Édouard Chavannes

Édouard Chavannes

Édouard Chavannes (ur. 5 października 1865 w Lyonie, zm. 20 stycznia 1918 w Paryżu) – francuski sinolog.

Od 1888 roku był członkiem Towarzystwa Azjatyckiego, którego w 1895 roku został sekretarzem, a później wiceprezesem[1]. Był także członkiem korespondentem Rosyjskiej Akademii Nauk, członkiem honorowym Societe Franco-Japonaise w Paryżu, Societe Finno-Ougrienne, Royal Asiatic Society i American Oriental Society[2].

W 1889 pojechał z naukową ekspedycją do Chin[2]; w 1893 roku został profesorem Collège de France. W 1904 roku został redaktorem międzynarodowego czasopisma sinologicznego T’oung Pao. Napisał ponad 250 prac poświęconych historii i sztuce Chin[1], będąc badaczem niezwykle wszechstronnym, zajmującym się nie tylko klasyczną sinologią w rozumieniu chińskiej lingwistyki i literatury, lecz także historią sztuki chińskiej, wielkich religii Chin (buddyzmu, taoizmu, nestorianizmu i manicheizmu) oraz chińską epigrafiką[2].

W latach 1895–1905 opublikował pięciotomowe tłumaczenie Zapisków historyka Sima Qiana[1]. Przekład ten obejmuje pierwsze 47 ksiąg Zapisków (z pełnych 130) i został wydany w 5 tomach liczących łącznie ponad 3 tys. stron, z obszernym historycznyo-krytycznym wstępem, opatrzony jest pełnym komentarzem i uwagami krytycznymi[2].

Z dzieł o charakterze religioznawczym opublikował studium o kulcie świętej góry Taishan ( Le T'ai Chan, essai de monographie d 'un culte chinois, Paryż, 1910). Wspólnie z P. Pelliotem przetłumaczył odkryty przez tego ostatniego traktat nestoriański z Chin (Chavannes pisał też osobne prace o nestorianizmie w Chinach). Najobszerniejsze prace poświęcił buddyzmowi. Memoire compose' a l'epoque de la grande dynastie T'ang sur les religieux eminents qui allerent chercher la loi dans les pays d'occident par I-Tsing z 1894 zawiera biografie i opisy podróży ponad 60 mnichów, głównie chińskich, którzy wyruszyli do Indii po pisma buddyjskie. Tłumaczył też szczegółowe opisy wypraw Wu Konga i Song Yana. Najważniejszym dziełem są trzy tomy indyjskich opowieści zawartych w chińskim wydaniu Tipitaki Cinq cents contes et apologues extraits du Tripitaka chinois (Paryż, 1910-1911) z dodatkowym tomem adnotacji[2].

Tłumaczył także odkryte przez Aurela Steina manuskrypty z jaskiń w Dunhuang, teksty buddyjskie i relacje chińskich podróżników z Indii[1].

Przypisy

  1. ↑ a b c d Edward Kajdański: Chiny. Leksykon. Warszawa: Książka i Wiedza, 2005, s. 37. ISBN 83-05-13407-5.
  2. ↑ a b c d e B. Laufer. Édouard Chavannes. „Journal of the American Oriental Society”. 38, s. 202-05, 1918. DOI: 10.2307/592605. ISSN 0003-0279. (ang.). 

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya