Bogoria II
Bogoria II (Bogorya II) − polski herb szlachecki, odmiana herbu Bogoria.
Opis herbu
Istnieją dwie opinie na temat wyglądu tego herbu. Swoje źródło mają u Kaspra Niesieckiego, który opisując odmiany Bogorii opisał herb inaczej i przy sekcjach poświęconych kolejnym rodzinom opisał herb inaczej.
Przy herbie Bogoria, podając odmianę Górskich i Turów, Niesiecki pisze, że herb ich ma złączone rogaciny i trzy pióra strusie srebrne między czerwonymi. Nie podał tynktury pola[1]. Późniejsi autorzy przypisali temu herbowi pole czerwone. Tak herb Bogoria II narysował Chrząński w Tablicach odmian, oraz współcześni heraldycy - Alfred Znamierowski[2] i Tadeusz Gajl.
Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[3]:
W polu czerwonym rogacina srebrna z takąż rogaciną na opak, w słup, złączone.
Klejnot: Trzy pióra strusie; srebrne między czerwonymi.
Natomiast przy tekście poświęconym rodzinie Górskich herbu Bogoria odmienna, Niesiecki podaje, że herb ma pole "papuże" (zielone) i nie podaje barw piór w klejnocie[4]. Tak herb Bogoria II rekonstruuje też Juliusz Karol Ostrowski[5].
Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[3]:
W polu zielonym rogacina srebrna z takąż rogaciną na opak, w słup, złączone.
Klejnot: Trzy pióra strusie.
Najwcześniejsze wzmianki
XVIII wiek. Wzmiankowany po raz pierwszy przez Kaspra Niesieckiego.
Herbowni
Tadeusz Gajl wymienia następujące rody herbownych:
Górski (Gorski), Gwiazdowski, Tur.
Przypisy
- ↑ Kasper Niesiecki, Jan Nepomucen Bobrowicz: Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S. J. T. 3. Lipsk: Breitkopf i Haertel, 1841, s. 194-198.
- ↑ Alfred Znamierowski: Herbarz rodowy. Warszawa: Świat Książki, 2004, s. 91. ISBN 83-7391-166-9.
- ↑ a b Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104-108. ISBN 978-83-247-0100-1.
- ↑ Kasper Niesiecki, Jan Nepomucen Bobrowicz: Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S. J. T. 4. Lipsk: Breitkopf i Haertel, 1839, s. 211-212.
- ↑ Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897-1906, s. 27.
Bibliografia
- Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007. ISBN 978-83-60597-10-1.
Linki zewnętrzne
- Herb Bogoria II z listą nazwisk w elektronicznej wersji Herbarza polskiego Tadeusza Gajla
| Herby | |
|---|---|
| Elementy herbu | |
| Oznaki godności | |
| Inne | |
| Działy heraldyki |
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.