Chalno

Chalno
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 kujawsko-pomorskie

Powiat

radziejowski

Gmina

Topólka

Liczba ludności (III 2011)

92[2]

Strefa numeracyjna

54

Kod pocztowy

87-875[3]

Tablice rejestracyjne

CRA

SIMC

0870416

Położenie na mapie gminy Topólka
Mapa konturowa gminy Topólka, w centrum znajduje się punkt z opisem „Chalno”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Chalno”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Chalno”
Położenie na mapie powiatu radziejowskiego
Mapa konturowa powiatu radziejowskiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Chalno”
Ziemia52°29′18″N 18°41′07″E/52,488333 18,685278[1]

Chalnowieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie radziejowskim, w gminie Topólka[4][5].

Wieś sołecka – zobacz jednostki pomocnicze gminy Topólka w BIP[6].

Podział administracyjny

Integralne części wsi Sierakowy[4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0870422 Kolonia Chalińska część wsi

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego.

Demografia

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 92 mieszkańców[2]. Jest 24. co do wielkości miejscowością gminy Topólka.

Historia

W XIX wieku Chalno, które także nazywano Chalino to wieś nad rzeką Zgłowiączką i jeziorem Chalno w powiecie nieszawskim, gminie Czamanin, parafii Świercz. Podlega sądowi gminnemu okręgu IV Boguszyce. Stacja pocztowa Izbica odległa od Kowala wiorst 21, od rzeki Wisły wiorst 25, od Izbicy wiorst 7, od drogi bitej konińsko-włocławskiej wiorst 12.

W roku 1262 Wolimir, biskup kujawski, zawarł układ z Piotrem i Jakubem (milites), dziedzicami Chalna, na mocy którego biskup jako właściciel jednego brzegu rzeki wystawi młyn, w którym obaj dziedzice i ich następcy będą mieli prawo mleć po 30 miar zboża rocznie. Biskup, wydając pozwolenie na zbudowanie młyna we wsi Orle, zastrzegł w roku 1280, że militibus heredibus de Ohalyn będą mogli mleć tam rocznie 60 miar zboża. W XVI wieku Chalno było siedzibą parafii, połączonej później z parafią Swierczyn[7].

Charakterystyka dóbr

Pokłady torfu w pobliżu zabudowań dworskich. Folwark Chalno, rozległy mórg 556, posiada ziemi ornej mórg 276, łąk i pastwisk mórg 76, jezioro zajmuje mórg 96, nieużytki mórg 8, należący do niego folwark Bronisin, w roku 1875 założony i zabudowany, rozległy mórg 123, w czym pod pługiem mórg 91, wody zajmują 5 mórg, łąki 25, nieużytki 2. Nadto do włościan należy mórg 14. Jezioro tutejsze bardzo rybne, łączy się strumieniem z Orzelskiem i Głuszyńskiem.

Młyn wodny o 2 gankach na amerykańskich kamieniach, olejarnia, kopalnia torfu. Nad jeziorem olbrzymi nasyp ziemny, z którego szczytu można objąć okiem trzymilową przestrzeń, służył prawdopodobnie za strażnicę wojenną; na górze przeciwległej temu nasypowi zwaliska kościoła starożytnego, który w znacznej części był wzniesiony z granitu, w regularne bryły obrobionego. Zbudowany on był w 1124 r. przez Piotra Dunina (wedle podania) dla sióstr norbertanek. Dziś odnowiony, jest filialnym. Dane według Enc. Orgelbranda. rok 1885.[8]

Zabytki

Do dziś zachował się cmentarz, na którym dawniej stał romański kościół, według Długosza fundowany w 1124 roku przez Piotra Włostowica, który miał osadzić przy nim konwent norbertanek, przeniesiony późnej do Strzelna. Kościół uległ rozbiórce około 1870 r. Znany jest jego widok z akwareli Kazimierza Stronczyńskiego.

Przypisy

  1. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 14939.
  2. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 138 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. a b TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2014-08-05].
  5. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2015-08-05]. 
  6. Biuletyn informacji publicznej Gminy Topólka. Urząd Gminy Topólka. [dostęp 2014-08-05].
  7. Chalno, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 298.
  8. Chalno, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 540.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya