrz komórek maleje i przekształca się w strukturę podziarn z dyslokacyjnymi granicami małego kąta. Proces kształtowania się podziarn nazywany jest poligonizacją, czyli zdrowieniem wysokotemperaturowym. Spadek koncentracji defektów sieci powoduje odnowienie niektórych własności materiału oraz w wyniku zmniejszenia się naprężeń wewnętrznych uwolniona zostaje część energii zmagazynowanej podczas odkształcenia plastycznego[2]. Zdrowienie prowadzi do częściowego zaniku dyslokacji poprzez stworzenie warunków umożliwiających tzw. anihilację dyslokacji o przeciwnych znakach, leżących w równoległych płaszczyznach poślizgu. Powoduje to zmiany rozkładu dyslokacji, którego efektem jest znoszenie się pól naprężeń sprężystych. Zdrowienie bazuje na zjawisku samodyfuzji danych substancji[3].

Wystąpienie samodzielnego procesu zdrowienia zwiększa zastosowanie małego stopnia odkształcenia, niskiej temperatury wyżarzania oraz obecności drobnodyspersyjnych cząstek drugiej fazy w materiale[3].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Norma PN-EN 10052:1999. Słownik terminów obróbki cieplnej stopów żelaza. 1999-09-24.
  2. ↑ a b Pacyna Jerzy: Metaloznawstwo. Wybrane zagadnienia. Kraków: UWND AGH, 2005. ISBN 83-89388-93-6.
  3. ↑ a b c Kędzierski Zbigniew: Przemiany fazowe w układach skondensowanych. Kraków: UWND AGH, 2003. ISBN 83-88408-75-5.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya