Bertie the Brain

Bertie the Brain

Schemat przedstawiający 3-bitowy sumator wykorzystujący lampy additron
Producent	Josef Kates(inne języki)
Data wydania	1950
Gatunek	kółko i krzyżyk
Tryby gry	jednoosobowy
Multimedia w Wikimedia Commons

Bertie the Brain – jedna z pierwszych komputerowych maszyn do gier, zbudowana przez Josefa Katesa(inne języki) na potrzeby Canadian National Exhibition(inne języki) w Toronto w 1950 roku. Na maszynie można było rozegrać grę w kółko i krzyżyk.

Podczas II wojny światowej dr Josef Kates pracował w przedsiębiorstwie Rogers Vacuum Tube Company(inne języki) przy systemach radarowych, gdzie później opracował swój własny wynalazek – lampę aditron(inne języki) (miniaturową wersję lampy próżniowej). Aby zaprezentować tę technologię, Kates zaprojektował i zbudował specjalną maszynę o nazwie Bertie the Brain, która stała się jedną z pierwszych komputerowych maszyn do gier w historii, oparta na komputerze cyfrowym z wizualnym wyświetlaczem^[1][2].

Komputer został wystawiony w Budynku Inżynierii podczas Canadian National Exhibition(inne języki) w Toronto, która trwała od 25 sierpnia do 9 września 1950 roku. Maszyna była wysoką na 4 metry konstrukcją. Kates osobiście regulował poziom trudności dla dorosłych i dzieci^[2][3]. Podczas prezentacji dla magazynu Life został sfotografowany amerykański komik Danny Kaye, gdy po kilku próbach udało mu się pokonać maszynę^[4].

Po zakończeniu wystawy Bertie został zdemontowany. Kates, zaangażowany w wiele innych projektów inżynieryjnych, nie podjął prób jego zachowania. Ze względu na problemy z uzyskaniem patentów poza Kanadą, technologia lamp additron nie znalazła innych komercyjnych zastosowań. Niedługo później w informatyce upowszechnił się tranzystor, przez co technologia ta stała się bezużyteczna, a Bertie pozostał jedynym komputerem, który ją wykorzystał^[2].

Maszyna pozwalała na grę w kółko i krzyżyk przeciwko algorytmowi sztucznej inteligencji. Rozgrywka opierała się na tradycyjnych zasadach tej gry. Gracz wprowadzał swój ruch na klawiaturze w układzie 3 na 3. Ruchy gracza i komputera podświetlały się na pionowej tablicy świetlnej z żarówek w postaci dużych liter „X” lub „O”. Komputer odpowiadał na ruchy człowieka niemal natychmiast. Maszyna posiadała również regulowany poziom trudności^[1][5].