Al-Busajja

Al-Busajja
البصية
Państwo

 Irak

Muhafaza

Al-Musanna

Kada

As-Salman

Data założenia

1927

Wysokość

143 m n.p.m.

Populacja (2024)

 

• liczba ludności

ok. 2200

Strefa czasowa

UTC+3

Położenie na mapie Iraku
Mapa konturowa Iraku, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Al-Busajja”
Ziemia30°06′51″N 46°06′31″E/30,114167 46,108611

Al-Busajja (arab. البصية, trb. Al-Busajja, trl. al-Buṣayya) to miejscowość w południowym Iraku, siedziba subdystryktu (arab. ناحية, nahija) Al-Busajja, w kaddzie As-Salman, w muhafazie Al-Musanna.

Historia

Miejscowość rozwinęła się wokół brytyjskiego posterunku policji pustynnej, założonego w 1927 roku (w czasach Mandatu Mezopotamii) przez Johna Bagota Glubba, znanego jako Glubb Pasza lub Abu Hunaik. Placówka została wzniesiona na bazie istniejących wcześniej zabudowań beduińskich i miała strzec granicy z Królestwem Nadżdu i Hidżazu[1].

5 listopada 1927 roku oddziały arabskiego Bractwa (Ikchwan) – składające się głównie z członków beduińskiego plemienia Mutajr pod dowództwem Fajsala ad-Duwajsza – przeprowadziły rajd na obszar południowego Iraku. Siły około 100 beduińskich wojowników starły się z 15-osobową załogą irackiego posterunku w Al-Busajji. W walce zginęło około 20 Beduinów i 6 policjantów. Choć Ikchwanom udało się zniszczyć fort, to starcie to nie rozstrzygnęło szerszego konfliktu[2]. Ten samowolny atak złamał zakaz Ibn Sauda dotyczący naruszania granic brytyjskich protektoratów i zapoczątkował powstanie Ikchwanów. Ostateczne stłumienie rebelii i pacyfikacja nieposłusznych plemion pozwoliły Ibn Saudowi skonsolidować władzę, co w 1932 roku umożliwiło proklamowanie zjednoczonego Królestwa Arabii Saudyjskiej[2]. Zniszczony fort nie został nigdy odbudowany[1].

Czołgi M1 Abrams w trakcie Operacji Pustynna Burza w południowym Iraku.

W czasie I wojny w Zatoce Perskiej, ze względu na strategiczne położenie na węźle szlaków pustynnych, Al-Busajja została przekształcona przez siły irackie w silnie ufortyfikowany bastion. Miejscowości bronił batalion piechoty wspierany przez oddziały komandosów Gwardii Republikańskiej, dwanaście czołgów T-55 oraz dwanaście wozów opancerzonych (głównie wozów rozpoznawczych BRDM), a jej przedpola osłonięto rozległym systemem okopów i pól minowych[3]. 26 lutego 1991 roku doszło tu do tzw. bitwy pod Al-Busajją – pancernego starcia stoczonego przed świtem między irackimi obrońcami (zwolennikami władzy Saddama Husajna) a natarciem 2 Brygady („Iron Brigade”) z 1 Dywizji Pancernej VII Korpusu Armii Stanów Zjednoczonych. Po przełamaniu pól minowych i zniszczeniu irackich stanowisk przez amerykańskie czołgi M1 Abrams i wozy bojowe Bradley, miejscowość poddano zmasowanemu ostrzałowi artyleryjskiemu i rakietowemu z systemów M270 MLRS. Starcie – wraz z wcześniejszymi nalotami koalicji – przyniosło Al-Busajji dotkliwe zniszczenia. Na polu walki pozostały dziesiątki ton porzuconej amunicji, min i niewybuchów, które przez kolejne dekady stanowiły śmiertelne zagrożenie dla lokalnej społeczności beduińskiej[3].

Demografia

Liczba mieszkańców samej miejscowości nie jest precyzyjnie ustalona w oficjalnych statystykach irackich, które podają dane wyłącznie dla całego subdystryktu. Według szacunków naczelnika nahiji, miejscowość zamieszkuje ponad 2200 osób[4].

Miejscowość wyróżnia się na tle regionu swoją strukturą wyznaniową – około 75% mieszkańców stanowią sunnici, podczas gdy pozostałe 25% to szyici[4]. Jest to nietypowa proporcja, gdyż w południowej części Iraku zdecydowanie przeważa ludność szyicka. Wynika ona z silnych historycznych i kulturowych wpływów beduińskich z Półwyspu Arabskiego[4].

Bibliografia

  • Bourque, Stephen A. (2001). Jayhawk! The 7th Corps in the Persian Gulf War. Center of Military History, United States Army. LCCN 2001028533. OCLC 51313637. (ang.).

Przypisy

  1. a b Margaret Freeman, A Fort under Another Name: "Imperial" Architecture as a Tool of Bedouin Control in the British Mandate, Leon Julius Biela, Anna Bundt (red.), wyd. 1, t. 8, Bielefeld, Germany: transcript Verlag, 15 listopada 2022, s. 247–274, DOI10.14361/9783839460597-012, ISBN 978-3-8376-6059-3 (ang.).
  2. a b Daniel Silverfarb, Great Britain, Iraq, and Saudi Arabia: The Revolt of the Ikhwan, 1927-1930, „The International History Review”, 4 (2), 1982, s. 222–248, ISSN 0707-5332 [dostęp 2026-08-13].
  3. a b Bourque, Stephen A. (2001). Jayhawk! The 7th Corps in the Persian Gulf War. Center of Military History, United States Army. LCCN 2001028533. OCLC 51313637. (ang.).
  4. a b c «بصية» الجنوبية.. سكانها السنة انتخبوا الشيعة لتمثيلهم – صوت العراق [online], 10 sierpnia 2017 [dostęp 2026-08-13] (arab.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya