Emil Sioli

Emil Sioli

Ernst Franz Sioli (ur. 29 lipca 1852 w Gut Lieskau, zm. 16 czerwca 1922 w Friedrichsdorf) – niemiecki lekarz psychiatra i dyrektor Anstalt für Irre und Epileptiker pod Frankfurtem. Jako dyrektor tej instytucji w latach 90. XIX wieku współpracował z Alois Alzheimerem i Franzem Nisslem.

Życiorys

Studiował medycynę w Halle, tytuł doktora medycyny otrzymał w 1875 roku. Następnie był asystentem w Instytucie Anatomicznym w Strasburgu u Waldeyera, szpitalu psychiatrycznym Anstalt Nietleben-Halle u Hitziga i w berlińskiej klinice psychiatrycznej u Westphala[1]. W 1880 roku prymariusz w Anstalt Leubus, w 1881 roku dyrektor Anstalt Bunzlau, od 1888 roku jako następca Hoffmanna w Irrenschloss pod Frankfurtem. W 1907 roku został profesorem tytularnym, w 1914 roku profesorem nadzwyczajnym. Asystentami Sioliego oprócz Alzheimera i Nissla byli Max Bielschowsky, Korbinian Brodmann, Paul Mayser, Alfons Maria Jakob, Ariëns Kappers i Kurt Goldstein[2].

W 1919 roku przeszedł na emeryturę. Zmarł w 1922 roku, wspomnienia pośmiertne poświęcili mu Kleist i Raecke[3][4].

Wybrane prace

  • Vergleichungen über die Zwischenrippen- und Bauchmuskulatur der Wirbelthiere. Halle, 1875
  • Ernährungsanomalien im Reconvalescenzstadium der Manie. Neurologisches Centralblatt, 1882
  • Ueber directe Vererbung von Geistes-krankheiten. Allgemeine Zeitschrift für Psychiatrie 16, 1885
  • Ueber die Fasersysteme im Fuss des Grosshirnschenkels und Degeneration derselben. Centralbl. f. Nervenh. 11, ss. 438-441, 1888
  • Ueber die Fasersysteme im Fuss des Grosshirnschenkels und Degeneration derselben. Breslau. aerztl. Ztschr. 10, 181, 1888
  • Ueber die Fasersysteme im Fuss des Grosshirnschenkels und Degeneration derselben. Allgemeine Zeitschrift für Psychiatrie 45, ss. 428-431, 1888
  • Gefährdung eines Eisenbahntransports im maniakalischen Zustand des circulären Irreseins. Vierteljahrsschrift für gerichtliche Medizin und öffentliches Sanitätswesen 51, ss. 369-380, 1889
  • Ueber perverse Sexual-empfindung. Allgemeine Zeitschrift für Psychiatrie 50, ss. 897-902, 1893/1894

Przypisy

  1. ↑ Jürgen Peiffer: Hirnforschung in Deutschland 1849 bis 1974: Briefe zur Entwicklung von Psychiatrie und Neurowissenschaften sowie zum Einfluss des politischen Umfeldes auf Wissenschaftler. Berlin: Springer, 2004, s. 1115. ISBN 3-540-40690-5.
  2. ↑ J. Peiffer, 100 Jahre deutsche Neuropathologie, „Der Pathologe”, 18 (1), 1997, s. S21–S32, DOI: 10.1007/s002920050403, ISSN 0172-8113 (niem.).
  3. ↑ Kleist. Monatsschrift für Psychiatrie und Neurologie 52, s. 359, 1922
  4. ↑ Raecke. Arch. f. Psychiat 67, ss. 137-150, 1922

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya