Cephalocteus
| Cephalocteus | |||
| Dufour, 1834 | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
Cephalocteus | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Cydnus scarabaeoides Fabricius, 1803 | |||
| Synonimy | |||
| |||
Cephalocteus – rodzaj pluskwiaków z rodziny ziemikowatych i podrodziny Cephalocteinae. Obejmuje trzy opisane gatunki.
Morfologia i zasięg
Pluskwiaki o ciele wypukłym. Głowa jest szersza niż dłuższa, zaopatrzona w małe, wąskie oczy złożone z dwoma lub większą liczbą kolców na zewnętrznym brzegu, pozbawiona przyoczek. Przedplecze jest co najmniej dwukrotnie szersze niż dłuższe, porośnięte licznymi, krótkimi i długimi szczecinkami w częściach przednio-bocznych, bocznych i tylno-bocznych. Tarczka jest szeroka z szeroko zaokrąglonym wierzchołkiem z tyłu. Półpokrywy nie mają wyodrębnionej międzykrywki, mezokorium czy egzokorium. Ich boczne brzegi na całej długości obficie porastają krótkie i długie szczecinki. Zakrywka jest zredukowana, krótka, nieosiągająca szczytu odwłoka. Zatułów ma na metapleurach ewaporatoria gruczołów zapachowych o krótkich ujściach i płatowatym rejonie wygładzonego oskórka. Odnóża przedniej pary mają niezmodyfikowane, tępo zaokrąglone na szczycie golenie ze stopami osadzonymi u szczytu lub w pobliżu niego. Odnóża pary środkowej i tylnej mają golenie nabrzmiałe, z licznymi kolcami i szczecinkami na grzbietowych powierzchniach i spłaszczone, pozbawione kolców na powierzchniach brzusznych. Odwłok cechują sternity od trzeciego do siódmego zaopatrzone w po dwa trichobotria, z których duże leży przednio-brzusznie względem przetchlinki, a małe z tyłu od przetchlinki[1].
Przedstawiciele rodzaju ograniczeni są zasięgiem do Starego Świata. Zamieszkują południową część Palearktyki, południową część krainy etiopskiej oraz krainę orientalną, na wschód docierając do Timoru[1].
Taksonomia
Takson ten wprowadzony został w 1834 roku przez Jean-Marie Léona Dufoura. Gatunkiem typowym wyznaczono Cydnus scarabaeoides, opisanego w 1803 roku przez Johana Christiana Fabriciusa[1][2]. Zalicza się go do plemienia Cephalocteini wraz z monotypowym rodzajem Heissocteus[3].
Do rodzaju tego zalicza się trzy opisane gatunki[2]:
- Cephalocteus melolonthoides Schiodte, 1843
- Cephalocteus punctipennis Stål, 1876
- Cephalocteus scarabaeoides (Fabricius, 1803)
Przypisy
- ↑ a b c Jerzy Adrian Lis: A revision of oriental burrower bugs (Heteroptera: Cydnidae). Bytom: Upper Silesian Museum, 1994, s. 15-21. ISBN 83-901173-1-2.
- ↑ a b genus Cephalocteus Dufour, 1834. [w:] BioLib.cz [on-line]. [dostęp 2023-09-04].
- ↑ Jerzy Adrian Lis. Heissocteus ernsti nov.gen. et nov.sp. (Heteroptera, Cydnidae) from Zambia. „Denisia”. 19, s. 505–507, 2006.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.