Buttler II

Ten artykuł należy dopracować:

to nie jest wizerunek herbu hrabiowskiego gdyż nie posiada hrabiowskiej korony rangowej.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Buttler III (Butler) − polski herb hrabiowski, odmiana herbu Butler.

Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego^[1]:

Tarcza dzielona w krzyż z tarczą sercową, na której w polu złotem orzeł czarny na którego piersiach, na małej tarczy kosz srebrny z obręczami złotymi. Na głównej tarczy w polu I, czarnym, schody złote o czterech stopniach; W polach II i III, czerwonych, dwa trójzęby na krzyż, żeleźcem w górę; W polu IV, czarnym, okrągłe zwierciadło; Nad tarczą trzy hełmy, każdy z klejnotem:

• Klejnot I: kolumna czerwona na srebrnej podstawie z trąbką i trzema piórami strusimi, z których środkowe czerwone;

• Klejnot II: w koronie połowa psa czarnego bez nóg o dwóch białych skrzydłach, głowa w lewo, w srebrnej obroży, z okrągłym zwierciadłem na piersiach;

• Klejnot III: na hełmie lewym w koronie dwa orle skrzydła, prawe złote, lewe czarne.

Labry: na każdym hełmie z prawej czarne, podbite srebrem, z lewej czarne, podbite złote.

Nadany z tytułem hrabiowskim podkomorzemu koronnemu Gotardowi Wilhelmowi, herbu Butler w 1651 przez Ferdynanda II^[2]. Potomkowie Gotarda zostali wylegitymowani ze szlachectwa z tym herbem w roku 1824, a pięciopolowy herb Butler zamieścił w swoim herbarzu Pawliszczew^[3].

Butler (Buttler).

 Zobacz też kategorię: Butlerowie herbu własnego.

• Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897-1906, s. 39.
• Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007. ISBN 978-83-60597-10-1.

• Herb Butler III z listą nazwisk w elektronicznej wersji Herbarza polskiego Tadeusza Gajla
• Herb Butler III w Baltisches Wappenbuch