Carl Humann
| |
| Data i miejsce urodzenia |
4 stycznia 1839 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
12 kwietnia 1896 |
| Zawód, zajęcie | |
| Narodowość | |
Carl Humann (ur. 4 stycznia 1839 w Steele, zm. 12 kwietnia 1896 w Izmirze) – niemiecki inżynier i archeolog-samouk.
Życiorys
Urodził się w Steele na pograniczu Nadrenii i Westfalii (obecnie jest to część Essen). Uczęszczał do klasycznego gimnazjum w Essen. Jako inżynier budownictwa drogowego był absolwentem Królewskiej Akademii Budowlanej w Berlinie. W trakcie studiów uczęszczał na wykłady Ernsta Curtiusa, późniejszego badacza starożytnej Olimpii. Po ukończeniu studiów wyjechał w 1861 do krajów osmańskiego Lewantu na zaproszenie brata Franciszka, który pracował w administracji rządowej na wyspie Samos. Humann brał udział w budowie portu w Tigani, a następnie pracował jako architekt i mierniczy w Izmirze, Konstantynopolu i na tureckich Bałkanach. Został protegowanym wielkiego wezyra Fuada-paszy.
W 1864 trafił po raz pierwszy do miasta Bergama, w którego sąsiedztwie znajdowały się ruiny starożytnego Pergamonu. Zafascynowany starożytnością, powrócił w to miejsce w 1866, a wykorzystując okoliczność budowy w pobliżu drogi, ze swej kwatery w Bergamie w wolnym czasie penetrował obszar antycznego miasta, usiłując zainteresować znaleziskami niemieckich archeologów. Kierując się ich sugestią podjął dokładne badania na terenie ruin Pergamonu, a dokonane znaleziska wysyłał od 1870 do berlińskich muzeów. W 1872 na wniosek Curtiusa został mianowany członkiem Niemieckiego Instytutu Archeologicznego (DAI). Mimo iż przekazał do Berlina wiele eksponatów, nie zyskał oficjalnego wsparcia finansowego i na kilka lat opuścił Bergamę. Dopiero Alexander Conze, zainteresowany przesłanymi zabytkami w magazynach muzealnych, zachęcił Humanna do kontynuowania eksploracji i zorganizował ich finansowe wsparcie. Rezultatem było podjęcie w 1878 prac wykopaliskowych w Pergamonie i w następstwie odkrycie Wielkiego Ołtarza Zeusa, z fryzem głównym, przedstawiającym sceny z gigantomachii, oraz tzw. fryzem Telefosa; pozyskiwane w ciągu kilku kampanii, ich płyty zostały przesłane do Berlina.
Działalność Humanna nie ograniczała się do tego miejsca. W 1882 sporządził topograficzny plan i zdjął gipsowe formy z reliefów w hetyckim sanktuarium skalnym w Yazılıkaya. W latach 1882-1883 wraz z Otto Puchsteinem badał tumulusy i hierotheseion Antiocha na górze Nemrut, leżącej na obszarze dawnego królestwa Kommagene. Prowadził również prace inżynieryjne i badania w Hierapolis, Zincirli, Tralles, Magnezji, Efezie. Od 1895 kierował wykopaliskami w Priene, które po jego śmierci kontynuował Theodor Wiegand. Carl Humann zmarł w Izmirze, starożytnej Smyrnie.
Poza wydaną pośmiertnie Der Pergamnon Altar: Entdeckt, beschrieben und gezeichnet (Dortmund: Ardey Verlag, 1954), był wraz z innymi badaczami niemieckimi współautorem publikacji:
- Carl Humann, Richard Bohn, Max Fränkel: Die Ergebnisse der Ausgrabungen zu Pergamon. Berlin: Grote’sche, 1888
- Carl Humann, Otto Puchstein: Reisen in Kleinasien und Nordsyrien. Berlin: Reimer, 1890
- Carl Humann, Conrad Cichorius, Walther Judeich, Franz Winter: Altertümer von Hierapolis. Berlin: Reimer, 1898
- Carl Humann, Julius Kohte, Carl Watzinger: Magnesia am Mäander. Berlin: Reimer, 1904
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.