Cephalocteini

Cephalocteini
Mulsant et Rey, 1866
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

pluskwiaki

(bez rangi) Euhemiptera
(bez rangi) Heteropterodea
Podrząd

pluskwiaki różnoskrzydłe

Infrarząd

Pentatomomorpha

Nadrodzina

tarczówki

Rodzina

ziemikowate

Podrodzina

Cephalocteinae

Plemię

Cephalocteini

Synonimy
  • Céphaloctéaires Mulsant & Rey, 1866

Cephalocteiniplemię pluskwiaków z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny ziemikowatych. Obejmuje cztery opisane gatunki, sklasyfikowanych w dwóch rodzajach.

Taksonomia

Takson ten został wprowadzony w 1866 roku przez Martiala Étienne’a Mulsanta i Claudiusa Reya pod nazwą Céphaloctéaires[1]. Zalicza się doń cztery opisane gatunki, sklasyfikowane w dwóch rodzajach[2][3]:

Morfologia i zasięg

Pluskwiaki o ciele przysadzistym[4], silnie wysklepionym[1]. Głowa jest szersza niż dłuższa, zaopatrzona w pięcioczłonowe czułki oraz małe i wąskie oczy złożone, pozbawiona natomiast przyoczek. Wyraźnie dłuższe od nadustka płytki żuwaczkowe mają po dwa chetopory pierwotne ze szczecinkami włosowatymi oraz przykrawędziowy szereg licznych chetoporów wtórnych ze szczecinkami długimi i cienkimi oraz krótkimi i grubymi. Przedplecze jest znacznie szersze niż dłuższe, porośnięte szczecinkami. Tarczka jest szeroka z szeroko zaokrąglonym lub językowatym wierzchołkiem tylnym. Heissocteus ma półpokrywy z wyodrębnionym od przykrywki egzokorium, mezokorium i międzykrywką oraz dobrze wykształconą zakrywką. Cephalocteus ma półpokrywy o niepodzielonych przykrywkach i bardzo krótkich zakrywkach. Odnóża przedniej pary mają niezmodyfikowane, tępo zaokrąglone na szczycie golenie ze stopami osadzonymi u szczytu lub w pobliżu niego. Odnóża pary środkowej i tylnej mają golenie nabrzmiałe lub spłaszczone. Stopy tylnej pary odnóży występują. Odwłok charakteryzują sternity od trzeciego do siódmego zaopatrzone w po dwa trichobotria, z których duże leży przednio-brzusznie względem przetchlinki, a małe z tyłu od przetchlinki[1][3].

Przedstawiciele plemienia ograniczeni są zasięgiem do Starego Świata. Zamieszkują południową część Palearktyki, południową część krainy etiopskiej oraz krainę orientalną, na wschód docierając do Timoru[1][3].

Przypisy

  1. a b c d Jerzy Adrian Lis: A revision of oriental burrower bugs (Heteroptera: Cydnidae). Bytom: Upper Silesian Museum, 1994, s. 15-16. ISBN 83-901173-1-2.
  2. subfamily Cephalocteninae Mulsant & Rey, 1866. [w:] BioLib.cz [on-line]. [dostęp 2023-09-04].
  3. a b c Jerzy Adrian Lis. Heissocteus ernsti nov.gen. et nov.sp. (Heteroptera, Cydnidae) from Zambia. „Denisia”. 19, s. 505–507, 2006. 
  4. Randall T. Schuh, James Alexander Slater: True bugs of the world (Hemiptera:Heteroptera): classification and natural history. Cornell University Press, 1995, s. 220-225. ISBN 0-8014-2066-0. (ang.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya