Édouard Goursat

Édouard Goursat

Data i miejsce urodzenia	21 maja 1858 Lanzac
Data i miejsce śmierci	25 listopada 1936 Paryż
Zawód, zajęcie	matematyk
Multimedia w Wikimedia Commons

Édouard Jean-Baptiste Goursat (ur. 21 maja 1858 w Lanzac, zm. 25 listopada 1936 w Paryżu^[1]) – francuski matematyk znany przede wszystkim z wkładu w analizę matematyczną i teorię grup.

W 1881 roku uzyskał doktorat w École normale supérieure w Paryżu za pracę Sur l'equation differentialle lineaire qui admet integrale la serie hypergeometrique („O równaniach różniczkowych liniowych, które wyrażają się całką szeregu hipergeometrycznego”)^[2]. Tam duży wpływ wywarli na niego Jean Darboux, Charles Hermite i Émile Picard. Nauczał na Uniwersytecie Paryskim, Uniwersytecie w Tuluzie i École Normale Supérieure; jego wykłady z ostatniej z uczelni stały się podstawą trzytomowej pozycji Cours d'analyse mathématique („Kurs analizy matematycznej”). Po raz pierwszy użył w niej nazwy reguła de l’Hospitala^[3].

Obecna postać twierdzenia całkowego Cauchy’ego zawiera ulepszenia jego autorstwa, dlatego nazywa się je czasami twierdzeniem lub lematem Cauchy’ego–Goursata. Choć Élie Cartan zdawał sobie sprawę, że twierdzenie Greena, twierdzenie Stokesa i twierdzenie Ostrogradskiego–Gaussa mogą być wyrażone za pomocą form różniczkowych, to jednak Goursat w 1917 roku pierwszy zauważył, że uogólnienie Vita Volterry (nazywane dziś uogólnionym twierdzeniem Stokesa) może być zapisane za pomocą form różniczkowych jako ${\displaystyle \textstyle \int _{\partial T}\omega =\int _{T}\mathrm {d} \omega }$^[4].

Lemat Goursata dla grup (w przedstawionej w artykule postaci, choć dla grup skończonych i bez kryterium normalności) pojawił się po raz pierwszy w pracy Sur les substitutions orthogonales et les divisions régulières de l’espace („O podstawieniach ortogonalnych i podziałach regularnych przestrzeni”) z 1889 roku^[5].

• Édouard Goursat w bazie Mathematics Genealogy Project (ang.)