Arkadij Tielakowski

Arkadij Tielakowski
Аркадий Теляковский
Ilustracja
generał porucznik generał porucznik
Pełne imię i nazwisko

Arkadij Zacharowicz Tielakowski

Data i miejsce urodzenia

18 stycznia 1806
Jarosław

Data i miejsce śmierci

19 września 1891
Petersburg

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego

Główne wojny i bitwy

wojna rosyjsko-turecka

Odznaczenia
Order Świętej Anny I klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława I klasy (Imperium Rosyjskie) Order św. Jerzego (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza II klasy (Imperium Rosyjskie)[1]

Arkadij Zacharowicz Tielakowski (ros. Аркадий Захáрович Теляковский, ur. 6 stycznia?/18 stycznia 1806 w Jarosławiu, zm. 7 września?/19 września 1891 w Petersburgu) – inżynier fortyfikator, generał porucznik armii rosyjskiej.

Życiorys

Ukończył w 1825 Główną Oficerską Szkołę Inżynieryjną. W latach 1828–1829 uczestniczył w wojnie rosyjsko-tureckiej. W latach trzydziestych do 60. XIX wieku wykładał fortyfikację w różnych uczelniach wojskowych, uczestniczył w budowie twierdz. Wysunął teorię rozpatrywania i stosowania fortyfikacji w powiązaniu z taktyka i strategią. Teoretyczne wywody Tielakowskiego (łączność fortyfikacji ze sztuką wojenną i artylerią, konieczność budowy umocnień w połączeniu z terenem i potrzebą wojsk, opracowanie nowych typów ukryć obronnych, kolejność prac fortyfikacyjnych ze względu na potrzeby wojsk). Teoretyczne poglądy Tielakowskiego znalazły swoje zastosowanie w obronie Sewastopola w 1854–1855, jednak dalszy ich rozwój i spory ze zwolennikami starych poglądów doprowadził do konfliktu z Zarządem Głównym Wyszkolenia Wojsk i skierowaniem Tielakowskiego w 1862 do służby w administracji wojskowej. W latach 1863–1865 przewodniczący Komitetu Technicznego Zarządu Inżynieryjnego (saperskiego).

Liczne nieporozumienia, na temat poglądów dotyczących fortyfikacji na polu walki, z ówczesnym szefem wojsk inżynieryjno-saperskich gen. Eduardem Totlebenem doprowadziły do zaliczenia Tielakowskiego w 1865 do rezerwy i uniemożliwiły dalszą działalność w dziedzinie fortyfikacji.

Od 1883 w stanie spoczynku. Uważany za twórcę rosyjskiej fortyfikacji.

Autor dzieł: „Fortyfikacja polowa” wyd. w 1839 i „Fortyfikacja stała” wyd. w 1846, przetłumaczonych prawie na wszystkie języki europejskie.

Przypisy

  1. ↑ Odznaczenia na podstawie portretu w infoboxie.

Bibliografia

  • Bolszaja Sowietskaja Encykłopiedija t. 25. Moskwa 1977.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya