Alfons Klafkowski

Alfons Klafkowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

2 sierpnia 1912
Poznań

Data i miejsce śmierci

10 lipca 1992
Poznań

Profesor nauk prawnych
Specjalność: prawo międzynarodowe publiczne
Alma Mater

Uniwersytet Poznański

Profesura

1962

Doktor honoris causa
Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu – 1973
Uniwersytet Wrocławski – 1991
Nauczyciel akademicki
uczelnia

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Okres zatrudn.

1945–1992

Rektor
Uczelnia

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Okres spraw.

1956–1962

Poprzednik

Jerzy Suszko

Następca

Gerard Labuda

Prezes Trybunału Konstytucyjnego
Okres spraw.

1 grudnia 1985–1 grudnia 1989

Poprzednik

utworzenie funkcji

Następca

Mieczysław Tyczka

Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal Rodła Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
Odznaka Nagrody Państwowej

Alfons Klafkowski (ur. 2 sierpnia 1912 w Poznaniu, zm. 10 lipca 1992 tamże) – polski prawnik i polityk, poseł na Sejm PRL VI i VIII kadencji (1972–1976, 1980–1984), członek Rady Państwa (1982–1985), prezes Trybunału Konstytucyjnego w latach 1985–1989.

Życiorys

Ukończył Państwowe Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu (1931)[1] oraz studia na Uniwersytecie Poznańskim (1935). W 1956 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, w 1962 profesora zwyczajnego nauk prawnych. Bezpartyjny, należał do Stowarzyszenia „Pax”.

Od 1945 pracownik naukowo-dydaktyczny Uniwersytetu Poznańskiego, był m.in. kierownikiem Katedry Prawa Międzynarodowego Publicznego (1950–1968), prodziekanem (1950–1952) i dziekanem (1952–1955) Wydziału Prawa, rektorem (1956–1962), kierownikiem Instytutu Nauk Prawno-Ustrojowych (1968–1978).

W latach 1972–1976 i 1980–1985 był posłem na Sejm PRL VI i VIII kadencji. Od 1982 do 1985 był członkiem Rady Państwa, a od 1 grudnia 1985 do 1 grudnia 1989 sprawował, jako pierwszy, funkcję prezesa Trybunału Konstytucyjnego. W 1983 wybrany w skład Rady Krajowej Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego[2] i Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej.

13 kwietnia 1989 został przewodniczącym Państwowej Komisji Wyborczej i był nim w trakcie wyborów 4 czerwca.

Współzałożyciel Instytutu Zachodniego, członek Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych. Autor wielu publikacji z dziedziny prawa międzynarodowego publicznego, m.in. Problematyka indywidualnych odszkodowań wojennych w związku z II wojną światową (Poznań 1991). Wśród wypromowanych przez niego doktorów był m.in. Jan Kulczyk[3].

Zmarł w Poznaniu, pochowany 14 lipca 1992 na cmentarzu Junikowskim (pole AZ kwatera 3-P-24)[4].

Współpraca ze Służbą Bezpieczeństwa PRL

Według materiałów zgromadzonych w archiwum Instytutu Pamięci Narodowej był w latach 1953–1971 agentem-informatorem (tajnym współpracownikiem) Służby Bezpieczeństwa PRL o pseudonimie „Alfa”[5].

Ordery i odznaczenia

Nagrody i wyróżnienia

Upamiętnienie

W 2004 ukazała się książka Tadeusza Gadkowskiego i Jerzego Tyranowskiego w serii: „Magistri Nostri. Profesorowie Wydziału Prawa Poznańskiego Uniwersytetu” Alfons Klafkowski – prawnik internacjonalista poświęcona pamięci profesora.

W pamięci uczniów i współpracowników Profesor pozostaje i pozostanie jako szczególnie życzliwy opiekun i przełożony, jako wybitny uczony o niezwykle bogatym dorobku naukowym, jako współtwórca poznańskiej szkoły badań niemcoznawczych. W pamięci całego środowiska uniwersyteckiego pozostanie prof. Alfons Klafkowski jako dynamiczny i skuteczny w swoich działaniach rektor i dziekan, który nie unikał odpowiedzialności za swoje często kontrowersyjne decyzje, którym zawsze jednak przyświecało dobro Uniwersytetu; w pamięci potomnych – jako wzór uczonego w służbie narodu i państwa.

z Zakończenia[10]

Przypisy

  1. Chronologiczna lista absolwentek i absolwentów [online], myzmarcinka.pl [dostęp 2026-01-14].
  2. „Trybuna Robotnicza”, nr 109 (12 961), 10 maja 1983, s. 6.
  3. Sebastian Szczęsny, Dwie litery do kariery, old.perspektywy.pl.
  4. Klafkowski Alfons [online], poznan.pl [dostęp 2026-01-14].
  5. Inwentarz archiwalny. ipn.gov.pl. [dostęp 2020-06-24].
  6. Piastowska myśl zachodnia, „Życie i Myśl”, nr 11-12/1987, s. 98.
  7. KOMUNIKAT o nagrodach Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego przyznanych w 1967 r. pracownikom naukowo-dydaktycznym szkół wyższych za szczególne osiągnięcia Dz. Urz. Min. Oświaty i Szkolnictwa Wyższego z 30 grudnia 1967 r. Nr A-13, poz. 88 [dostęp 2026-01-12].
  8. Doktorzy honoris causa [online], umk.pl [dostęp 2016-08-26].
  9. Doktorzy Honoris Causa: Multimedialna Baza Danych Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego [online], mbd.muzeum.uni.wroc.pl [dostęp 2026-01-12].
  10. Alfons Klafkowski – prawnik internacjonalista [online], poznan.pl [dostęp 2016-06-04].

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya