Bidziny

Bidziny
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 świętokrzyskie

Powiat

opatowski

Gmina

Wojciechowice

Liczba ludności (2024)

702[2]

Strefa numeracyjna

15

Kod pocztowy

27-532[3]

Tablice rejestracyjne

TOP

SIMC

0809799[4]

Położenie na mapie gminy Wojciechowice
Mapa konturowa gminy Wojciechowice, po prawej znajduje się punkt z opisem „Bidziny”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Bidziny”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Bidziny”
Położenie na mapie powiatu opatowskiego
Mapa konturowa powiatu opatowskiego, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Bidziny”
Ziemia50°50′06″N 21°37′48″E/50,835000 21,630000[1]

Bidzinywieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie opatowskim, w gminie Wojciechowice[5][4]. Ma status sołectwa[6]. Leży przy drodze krajowej nr 74.

Prywatna wieś szlachecka, położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sandomierskim województwa sandomierskiego[7]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

Integralne części wsi

Integralne części wsi Bidziny[5][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0809807 Bidziny-Folwark część wsi
0809813 Bidziny-Kolonia część wsi
0809820 Bidziny Poduchowne część wsi
0809836 Duża Strona część wsi
0809842 Gaje część wsi
0809859 Mała Strona część wsi

Znajdują się tu także obiekty fizjograficzne o nazwach: Drugie Półłanki, Łąki Bidzińskie, Ogrody, Pola Małostrońskie, Pola Poduchowne, Półłanki i Trzecie Półłanki.

Przez wieś przebiega zielony szlak rowerowy im. Witolda Gombrowicza, zaczynający się i kończący w Ostrowcu Świętokrzyskim.

Historia

Kościół przed 1907

W 1326 miejscowość została wspomniana w bulli papieża Jana XXII jako Bidin[8]. Wieś była własnością wojewody sandomierskiego Stefana Bidzińskiego[9].

W wieku XIX Bidziny, wieś i folwark w powiecie opatowskim, gminie Wojciechowice, parafii Bidziny, posiada kościół paraf, murowany z XVIII w.

„Słynne są tutejsze gospodarstwa z wybornego gatunku pszenicy „sandomirki”. Obszar ziemi dworskiej 1104 mórg., włościańskiej 503 mórg. W 1827 r. było tu 38 domów i 336 mieszkańców. W roku 1885 było 57 domów i 454 mieszkańców. Parafia Bidziny dekanatu opatowskiego liczy 1624 dusz.”(opisał Bronisław Chlebowski SgKP t.I s.203)

Zabytki

  • Późnobarokowy kościół parafialny pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła; wybudowany w 1720 roku, na miejsce wcześniejszego, drewnianego kościoła, który uległ zniszczeniu. Wpisany do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej: A.576 z 22.01.1957, z 21.06.1967 i z 30.03.1977)[10].
  • Cmentarz parafialny pochodzący z XIX wieku (nr rej.: A.577 z 14.06.1988)[10].
  • Figura św. Barbary z 1686 roku, powstała w janikowskim warsztacie kamieniarskim.
  • Figura św. Jana Nepomucena z II połowy XVIII wieku.
  • Figura św. Floriana z początku XIX wieku.
  • Latarnia z Chrystusem Frasobliwym, zwieńczona arkadowym wykrojem; wewnątrz znajduje się ludowa rzeźba Chrystusa Frasobliwego. Latarnia powstała w XIX wieku w warsztacie janikowskim.
  • Spichlerz dworski wybudowany w 1784 r., translokowany do Parku Etnograficznego Muzeum Kultury Ludowej w Kolbuszowej, wchodzi obecnie w skład założenia dworskiego (rekonstrukcja dworu z Brzezin, ul pawilonowy z Lubaczowa, planowana rozbudowa o kolejne budynki gospodarcze)[11]

Ludzie związani z Bidzinami

Przypisy

  1. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 9 stycznia 2024, identyfikator PRNG: 5094.
  2. Raport o stanie gminy Wojciechowice w 2024. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2024 s. 6
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 42 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. a b c TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
  5. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))
  6. BIP gminy, sołtysi
  7. Województwo sandomierskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz.1, Mapy, plany, Warszawa 1993, k. 3.
  8. Bullarium Poloniae, Rzym 1982, t. I, s. 244.
  9. Zofia Trawicka, Życie polityczne szlachty województwa sandomierskiego w drugiej połowie XVII w., [w:] Między monarchą a demokracją. Studia z dziejów Polski XV–XVIII wieku, red. A. Sucheni-Grabowska, A. Żaryn, Warszawa 1994, s. 314.
  10. a b Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 marca 2026, s. 41 [dostęp 2015-12-15].
  11. Spichlerz z Bidzin z 1784 r.. www.muzeumkolbuszowa.pl. [dostęp 2023-05-04].

Bibliografia

  • Józef Myjak: Tam, gdzie świt cywilizacji rolniczej: monografia krajoznawcza gminy Wojciechowice. Sandomierz: Prywatna Agencja Informacji Regionalnej Myjakpress; Wojciechowice: na zlec. Urzędu Gminy, 2006. ISBN 83-86436-73-5 (Myjakpress).

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya