Łatnik

Łatnik
Glauconycteris
Dobson, 1875[1]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – łaciatek wspaniały (G. superba)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

nietoperze

Podrząd

mroczkokształtne

Nadrodzina

Vespertilionoidea

Rodzina

mroczkowate

Podrodzina

mroczki

Plemię

wieczorki

Rodzaj

łatnik

Typ nomenklatoryczny

Kerivoula poensis J.E. Gray, 1842

Synonimy
Gatunki

15 gatunków – zobacz opis w tekście

Łatnik[3], łaciatek[3] (Glauconycteris) – rodzaj ssaków z podrodziny mroczków (Vespertilioninae) w obrębie rodziny mroczkowatych (Vespertilionidae).

Rozmieszczenie geograficzne

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce[4][5][6][7].

Morfologia

Długość ciała (bez ogona) 36–63 mm, długość ogona 34–59 mm, długość ucha 6–19 mm, długość tylnej stopy 5–10 mm, długość przedramienia 32–47,7 mm; masa ciała 4–19 g[5][8][7].

Systematyka

Rodzaj (w randze podrodzaju w obrębie Chalinolobus) zdefiniował w 1875 roku irlandzki zoolog i fotograf George Edward Dobson w artykule zatytułowanym O rodzaju Chalinolobus, wraz z opisami nowych lub mało znanych gatunków, opublikowanym na łamach „Proceedings of the Zoological Society of London[1]. Dobson wymienił trzy gatunki – Chalinolobus argentatus Dobson, 1875, Kerivoula poensis J.E .Gray, 1842 i Scotophilus variegatus Tomes, 1861 – z których gatunkiem typowym jest Kerivoula poensis J.E .Gray, 1842 (łatnik równikowy).

Etymologia

  • Glauconycteris: gr. γλαυκος glaukos ‘niebieskoszary, modry’; νυκτερις nukteris, νυκτεριδος nukteridos ‘nietoperz’[9].
  • Niumbaha: nazwa Niumbaha oznaczająca w języku pazande ‘rzadki, niezwykły’[2]. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Glauconycteris superba Hayman, 1939.

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki[10][8][4][3]:

Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa[3] Podgatunki[5][4][8][7] Rozmieszczenie geograficzne[5][4][8][7] Podstawowe wymiary[5][8][7][a] Status
IUCN[11]
Glauconycteris variegata (Tomes, 1861) łatnik pstry 2 podgatunki nierównomiernie od Senegalu do południowo-środkowego Sudanu, Etiopii i Somalii, na południe do północno-wschodniej Namibii, północnej Botswany i północno-wschodniej Południowej Afryki; zakres wysokości: do 1000 m n.p.m. DC: 4,8–6,2 cm
DO: 4–5,3 cm
DP: 3,8–4,5 cm
MC: 5–14 g
 LC 
Glauconycteris machadoi Hayman, 1963 łatnik tajemniczy gatunek monotypowy endemit Angoli: znany tylko z okolic jeziora Calungo DC: około 5,7 cm
DO: około 4,8 cm
DP: około 4,6 cm
MC: brak danych
 DD 
Glauconycteris gleni R.L. Peterson & D.A. Smith, 1973 łatnik naroślowy gatunek monotypowy znany tylko z 3 miejsc w południowo-wschodnim Kamerunie, zachodniej Ugandy i północno-zachodniej Tanzanii DC: 5,4–5,6 cm
DO: 4,4–5 cm
DP: 3,8–4,2 cm
MC: 8,5–15 g
 DD 
Glauconycteris superba Hayman, 1939 łaciatek wspaniały gatunek monotypowy znany z kilku miejsc w zachodnim Wybrzeżu Kości Słoniowej, południowej Ghanie, południowo-zachodnim Sudanie Południowym i północno-wschodniej Demokratycznej Republice Konga; zakres wysokości: 360–720 m n.p.m. DC: 4,9–6,3 cm
DO: 3,7–4,9 cm
DP: 4,3–4,7 cm
MC: 13,5–19 g
 LC 
Glauconycteris argentata (Dobson, 1875) łatnik srebrzysty gatunek monotypowy Afryka Środkowa i Wschodnia, od Kamerunu i Gwinei Równikowej (Mbini) do Demokratycznej Republiki Konga, Rwandy, Burundi, Ugandy, Kenii, Tanzanii, północno-zachodniej Angoli i północnego Malawi DC: 5,3–6,1 cm
DO: 4,1–5,3 cm
DP: 3,9–4,4 cm
MC: 6–12 g
 LC 
Glauconycteris egeria O. Thomas, 1913 łatnik samotny gatunek monotypowy południowo-zachodni Kamerun (4 miejsca), południowo-zachodnia Republika Środkowoafrykańska (specjalny rezerwat Dzanga-Sangha) i zachodnia Uganda (las Budongo); zakres wysokości: około 1200 m n.p.m. DC: 4,6–5 cm
DO: 3,5–4,8 cm
DP: 3,7–3,9 cm
MC: 5,5–7,5 g
 DD 
Glauconycteris lobeke Gomeh-Djame, P.J.J. Bates, Juste, Suarez-Rubio, Torrent, García-Mudarra, Agodigo Ayangma, Yettore, C.F. Bilong Bilong & Bakwo-Fils, 2026 gatunek monotypowy Kamerun, południowa Republika Środkowoafrykańska i kontynentalna Gwinea Równikowa; być może Nigeria; zakres wysokości: około 570 m n.p.m. DC: brak danych
DO: brak danych
DP: około 3,6 cm
MC: brak danych
 NE 
Glauconycteris poensis (J.E. Gray, 1842) łatnik równikowy gatunek monotypowy Afryka Zachodnia i Środkowa od Senegalu na wschód do Kamerunu, wyspa Bioko, izolowana populacja w Demokratycznej Republice Konga; prawdopodobnie północno-wschodnia Tanzania; zakres wysokości: 450–1300 m n.p.m. DC: 4,3–5,3 cm
DO: 3,4–4,6 cm
DP: 3,2–4,1 cm
MC: 15,7–18,9 g
 LC .
Glauconycteris alboguttata J.A. Allen, 1917 łatnik białopręgi gatunek monotypowy Afryka Środkowa w południowo-zachodnim Kamerunie oraz zachodniej i północnej Demokratycznej Republice Konga DC: 5,1–5,5 cm
DO: 4,2–4,6 cm
DP: 3,8–4,2 cm
MC: 6–9,5 g
 LC 
Glauconycteris beatrix O. Thomas, 1901 łatnik dżunglowy gatunek monotypowy rozproszony od Wybrzeża Kości Słoniowej na wschód do Kamerunu, Gwinei Równikowej (wraz z wyspą Bioko), południowego Gabonu, południowo-zachodniej Republiki Środkowoafrykańskiej, środkowo-wschodniej Demokratycznej Republiki Konga i północno-zachodniej Angoli DC: 3,6–5 cm
DO: 3,5–5,1 cm
DP: 3,5–4,2 cm
MC: 4–9 g
 LC 
Glauconycteris baka Gomeh-Djame, P.J.J. Bates, Juste, Suarez-Rubio, Torrent, García-Mudarra, Agodigo Ayangma, Yettore, C.F. Bilong Bilong & Bakwo-Fils, 2026 gatunek monotypowy endemit Kamerunu: Park Narodowy Lobéké, Boumba-et-Ngoko; zakres wysokości: 520 m n.p.m. DC: brak danych
DO: brak danych
DP: 3,4 cm
MC: brak danych
 NE 
Glauconycteris curryae Eger & Schlitter, 2001 łatnik skryty gatunek monotypowy Afryka Środkowa w południowym Kamerunie, Gabonie i północnej Demokratycznej Republice Konga (1 lokalizacja) DC: 4–4,4 cm
DO: 3,5–4,1 cm
DP: 3,4–3,8 cm
MC: 4–5 g
 DD 
Glauconycteris humeralis J.A. Allen, 1917 łatnik kropkowany gatunek monotypowy Afryka Środkowa w Demokratycznej Republice Konga, Ugandzie i Tanzanii; być może Kenia DC: 3,9–4,5 cm
DO: 3,7–5,9 cm
DP: 3,5–4,1 cm
MC: 4–7 g
 DD 
Glauconycteris atra Hassanin, R. Colombo, Gembu, Merle, Vuong Tan Tu, T. Görföl, Akawa, Csorba, T. Kearney, Monadjem & Ros Kiri Ing, 2018 gatunek monotypowy endemit Demokratycznej Republice Konga: znany z 3 miejsc (Yaengo, Yatolema i Yoko) na lewym brzegu rzeki Kongo; zakres wysokości: 400–600 m n.p.m. DC: 4,6–5,6 cm
DO: 3,9–4,3 cm
DP: 3,4–3,8 cm
MC: 6,9–8,7 g
 NE 
Glauconycteris kenyacola R.L. Peterson, 1982 łatnik kenijski gatunek monotypowy endemit Kenii: znany tylko z miejsca typowego (w pobliżu Garsen) DC: około 4,9 cm
DO: około 4,9 cm
DP: około 4 cm
MC: około 7 g
 DD 

Kategorie IUCN:  LC gatunek najmniejszej troski,  DD gatunki o nieokreślonym stopniu zagrożenia;  NE gatunki niepoddane jeszcze ocenie.

Uwagi

  1. DC – długość ciała; DO – długość ogona (bez ogona); DP – długość przedramienia; MC – masa ciała

Przypisy

  1. a b G.E. Dobson. On the genus Chalinolobus, with descriptions of new or little-known species. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 43, s. 383, 1875. (ang.). 
  2. a b D.M. Reeder, K.M. Helgen, M.E. Vodzak, D.P. Lunde & I. Ejotre. A new genus for a rare African vespertilionid bat: insights from South Sudan. „ZooKeys”. 285, s. 93, 2013. DOI: 10.3897/zookeys.285.4892. (ang.). 
  3. a b c d Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 123, 124. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
  4. a b c d C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 232–234. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
  5. a b c d e R. Moratelli, C. Burgin, V. Cláudio, R. Novaes, A. López-Baucells & R. Haslauer: Family Vespertilionidae (Vesper Bats). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 9: Bats. Barcelona: Lynx Edicions, 2019, s. 832–834. ISBN 978-84-16728-19-0. (ang.).
  6. D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Genus Glauconycteris. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-03-05]. (ang.).
  7. a b c d e A. Gomeh-Djame, P.J.J. Bates, J. Juste, M. Suarez-Rubio, L. Torrent, J.L. García-Mudarra, E. Agodigo Ayangma, F. Yettore, C.F. Bilong Bilong & E.-M. Bakwo-Fils. An integrated taxonomic and conservation assessment of Glauconycteris (Chiroptera, Vespertilionidae) in Cameroon, with the description of two new species from the Northwestern Congolian Lowland Forest. „ZooKeys”. 1282, s. 161–204, 2026. DOI: 10.3897/zookeys.1282.183038. (ang.). 
  8. a b c d e Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 539–540. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
  9. T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 295, 1904. (ang.). 
  10. N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.5) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2026-07-31]. (ang.).
  11. Taxonomy: Glauconycteris – Genus. The IUCN Red List of Threatened Species. [dostęp 2025-11-10]. (ang.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya