Antoni Brynk
.jpg)
| |
 generał lejtnant
| |
| Data i miejsce urodzenia |
1 marca 1850 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
od 1878 |
| Siły zbrojne | |
| Stanowiska |
Flagowy oficer artylerii w sztabie Eskadry Ćwiczebnej (1888-1893) Kierownik Głównego Inspektoratu Artylerii Morskiej (1907-1912) |
| Późniejsza praca |
dyrektor Fabryki Putiłowskiej w Petersburgu |
Antoni Brynk (ur. 1 marca 1850, zm. 30 maja 1925) – generał lejtnant Marynarki Wojennej Imperium Rosyjskiego.
Życiorys
Antoni Brynk urodził się na Wileńszczyźnie w zaborze rosyjskim. Był stryjecznym bratem kontradmirała Zygmunta Brynka. W 1872 roku ukończył Morską Szkołę Artylerii w Kronsztadzie, natomiast od 1877 do 1878 roku dokształcał się w Michajłowskiej Akademii Artyleryjskiej w Petersburgu[1].
W początkowym okresie służby pływał jako oficer techniczny na okrętach różnych klas. Następnie w Obuchowskich Zakładach Zbrojeniowych pracował nad kolejnymi generacjami dział okrętowych. W latach 1888–1893 zajmował posadę flagowego oficera artylerii w sztabie Eskadry Ćwiczebnej, po czym został wyznaczony na stanowisko naukowe profesora w Michajłowskiej Akademii Artyleryjskiej. W 1899 roku objął funkcję zastępcy głównego inspektora artylerii morskiej, a od 1907 roku kierował Głównym Inspektoratem Artylerii Morskiej. Był także przewodniczącym Komisji Morskich Prób Artyleryjskich (lata 1902-1907) oraz członkiem Komitetu Artyleryjskiego w Głównym Urzędzie Artylerii (lata 1908-1912)[1].
W 1912 roku został zwolniony z czynnej służby wojskowej na własną prośbę. Po odejściu z wojska związał się z przemysłem zbrojeniowym - pracował jako dyrektor Fabryki Putiłowskiej w Petersburgu. W 1918 roku przybył do Polski i osiedlił się wraz z rodziną w Warszawie. Był członkiem zarządu Wytwórni Broni w Starachowicach. Zmarł 30 maja 1925 roku[2][3].
Przypisy
- ↑ a b Machaliński 1993 ↓, s. 138.
- ↑ Machaliński 1993 ↓, s. 139.
- ↑ Judycki 2016 ↓, s. 35.
Bibliografia
- Zbigniew Andrzej Judycki: Pod obcymi sztandarami : Generałowie polskiego pochodzenia w siłach zbrojnych państw obcych. Popularny słownik biograficzny. T. I. Warszawa: Muzeum Niepodległości; Fundacja Polonia Semper FidelisL, 2016. ISBN 978-83-937112-2-2.
- Zbigniew Machaliński: Admirałowie Polscy 1919-1950. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1993. ISBN 83-11-08216-2.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.