Enno von Conring

Enno von Conrig
generał major generał major
Data i miejsce urodzenia

17 maja 1829
Czachowo

Data i miejsce śmierci

28 maja 1886
Wiesbaden

Przebieg służby
Lata służby

1848–1882

Siły zbrojne

Armia Pruska
Armia Cesarstwa Niemieckiego

Jednostki

81 Pułk Piechoty

Główne wojny i bitwy

powstanie badeńskie,
wojna prusko-austriacka,
wojna francusko-pruska

Odznaczenia
III Klasa Orderu Orła Czerwonego (Prusy) Order Królewski Korony (Prusy) Krzyż Żelazny (1813) I Klasy Order Zasługi Wojskowej (wojenny, Bawaria) Order Henryka Lwa (Brunszwik) Order Zasługi Filipa Wspaniałomyślnego (Hesja) Order Korony Wendyjskiej (Meklemburgia) Krzyż Zasługi Wojskowej (Meklemburgia-Schwerin) Kawaler Orderu Leopolda (Austria) Order Świętego Włodzimierza IV klasy (Imperium Rosyjskie) Order Ernestyński Krzyż Zasługi (Schwarzburg)

Enno Wilhelm Ferdinand von Conring (ur. 17 maja 1829 w Czachowie, zm. 28 maja 1886 w Wiesbaden)[1] – był generałem-majorem Armii Cesarstwa Niemieckiego.

Grób gen. von Conriga na cmentarzu Ohlsdorf w Hamburgu

Rodzina

Enno był synem właściciela ziemskiego z Czachowa Justusa von Conringa (1792–1880). Jego matką była Karoline von Conring, z domu von der Lühe (1801–1883). Jego starszym bratem był urodzony w Łobzie pruski generał-porucznik Gustav von Conring (1825–1898). Enno von Conring był żonaty. 4 stycznia 1872 w Hamburgu poślubił Angelikę de los Angelos Störzel (1850-1920). Enno miał troje dzieci syna Friedricha Franza (1873–1965), który był pisarz i dwie córki Marię (ur. 1874) i Carmen (ur. 1875)[2].

Kariera wojskowa

Po ukończeniu wojskowego instytutu szkoleniowego w Schwerinie został przydzielony do Pułku Grenadirtów Gwardii Meklemburgii-Schwerinu w stopniu Portepeefähnrich. Podczas wiosny ludów, kwietniu 1848, brał udział w bitwach pod Waldmichelbach i Ladenburgiem. W 1849 uczestniczył w tłumieniu rewolucji badeńskiej. W 1857 roku, po trzech latach nauki, ukończył Pruską Akademię Wojenną w Berlinie i został awansowany na porucznika (niem. Premiereleutnant). Od września 1861 roku do końca marca 1866 roku Conring służył jako kapitan i oficer pruskiego sztabu generalnego. Następnie został przydzielony do 2 Pułku Piechoty na stanowisko dowódcy kompanii. Wraz z 2 Pułkiem uczestniczył w wojnie niemieckiej. Po zakończeniu konfliktu, w 1867 został mianowany adiutantem skrzydłowym Wielkiego Księcia Meklemburgii-Schwerinu.W październiku 1868 otrzymał awans na stopień majora. Za udział w wojnie francusko-pruskiej odznaczony Krzyżem Żelaznym I Klasy i Meklemburskim Krzyżem Zasługi Wojskowej. Po awansie na pułkownika (niem. Oberst) został, w maju 1876 roku, dowódcą 81 Pułku Piechoty we Frankfurcie nad Menem[3]. Po jesiennych ćwiczeniach w 1880 roku Conring doznał zaburzeń nerwowych i został tymczasowo urolopowany. Ponieważ po dwóch długich pobytach uzdrowiskowych nie nastąpiła poprawa został zwolniony z wojska. W 1882 przeszedł w stan spoczynku w stopniu generała majora (niem. Generalmajor).

Odznaczenia

Odznaczenia Enno von Conringa to między innymi[3]:

Przypisy

  1. [1] Enno von Conring [dostęp 2020-08-29].
  2. [2] Enno von Conring [dostęp 2020-08-29].
  3. a b Rang- und Quartier-Liste der Königlich Preußischen Armee für 1881. Nebst den Anciennetäts-Listen der Generalität und der Stabs-Offiziere der Armee. sbc.org.pl. s. 217. [dostęp 2025-05-30]. (niem.).

Bibliografia

  • Hermann Arnold: Stammliste der Offiziere des 6. Thüringischen Infanterie-Regiments Nr. 95 nebst Stammtruppenteilen, vom 18. Februar 1807 ab. Gotha 1900, s. 159.
  • Offizier-Stammliste des Königin Elisabeth Garde-Grenadier-Regiements Nr. 3. E.S. Mittler & Sohn, Berlin 1910, s. 96–97.
  • Kurt von Priesdorff: Soldatisches Führertum. Band 10, Hanseatische Verlagsanstalt Hamburg, o. O. [Hamburg], o. J. [1942], DNB 986919810, s. 460–461.
  • Gothaisches Genealogisches Taschenbuch der Briefadeligen Häuser. 1918. Zwölfter Jahrgang, Justus Perthes, Gotha 1917, s. 123.
  • Gothaisches Genealogisches Taschenbuch der Freiherrlichen Häuser. 1914. Vierundzechzigster Jahrgang, Justus Perthes, Gotha 1913, s. 961–962.
  • Gothaisches Genealogisches Taschenbuch der Briefadeligen Häuser. 1919. Dreizehnter Jahrgang, Justus Perthes, Gotha 1918, s. 534.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya