Chorostków
| |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Obwód | |||||
| Rejon | |||||
| Powierzchnia |
10 km² | ||||
| Wysokość |
320 m n.p.m. | ||||
| Populacja (2022) |
| ||||
| • liczba ludności |
6652[1] | ||||
| Nr kierunkowy |
+380–3557 | ||||
| Kod pocztowy |
48244 | ||||
Położenie na mapie hromady Chorostków  | |||||
Położenie na mapie Ukrainy  | |||||
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego  | |||||
Położenie na mapie rejonu czortkowskiego  | |||||
 49°13′N 25°55′E/49,216667 25,916667
| |||||
| Strona internetowa | |||||
Chorostków[2] (ukr. Хоростків) – miasto na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie czortkowskim, do 1945[3] w Polsce, w województwie tarnopolskim, w powiecie kopyczynieckim, siedziba gminy Chorostków. Ośrodek przemysłu spożywczego.
Do 2020 w rejonie husiatyńskim[4].
Historia
Chorostków pierwszy raz wzmiankowano w 1564 roku jako wieś nadaną Jakubowi i Jerzemu Strusom. Jeden z późniejszych właścicieli, Marcin Kalinowski, wybudował tu zamek i w 1632 roku podniósł miejscowość do rangi miasteczka. Następnymi właścicielami Chorostkowa byli Sanguszkowie, a po nich Lewiccy. W XVIII wieku corocznie odbywało się tu 18 targów i jarmarków[5].
W 1851 roku założono w Chorostkowie pierwszą parafię rzymskokatolicką a w 1859 roku wybudowano kościół[6].
W 1890 roku przez Chorostków przeprowadzono linię kolejową Tarnopol-Czortków[5].
W II Rzeczypospolitej miasto w powiecie kopyczynieckim województwa tarnopolskiego. W 1921 roku liczył 6787 mieszkańców, w tym 2591 Ukraińców, 2209 Polaków i 1979 Żydów. W 1931 roku liczba mieszkańców wzrosła do 6924[7].
Po zajęciu Chorostkowa przez Niemców w lipcu 1941 roku SD rozstrzelało 40 Żydów, a w toku pogromu zabito ich co najmniej 110. 1 października 1941 Niemcy rozstrzelali kolejnych 147 Żydów. 30 września 1942 hitlerowcy deportowali 1,2 tys. Żydów do obozu śmierci w Bełżcu, a pozostałych przesiedlili do Kopyczyniec[8]. Za pomoc Żydom podczas okupacji niemieckiej w Chorostkowie medalami Sprawiedliwy wśród Narodów Świata nagrodzeni zostali Ukraińcy Ołena i Demjan Woronowie[9], Karolina i Stanisław Szewczukowie[10] oraz Polki Stefania Fiałkowska i Hanna Zawadija[11].
W kwietniu 1944 roku banderowcy dokonali ataku na miejscowość i zabili 17 Polaków oraz 3 byłych sowieckich żołnierzy[7][12]. W marcu 1945 roku Komitet Ziem Wschodnich wskazywał Chorostków jako jedno z kilku skupisk Polaków w powiecie kopyczynieckim[13].
W 1977 roku Chorostkowowi nadano prawa miejskie[5].
W 1989 liczyło 8811 mieszkańców[14].
W 2013 liczyło 7057 mieszkańców[15].
Zabytki
- Zespół pałacowy: tzw. stary pałac wybudowany w stylu klasycystycznym pod koniec XVIII w. przez Józefa Kalasantego Lewickiego, nowy pałac powstały pod koniec XIX w, stajnia, ujeżdżalnia, XVIII-wieczna brama wjazdowa, pozostałości parku[5]
- neoklasycystyczna cerkiew z 1887 roku[5]
- neogotycka kaplica grobowa Lewickich (około 1869 r.), obecnie kościół rzymskokatolicki pw. św. Michała Archanioła[5]
- ratusz (XIX w.)[5]
- stacja kolejowa Chorostków (1890)[5]
- nieistniejący zabytkowy kościół (w 1970 władze radzieckie planowały utworzyć w nim klub i kino, w tym celu zdecydowano o wyburzeniu wieży przykościelnej, jednak przy drugiej próbie wysadzenia tego obiektu, zniszczeniu uległ również sam budynek kościoła[16])
Sport
Zoria (Chorostków) – ukraiński klub piłkarski.
Urodzeni w Chorostkowie
- Tadeusz Bronisław Bieńkowski – kapitan Wojska Polskiego.
- Jan Maszkowski (ur. w 1793) – polski malarz.
- Stanisław Styś (ur. w 1896) – polski zakonnik rzymskokatolicki, jezuita, biblista, tłumacz Biblii, profesor.
- Władysław Jóźków (ur. w 1933) – polski duchowny katolicki.
- Kazimierz Buczma (ur. w 1934) – wojewoda kaliski.
Przypisy
- ↑ Чисельність наявного населення України на 1 січня 2022 року. Державна служба статистики України. Київ, 2022. стор.40
- ↑ Zarządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 28 lutego 1937 r. o ustaleniu urzędowych nazw miast (M.P. z 1937 r. Nr 69, poz. 104 (ISAP)).
- ↑ Ustawa z dnia 31 grudnia 1945 r. o ratyfikacji podpisanej w Moskwie dnia 16 sierpnia 1945 r. umowy między Rzecząpospolitą Polską a Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich o polsko-radzieckiej granicy państwowej (Dz. U. z 1946 r. Nr 2, poz. 5 (ISAP)).
- ↑ Про утворення та ліквідацію районів [online], Офіційний вебпортал парламенту України [dostęp 2025-04-01] (ukr.).
- ↑ a b c d e f g h Grzegorz Rąkowski, Paweł Luboński, Podole. Przewodnik po Ukrainie Zachodniej. Część II, Pruszków: Rewasz, 2006, s. 193-195, ISBN 83-89188-46-5, OCLC 69287000.
- ↑ Bonus Pastor. R. 3, 1879, nr 22 - Jagiellonian Digital Library [online], jbc.bj.uj.edu.pl [dostęp 2020-02-14].
- ↑ a b Henryk Komański, Szczepan Siekierka, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie tarnopolskim 1939–1946, wyd. 2, Wrocław: Nortom, 2006, s. 230-231, ISBN 83-89684-61-6, ISBN 978-83-89684-61-5, OCLC 156875487.
- ↑ Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Red. I. A. Altman. Moskwa, 2009, s. 1037. ISBN 978-5-8243-1296-6.
- ↑ Vorona Olena ; Husband: Demian. collections.yadvashem.org. [dostęp 2024-05-29]. (ang.).
- ↑ Shevchuk Karolina ; Husband: Stanislav. collections.yadvashem.org. [dostęp 2024-05-29]. (ang.).
- ↑ Fiałkowska Stefania (Szewczyk); Aunt: Zawadija Hanna. collections.yadvashem.org. [dostęp 2024-05-29]. (ang.).
- ↑ Grzegorz Motyka, Ukraińska partyzantka 1942-1960, Warszawa: Instytut Studiów Politycznych PAN, 2006, s. 388, ISBN 83-88490-58-3, OCLC 838973434.
- ↑ Lucyna Kulińska: Dzieje Komitetu Ziem Wschodnich na tle losów ludności polskich Kresów w latach 1943-1947. T. I. Kraków, 2002, s. 333. ISBN 83-88527-32-0.
- ↑ Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу
- ↑ Чисельність наявного населення України на 1 січня 2013 року. Державна служба статистики України, 2013. [dostęp 2023-09-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-21)]. (ukr.).
- ↑ Wiadomości o lwowianach, Lwowie i Małopolsce Wschodniej. Kościół w Chorostkowie. „Biuletyn”. Nr 1 (18), s. 77, Lipiec 1970. Koło Lwowian w Londynie.
Bibliografia
- Aftanazy Roman: Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej. Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska. T. 7, wyd. 2 przejrzane i uzupełnione. Wrocław, Warszawa: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1995, ss. 39-44. ISBN 83-04-03701-7 całość, ISBN 83-04-04229-0.
Linki zewnętrzne
- Chorostków, 1.) mko, pow. husiatyński, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 632.
- Historia Żydów w Chorostkowie na portalu Wirtualny Sztetl
- Archiwalne widoki miejscowości w bibliotece Polona
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.