Zornella armata

Zornella armata – gatunek pająka z rodziny osnuwikowatych. Zamieszkuje północną Amerykę Północną.

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1906 roku przez Nathana Banksa na łamach „Proceedings of the Entomological Society of Washington” pod nazwą Tmeticus armatus^[2][3]. James H. Emerton przeniósł go najpierw, w 1911 roku, do rodzaju Lophocarenum^[4], a potem, w 1920 roku, do rodzaju Gongylidium^[5]. W 1933 roku Cyrus R. Crosby i Sherman Ch. Bishop uznali go za synonim Zornella cultrigera^[6]. Jako osobny gatunek rodzaju Zornella przywrócony został do klasyfikacji przez Jurija Marusika, Donalda Buckle'a i Seppo Koponena w 2007 roku^[7].

Samce osiągają od 4 do 4,6 mm długości ciała przy prosomie długości od 2 do 2,15 mm i szerokości około 1,5 mm, samice natomiast osiągają od 3,5 do 3,75 mm długości ciała przy prosomie długości od 1,5 do 1,6 mm i szerokości od 1,2 do 1,3 mm^[7].

Karapaks jest pomarańczowy do czerwonego, u samicy niski i wypłaszczony, u samca za oczami lekko wyniesiony w płat głowowy. Część tułowiowa karapaksu samca odznacza się wyraźnie wykształconą listewką przykrawędziową po bokach. Na szczękoczułku powyżej szeregu ząbków na przedniej krawędzi bruzdy występuje duży, często rozwidlony ząb ze szczecinkami na szczycie nazywany mastidonem. U samca występuje na szczękoczułku duży, ku dołowi zwrócony ząb frontalny, często z guzkiem lub ząbkiem na powierzchni grzbietowej, którego to próżno szukać u innych przedstawicieli rodzaju. Golenie dwóch początkowych par odnóży mają po dwa bardzo delikatne kolce (szczecinki makroskopowe) grzbietowe, a dwóch pozostałych po jednym takowym, a długość tych kolców jest nieco większa niż średnica goleni. Trichobotrium na nadstopiu pierwszej pary leży między 0,79 a 0,81 jego długości, a to na nadstopiu pary ostatniej między 0,79 a 0,82 długości^[7].

Nogogłaszczki samca wyróżniają się na tle rodzaju apofizą retrolateralną goleni o palcowatym kształcie i z niewielkim, acz wyraźnym guzkiem na boku^[7].

Genitalia samicy mają epigyne pozbawione dołka, o obrzeżonej po bokach bruzdami płytce środkowej. W przeciwieństwie do innych gatunków z rodzaju płytka ta ma jedynie szczątkowo wykształcone rostrum (pośrodkową wypustkę)^[7].

Pająk o rozmieszczeniu borealno-górskim, zasiedlający iglaste, mieszane i liściaste lasy, w których to bytuje wśród mchów i ściółki^[7].

Gatunek nearktyczny^[3][7], podawany z Alaski, w Kanady i Vermontu. Na północ sięga poza koło podbiegunowe^[7].