Zef Bici

Zef Bici OFM (ur. 19 maja 1919 we wsi Breg të Matës k. Lezhy, zm. 10 maja 1968 we wsi Dobraç k. Szkodry^[1]) – albański ksiądz katolicki, więzień sumienia.

Syn Dede Ujka Biciego i Dile z d. Precja^[2]. W 1932 ukończył naukę w szkole powszechnej we wsi Gurëz, a dwa lata później rozpoczął naukę w seminarium duchownym w Szkodrze^[1]. 2 lutego 1946 w katedrze szkoderskiej otrzymał święcenia kapłańskie z rąk abp Gaspera Thaçiego^[1]. Od 6 listopada 1946 rozpoczął pracę duszpasterską jako wikariusz w parafii stołecznej^[3]. Reprezentował stronę kościelną w rozmowach dotyczących statutu kościoła katolickiego w albańskim państwie komunistycznym. W latach 1952–1955 kierował sprawami administracyjnymi archidiecezji w Szkodrze. W 1956 został zdymisjonowany i skierowany jako wikariusz do parafii Shiroke. W kwietniu 1957 powrócił do Tirany i został skierowany do pracy w archidiecezji Tirana-Durres^[1].

W listopadzie 1964 został aresztowany przez władze komunistyczne pod zarzutem kradzieży papieru z państwowej drukarni^[1]. Po ośmiu miesiącach śledztwa został zwolniony z więzienia i uniewinniony. Objął stanowisko proboszcza we wsi Merqi, w diecezji Lezhy, które pełnił do marca 1967^[3].

Po ogłoszeniu Albanii państwem ateistycznym 4 lipca 1967 został aresztowany i oskarżony o szpiegostwo i kontakty z radcą ambasady włoskiej w Tiranie^[1]. W czasie śledztwa był operowany w szpitalu w Tiranie z powodu rozwijającej się choroby nowotworowej^[1]. 25 kwietnia na procesie pokazowym, który odbył się w jednym z klasztorów w Szkodrze został skazany na karę śmierci za szpiegostwo na rzecz Watykanu. 10 maja 1968 został rozstrzelany przez oddział specjalny Sigurimi we wsi Dobraç k. Szkodry^[4].

Jego doczesne szczątki odnaleziono we wrześniu 1993 w okolicach Szkodry i pochowano w Katedrze Serca Jezusowego w Tiranie.

• Azem Qazimi: Fjalor Enciklopedik i Viktimave te Terrorit Komunist, tom I.. Tirana: 2012, s. 180-181. ISBN 978-9928-168-01-6. (alb.).