Otto Puchstein

Otto Puchstein
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

6 lipca 1856
Łobez

Data i miejsce śmierci

9 marca 1911
Szczecin

Zawód, zajęcie

archeolog historyk sztuki

Multimedia w Wikimedia Commons

Friedrich August Otto Puchstein (ur. 6 lipca 1856 w Łobzie, zm. 9 marca 1911 w Berlinie)[1] – niemiecki archeolog klasyczny, wykładowca i historyk architektury.

Rodzina

Był synem łobeskiego mistrza piekarskiego Friedricha Puchsteina, który mieszkał przy ulicy Schilfstraße (ob. Murarska), gdzie miał sklep, piekarnię i mieszkanie, oraz dodatkowo prowadził niewielkie gospodarstwo rolne. Friedrich Puchstein był też radnym miejskim, a później Starszym Cechu Piekarzy[2]. Otto ukończył szkołę podstawową w Łobzie, gimnazjum w Drawsku Pomorskim, gdzie zdał w roku 1875 maturę.

Praca naukowa

Studiował (1875/79) na Uniwersytecie w Strasburgu, gdzie w roku 1880 obronił pracę doktorską. Jeszcze podczas studiów, przed zdaniem państwowego egzaminu i uzyskaniem stopnia doktora w zakresie językowo-filologicznym, interesuje się archeologią klasyczną, filologią i kulturą Wschodu. Dlatego też, między innymi, został zaangażowany jako asystent w Muzeum Cesarskim w Berlinie. W dysertacji pracy doktorskiej wykazał swoje późniejsze zainteresowania, gdzie motywem przewodnim tematycznym, była filologiczna analiza napisów na nagrobkach, pomnikach i przedmiotach sztuki z czasów antyku, znalezionych w Egipcie, tzw. Epigramów. Jego pierwszą samodzielną pracą, po rozprawie doktorskiej, była analiza treściowa napisów na nadstawkach i przykryciach waz kyreńskich.

W latach 1881/83 otrzymał stypendium z Niemieckiego Instytutu Archeologicznego na badania. W latach 1882-1883 wraz z Carlem Hummanem badał tumulusy i hierotheseion (hierotezjon) Antiocha na górze Nemrut, leżącej na obszarze dawnego królestwa Kommagene. W 1896 roku został profesorem i wykładowcą Archeologii Klasycznej we Freiburgu (1905/11), a następnie sekretarzem generalnym Niemieckiego Instytutu Archeologicznego w Berlinie. Puchstein wspólnie z Robertem Koldeweyem prowadził wykopaliska na południu Włoch i na Sycylii, gdzie pracował w Baalbek, Palmyra, w Nemrut Dagi i w Hattusa, a towarzyszył mu jako fotograf w 1905 r. jego bratanek Erich Puchstein. Był współzałożycielem Muzeum Pergamońskiego w Berlinie i Ołtarza Pergamońskiego.

Wybrane publikacje

Wybrane publikacje autora[3]:

  • Epigrammata Graeca in Aegypto reperta. Truebner, Strassburg, 1880 (= Dissertation).
  • Reisen in Kleinasien und Nordsyrien. Reimer, Berlin 1890 (online).
  • Die griechischen Tempel in Unteritalien und Sicilien. 1. Band Text, 2. Band Tafeln. Asher, Berlin 1899.
  • Beschreibung der Skulpturen aus Pergamon, 1 Gigantomachie. 2. Auflage. Reimer, Berlin 1902.
  • Führer durch die Ruinen von Baalbek. Reimer, Berlin 1905.

Upamiętnienie

Kamień pamięci

Wieczorem 8 marca doznał krwawego wylewu do mózgu, a rano 9 marca o godz. 3 zmarł mając zaledwie 55 lat[4]. 11 marca 1911 r. w Berlinie z udziałem przedstawicieli Dworu Cesarskiego, Senatów Uniwersyteckich i członków Instytutów Naukowych, odbyła się uroczystość żałobna. Potem zgodnie z życzeniem Ottona Puchsteina, ciało jego zostało przewiezione do Łobza, gdzie znajdował się grobowiec rodowy i duży narzutowy głaz z metalową czcionką głoszącą, iż jest to grobowiec, osiadłej i zakorzenionej w Łobzie od XII w. rodziny Puchsteinów. Nad grobem, Otto Puchsteina pożegnał Rektor Uniwersytetu Fryburskiego profesor Fabrycius.

W roku 2002 w Łobzie ustawiono na cmentarzu pamiątkowy kamień pamięci dla Otto Puchsteina. W ceremonii brał udział bratanek profesora o tym samym imieniu Otto (ur. 1934 r. syn Fritza i Eryki Puchstein)[5], który w odziedziczonej szafie odkrył 500 fotografii i negatywów z roku 1905 (autorstwa Ericha Puchsteina) z terenu wykopalisk w Pergamonie i Baalbeku (leżących na terenie dzisiejszej Turcji i Libanu) i dzięki pomocy Dietera Fröbla, (nauczyciela z Naumburga, urodzonego w Łobzie) zgodził się uczestniczyć w ceremonii odsłonięcia[6][7][8]. Imiennik Otto Puchsteina i prawnuk jego brata, mieszkający w RFN, Hilzingen założył w Weiterdingen archiwum dokumentujące dzieje rodziny Puchstein na przestrzeni dwustu lat, ciągle je rozbudowując i uzupełniając[9].

Przypisy

  1. ↑ Siegfried Hannemann, Geheimrat Prof. Dr. Friedrich August Otto Puchstein, Barmstedt, 2017.
  2. ↑ 038labuz [1]
  3. ↑ WorldCat Otto Puchstein, [Dostęp:08.03.2018]
  4. ↑ labuz.art [2]
  5. ↑ 042labuz [3]
  6. ↑ Dieter Fröbel: Vor 100 Jahren starb Professor Dr. Otto Puchstein. In: Die Pommersche Zeitung. Folge 15/2011, S. 5
  7. ↑ Łobez Blox [4]
  8. ↑ Dieter Mertens: Otto Puchstein. In: Reinhard Lullies, Wolfgang Schiering (Hrsg.): Archäologenbildnisse. Porträts und Kurzbiographien von Klassischen Archäologen deutscher Sprache. Zabern, Mainz 1988, S. 118-119
  9. ↑ labuz [5]

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya