Farmakosyderyt
 farmakosyderyt z Portugalii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny | |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa | |
| Przełam | |
| Łupliwość | |
| Pokrój kryształu | |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny | |
| Właściwości mechaniczne | |
| Gęstość | |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
zielona w odcieniach, żółta, czerwona, brunatna[2], ciemnobrązowa[1] |
| Rysa | |
| Połysk |
szklisty, tłusty[2], diamentowy, półdiamentowy, półszklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,660–1,704[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,005[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.DK.10[1] |
Farmakosyderyt – minerał klasy arsenianów.
Właściwości
Krystalizuje w układzie regularnym. Wykształca kryształy tetraedryczne[1], narosłe sześcienne, rzadko ściany ośmiościanu ścinające naroża[2]. Występuje w skupieniach ziarnistych, ziemistych i zbitych[1][2]. Jest minerałem kruchym, przezroczystym do przeświecającego[1]. Posiada białą rysę i szklisty bądź tłusty połysk[2]. Częstym zanieczyszczeniem w strukturze jest fosfor[1]. Tworzy pseudomorfozy po syderycie[1]. Rozpuszczalny w kwasie solnym[1]. Jest słabo piezoelektryczny i piroelektryczny[1].
Występowanie
Powstaje jako produkt utleniania siarczków zawierających arsen[1][3][2]. Także w złożach hydrotermalnych[1]. Towarzyszą mu oliwenit, klinoklaz, kornwalit, agardyt, goethyt, skorodyt, kwarc, arthuryt, arseniosyderyt, jarosyt, arsenopiryt oraz mimetyt[1][2].
Miejsce występowania
Typową lokalizacją występowania jest Kornwalia w Anglii[1]. Spotykany jest także w Australii, Austrii, Chile, Czechach, we Francji, Włoszech, Niemczech, Maroko, Nowej Zelandii, Portugalii, Słowacji, Hiszpanii i USA (Arizona, Nevada, Utah)[1]. W Polsce stwierdzony na Dolnym Śląsku[1].
Galeria
-
okaz z Saksonii w Niemczech -
zielony okaz z Nevady
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab Pharmacosiderite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-07-08] (ang.).
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 170, ISBN 978-83-7073-816-7.
- ↑ https://www.handbookofmineralogy.org/pdfs/pharmacosiderite.pdf
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.