Diaboleit
 okaz diaboleitu z Grecji | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny | |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa | |
| Przełam | |
| Łupliwość | |
| Pokrój kryształu |
płytkowy, słupkowy[1], tabularny, rzadko pryzmatyczny[2], masywny[3], ziarnisty |
| Układ krystalograficzny | |
| Właściwości mechaniczne | |
| Gęstość |
5,41–5,43 g/cm³[2] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
niebieska w odcieniach[1] |
| Rysa | |
| Połysk | |
| Współczynnik załamania |
1,850–1,980 (jednoosiowy)[4] |
| Inne |
dwójłomność: 0,130[4] dichroizm: ciemnoniebieski; jasnoniebieski do niebiesko-białego[5] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
3.DB.05[2] |
Diaboleit – rzadki, wtórny minerał miedzi z grupy halogenków[4]. Chemicznie jest wodorotlenkiem chlorku ołowiu i miedzi[4].
Nazwa została nadana w celu odróżnienia go od boleitu, poprzez dodanie greckiego przedrostka dia-, oznaczającego ‘inny’ lub ‘różny’[2][3]. Został odkryty w 1923 roku w Anglii[6].
Właściwości
Krystalizuje w układzie tetragonalnym. Posiada kryształy o pokroju płytkowym lub słupkowym. Występuje również w formie kryształów narosłych i naskorupień[1]. Niebieski w odcieniach o szklistym połysku[1]. Jest minerałem kruchym, półprzezroczystym lub przezroczystym[2]. Całkowicie rozpuszczalny w kwasie azotowym[2].
Występowanie
Występuje w strefie utleniania wystąpień kruszców miedzi i ołowiu[1], w utlenionych rudach żelazu i manganu[2], a także na hałdach po odpadach hutniczych[1][3] i w żużlu wystawionym na oddziaływanie wody morskiej[6]. Towarzyszą mu minerały takie jak wherryit, laurionit, leadhillit, cumengeit, boleit, anglezyt, fosgenit[1], atakamit, cerusyt, kwarc czy caledonit[2]. Typową lokalizacją jest Anglia[2]. Występuje także w Chile, Niemczech, Francji, Włoszech, Iranie, Rosji, Grecji i Stanach Zjednoczonych (Arizona i Kalifornia)[2].
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 22, ISBN 978-83-7073-816-7.
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r Diaboleite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-05-04] (ang.).
- ↑ a b c d e Diaboleite [online], Handbook of Mineralogy [dostęp 2025-05-04].
- ↑ a b c d Diaboleite [online], National Gem Lab [dostęp 2025-05-04].
- ↑ Diaboleite, [w:] WebMineral.com [online] [dostęp 2025-05-04] (ang.).
- ↑ a b Diaboleite – Occurrence, Properties, and Distribution [online], AZoMining, 21 maja 2013 [dostęp 2025-05-04] (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.