Zmroczek
| Hesperoptenus | |||
| W.C.H. Peters, 1868[1] | |||
Czaszka zmroczka żółtawego (H. tickelli) – na ilustracji z 1907 roku | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
zmroczek | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Vesperus (Hesperoptenus) doriae W.C.H. Peters, 1868 | |||
| Synonimy | |||
| |||
| Gatunki | |||
| |||
Zmroczek[3] (Hesperoptenus) – rodzaj ssaków z podrodziny mroczków (Vespertilioninae) w obrębie rodziny mroczkowatych (Vespertilionidae).
Rozmieszczenie geograficzne
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w południowej i południowo-wschodniej Azji[4][5][6].
Morfologia
Długość ciała (bez ogona) 37–79 mm, długość ogona 33–63 mm, długość ucha 11–18 mm, długość tylnej stopy 4,5–14 mm, długość przedramienia 24–60 mm; masa ciała 5,5–32 g[5][7].
Systematyka
Takson Hesperoptenus zdefiniował (w randze podrodzaju w obrębie Vesperus) w 1868 roku niemiecki zoolog Wilhelm Peters w artykule zatytułowanym Raport o nietoperzach zebranych przez pana markiza Giacomo Dorię w Sarawaku na Borneo, opublikowanym w czasopiśmie „Monatsberichte der Königlichen Preussische Akademie des Wissenschaften zu Berlin”[1]. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) zmroczek malajski (H. doriae).
Etymologia
- Hesperoptenus: gr. εσπερος esperos ‘wieczór’; -πτερος -pteros ‘-skrzydły’, od πτερον pteron ‘skrzydło’[8].
- Milithronycteris: nazwa honoruje Gerrita Smitha Millera (1869–1956), amerykańskiego botanika i zoologa; nazwa powstała z połączenia greckich słów: μνλωθρσς milōthros ‘mistrz młynarski’ (ang. master miller) oraz νυκτερις nukteris, νυκτεριδος nukteridos ‘nietoperz’[2]. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Nycticejus tickelli E. Blyth, 1851.
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki[9][7][4][3]:
| Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa[3] | Podgatunki[5][4][7] | Rozmieszczenie geograficzne[5][4][7] | Podstawowe wymiary[5][7][a] | Status IUCN[10] |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Hesperoptenus doriae | (W.C.H. Peters, 1868) | zmroczek malajski | gatunek monotypowy | endemit Malezji: część półwyspowa i zachodnie Borneo (Sarawak) | DC: około 5,1 cm DO: około 4 cm DP: 3,8–4,1 cm MC: 8,2–8,3 g |
DD | |
| Hesperoptenus tickelli | (E. Blyth, 1851) | zmroczek żółtawy | gatunek monotypowy | Indie (wraz z Andamanami), Nepal, Bhutan, Bangladesz, Sri Lanka i kontynentalna Azja Południowo-Wschodnia; być może południowe Chiny | DC: 6,1–7,9 cm DO: 4,4–6,3 cm DP: 4,9–6 cm MC: 15–21 g |
LC | |
| Hesperoptenus blanfordi | (Dobson, 1877) | zmroczek rudawy | gatunek monotypowy | południowo-wschodnia Mjanma (Taninthayi) na południe do Półwyspu Malajskiego, rozproszony w Laosie, Kambodży, Wietnamie i na Borneo (Malezja i Indonezja); zakres wysokości: 0–1300 m n.p.m. | DC: 3,7–4,5 cm DO: 3,3–3,4 cm DP: 2,4–2,9 cm MC: 5,5–8 g |
LC | |
| Hesperoptenus tomesi | O. Thomas, 1905 | zmroczek duży | gatunek monotypowy | południowa Tajlandia (Park Narodowy Kaeng Krachan), półwyspowa Malezja oraz północne i zachodnie Borneo (Sabah i Sarawak) | DC: około 7,4 cm DO: 4,9–5,3 cm DP: 5–5,3 cm MC: 30–32 g |
VU | |
| Hesperoptenus gaskelli | J. Edwards Hill, 1983 | zmroczek samotny | gatunek monotypowy | endemit Indonezji: wschodnio-środkowy Celebes (znany z miejsca typowego nad rzeką Ranu); zakres wysokości: około 10 m n.p.m. | DC: brak danych DO: brak danych DP: około 4 cm MC: brak danych |
DD |
Kategorie IUCN: LC – gatunek najmniejszej troski, VU – gatunek narażony, DD – gatunki o nieokreślonym stopniu zagrożenia.
Opisano również gatunek wymarły z plejstocenu dzisiejszej Chińskiej Republiki Ludowej[11]:
- Hesperopternus giganteus Yang, 1934
Uwagi
- ↑ DC – długość ciała; DO – długość ogona (bez ogona); DP – długość przedramienia; MC – masa ciała
Przypisy
- ↑ a b W. Peters. Mittheilung über die von dem Hrn. Marquis Giacomo Doria in Sarawak auf Borneo gesammelten Flederthiere. „Monatsberichte der Königlichen Preussische Akademie des Wissenschaften zu Berlin”. 1868, s. 626, 1868. (niem.).
- ↑ a b J.E. Hill. Bats referred to Hesperoptenus Peters, 1869 (Chiroptera: Vespertilionidae) with the description of a new subgenus. „Bulletin of the British Museum (Natural History). Zoology”. 30, s. 14, 1976. (ang.).
- ↑ a b c Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 116. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- ↑ a b c d C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 234. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
- ↑ a b c d e R. Moratelli, C. Burgin, V. Cláudio, R. Novaes, A. López-Baucells & R. Haslauer: Family Vespertilionidae (Vesper Bats). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 9: Bats. Barcelona: Lynx Edicions, 2019, s. 834–836. ISBN 978-84-16728-19-0. (ang.).
- ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Genus Hesperoptenus. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-03-05]. (ang.).
- ↑ a b c d e Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 540. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
- ↑ T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 321, 1904. (ang.).
- ↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.3) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-10-27]. (ang.).
- ↑ Taxonomy: Hesperoptenus – Genus. The IUCN Red List of Threatened Species. [dostęp 2025-10-27]. (ang.).
- ↑ Z. Yang. On the Insectivora, Chiroptera, Rodentia and Primates other than Sinanthropus from locality 1 at Choukoutien. „Palaeontologia Sinica”. Series C. 8 (3), s. 37, 1935. (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.