Zmieinogorsk
 Budynek muzeum | |||
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Kraj | |||
| Powierzchnia |
32,6 km² | ||
| Populacja (2010) |
| ||
| • liczba ludności |
10 955[1] | ||
| Nr kierunkowy |
(+7) 38517 | ||
| Kod pocztowy |
658480 | ||
Położenie na mapie Kraju Ałtajskiego  | |||
Położenie na mapie Rosji  | |||
 51°10′N 82°11′E/51,166667 82,183333
| |||
| Strona internetowa | |||
Zmieinogorsk (ros. Змеиногорск) – miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, centrum administracyjne rejonu zmieinogorskiego.
Położenie
Miasto położone jest u podnóża gór w dolinie rzek Korbolicha (Корболиха) i Zmiejewka (Змеевка), dopływów rzeki Alej, 360 km na południowy zachód od Barnaułu. Najbliższe stacje kolejowe to Trietiakowo (Третьяково) odległe o 45 km i Rubcowsk (Рубцовск) odległe o 87 km. W skład okręgu miejskiego Zmieinogorsk wchodzi miasto Zmieinogorsk oraz wieś Łazurka (Лазурка) położona 25 km od miasta.
Historia
Miejscowość założona w 1736 roku w związku z przetwórstwem i wydobyciem rud metali, przez prawie 100 lat była znaczącym ośrodkiem wydobycia złota i srebra Rosji. Od 1952 posiada status miasta. Do Zmieinogorska zsyłano Polaków. Podczas II wojny światowej w latach 1940-1941 zesłano tutaj 45 polskich rodzin i 4 białoruskie, głównie osadników i leśniczych. Zesłańcy mieszkali w ziemiankach zrobionych przez siebie, pracowali 10 godzin dziennie, m.in. w kopalni złota. Za wyrobienie normy otrzymywali 7 rubli. Ze względu na złe warunki życia, choroby (tyfus) i brak pomocy lekarskiej wielu zesłańców zmarło[2][3].
W miejscowym muzeum znajduje się płyta grobowa Polaka Józefa Fedorowicza Dubienieckiego z 1889 roku, ocalała ze zniszczonego w latach 50. XX wieku cmentarza.
Zabytki
W mieście warto zobaczyć dawne centrum miasta, gdzie znajdują się budynki związane z górnictwem, muzeum górnictwa, domy kupców, a na obrzeżach znajduje się góra Riewniucha (Ревнюха), z której wydobyto jaspis do wykonania Wazy Carycy, którą można podziwiać w Galerii Tretiakowskiej.
Przypisy
- ↑ Liczby ludności miejscowości Kraju Ałtajskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2010 roku. (ros.).
- ↑ Samodzielny Referat Historyczny Dowództwa PSZ w ZSRR/Biuro Dokumentów Armii Polskiej na Wschodzie, Dokumenty Władysława Andersa. Reports, 10 lutego 1942 [dostęp 2022-11-14].
- ↑ Samodzielny Referat Historyczny Dowództwa PSZ w ZSRR/Biuro Dokumentów Armii Polskiej na Wschodzie, Dokumenty Władysława Andersa. Reports, 9 marca 1943 [dostęp 2022-11-14].
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.