Elyit
 okaz z Belgii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Pb4Cu(SO4)O2(OH)4·H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2[1] |
| Łupliwość |
wyraźna/dobra[1] |
| Pokrój kryształu |
pryzmatyczny, tabliczkowy, włóknisty[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Gęstość |
6 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
fioletowa[1] |
| Rysa |
bladofioletowa, biała[1] |
| Połysk |
jedwabisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,990–1,994 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,004[1] pleochroizm: widoczny[1]; ciemnofioletowy do bladofioletowego |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.DF.65[1] |
Elyit – bardzo rzadki minerał z rodziny siarczanów[1].
Nazwany na cześć Johna H. Ely'ego, ważnej postaci we wczesnej historii górnictwa we wschodniej Nevadzie[1][2][3].
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1][3]. Wykształca kryształy o pokroju pryzmatycznym, tabliczkowym lub włóknistym[1][3]. Występuje w skupieniach promienistych[3]. Jest minerałem przezroczystym o fioletowej barwie[1]. Posiada bladofioletową lub białą rysę oraz jedwabisty połysk[1].
Występowanie
Występuje w pustkach w utleniających się rudach siarczku ołowiu, miedzi i cynku[1][3]. Spotykany na hałdach, często występuje w żużlach i w złożach polimetalicznych[1][2][3]. Towarzyszą mu zwykle anglezyt, cerusyt, galena, langit, serpieryt, minium, lithargit, caledonit, chenit, leadhillit, lanarkit, linaryt, bechereryt oraz blueridgeit[1][3].
Miejsce występowania
Występuje w Australii (Tasmania), Austrii (Karyntia, Salzburg), Belgii (Walonia, Flandria), we Francji, Niemczech (Badenia-Wirtembergia, Dolna Saksonia, Nadrenia Północna-Westfalia), Grecji (Attyka), we Włoszech (Piemont, Toskania), Japonii, Namibii (Tsumeb), RPA, Hiszpanii (Andaluzja), Anglii, Walii, Szkocji i Stanach Zjednoczonych (Nevada, Karolina Północna)[1][2][3].
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x Elyite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-12-27] (ang.).
- ↑ a b c BORNET Rémi, Elyite - Encyclopedia [online], Le Comptoir Geologique - Minerals, Fossils and Gemstones for sale [dostęp 2025-12-27] (ang.).
- ↑ a b c d e f g h https://www.handbookofmineralogy.org/pdfs/elyite.pdf
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.