Finnair

Finnair
	Historia
Data założenia	1923
	Lokalizacja
Państwo	Finlandia
Węzeł	Helsinki-Vantaa
	Kooperacja
Program lojalnościowy	Finnair Plus
Sojusz	Oneworld
	Flota
Liczba samolotów	80
Liczba tras	104
	Przedsiębiorstwo
Siedziba	Vantaa
Członkowie zarządu	Mika Vehviläinen (CEO)
Udziałowcy	Rząd
Slogan	Designed for you
	Strona internetowa

Finnair – narodowe linie lotnicze Finlandii, z siedzibą w Vantaa. Jej głównym portem przesiadkowym jest port lotniczy Helsinki-Vantaa. Finnair jest piątą najstarszą nieprzerwanie działającą linią lotniczą świata.

Historia

Linia powstała w 1923 pod nazwą Aero O/Y. Pierwszy komercyjny lot wykonano 20 marca 1924 przewożąc 162 kg poczty z Helsinek do Tallina samolotem Junkers F 13 wyposażonym w pływaki. W pierwszych latach istnienia firmy samoloty Junkersa stanowiły podstawowe wyposażenie fińskiego przewoźnika. W 1926 do eksploatacji wszedł Junkers G 24 a w 1932 Junkers Ju 52. Początkowo, wykorzystując rozległą sieć jezior, maszyny wyposażone w pływaki, wykorzystywały akweny do startów i lądowań, zimą, pływaki zamieniano na narty.

Dopiero w 1935 w Turku wybudowano pierwsze lotnisko a rok później w Helsinkach. Wraz z wybuchem wojny zimowej kontrolę nad liniami przejęło wojsko. Dopiero po jej zakończeniu w kwietniu 1940 wznowiono loty komercyjne. W 1941 linia otrzymała dwie pierwsze maszyny Douglas DC-2. Samoloty zostały pozyskanie od Niemiec, które z kolei zdobyły maszyny w Czechosłowacji. Kolejny konflikt ze Związkiem Radzieckim na powrót wprowadził wojskowy zarząd nad przedsiębiorstwem.

Po zakończeniu II wojny światowej większościowym udziałowcem firmy zostało państwo. Trzonem floty przewoźnika były pozyskane z demobilu samoloty Douglas DC-3. W latach 50. XX wieku firma pozyskała amerykańskie CV-340 i CV-440. W 1956 Finnair zainaugurował loty do Moskwy, stając się w ten sposób pierwszą linią lotniczą spoza bloku wschodniego latającą do stolicy Związku Radzieckiego. Również w tym samym roku firma zaczęła używać nazwy handlowej Finnair, która stała się oficjalną nazwą fińskiego przewoźnika 25 czerwca 1968 roku. W 1960 roku linia otrzymała pierwsze samoloty z napędem odrzutowym, były to francuskie samoloty typu Sud Aviation Caravelle. W 1969 roku zakupiono maszyny Douglas DC-8. Dzięki nim, przewoźnik mógł rozpocząć realizację lotów transatlantyckich do Nowego Jorku z międzylądowaniem w Amsterdamie. Pierwszy z takich lotów odbył się w maju 1969.

W 1973 fińskie linie rozpoczęły regularne loty do Warszawy, podstawową maszyną używaną na trasie do stolicy Polski, przez wiele lat był McDonnell Douglas DC-9. W 1975 roku pozyskano pierwsze szerokokadłubowe samoloty McDonnell Douglas DC-10. Pierwszy komercyjny lot, DC-10 wykonał 14 lutego 1975 na trasie Helsinki – Las Palmas na Wyspach Kanaryjskich. W 1983, Finnair został pierwszą europejską linią lotniczą, która uruchomiła bezpośrednie połączenie z Japonią. Kolejnym pionierskim połączeniem na azjatyckim kierunku lotów było uruchomienie w 1988 bezpośredniego połączenia z Pekinem, również jako pierwsza zachodnioeuropejska linia. 7 grudnia 1990 do Finlandii dotarł pierwszy z zakupionych przez przewoźnika, szerokokadłubowych McDonnell Douglas MD-11^[1]. Finnair był pierwszą linią lotniczą, której dostarczono ten typ maszyny. 20 grudnia 1990 zainaugurowano ich komercyjne wykorzystanie lotem czarterowym z Helsinek na Teneryfę^[2].

7 października 2015, w trakcie odbywającej się w Tuluzie uroczystości, Finnair oficjalnie odebrał pierwszy egzemplarz samolotu Airbus A350 XWB stając się tym samym pierwszym europejskim użytkownikiem tego typu maszyn. Dwa dni później, 9 października samolot wykonał swój pierwszy komercyjny lot na trasie Helsinki - Amsterdam^[3].

Finnair nie odnotowała śmiertelnego wypadku od 1963, a w przypadku lotów międzynarodowych, wcale, nie licząc samolotu zestrzelonego przez radzieckie lotnictwo w 1940 i zaginionego samolotu z dwoma generałami, prawdopodobnie uprowadzonego do ZSRR w 1927.

Porty docelowe

Flota

Według stanu na styczeń 2025 flota Finnair składała się z 80 samolotów o średnim wieku 14,2 lat^[5]:

Samolot			Liczba miejsc				Uwagi
Model	Aktywne	Zamówione	B	E+	E	Łącznie	Uwagi
Airbus A319-100	5	-	14	-	130	144
Airbus A320-200	10	-	14	-	160	174
Airbus A321-200	15	-	16	-	193	209
Airbus A330-300	8	-	45	40	178	263
Airbus A330-300	8	-	28	21	230	279
Airbus A350-900	18	-	43	24	211	278
Airbus A350-900	18	-	30	26	265	321
ATR 72	12	-	-	-	68	68
Embraer E190	12	-	12	-	88	100
Łącznie	80	0

Airbus A330-300 na lotnisku w Helsinkach
Embraer ERJ-190 w starym malowaniu Finnair
Airbus A319 należący do Finnair w barwach sojuszu Oneworld
ATR 72-500 w barwach Finnair (należący do Nordic Regional Airlines)

Przypisy

↑ 90 lat Finnairu, „Lotnictwo”, nr 5 (2014), s. 14, ISSN 1732-5323
↑ Jerzy Liwiński,20 lat eksploatacji MD-11, „Lotnictwo”, nr 12 (2010), s. 28-32, ISSN 1732-5323
↑ Finnair pierwszym europejskim operatoorem A350 XBW, „Lotnictwo”, nr 11 (2015), s. 9, ISSN 1732-5323
↑ UBM (UK) Ltd. 2018, Finnair resumes Los Angeles service in S19, „Routesonline” [dostęp 2018-08-22] (ang.).
↑ Finnair Fleet Details and History [online], planespotters.net [dostęp 2024-11-15] (ang.).

[1] 90 lat Finnairu, „Lotnictwo”, nr 5 (2014), s. 14, ISSN 1732-5323

[2] Jerzy Liwiński,20 lat eksploatacji MD-11, „Lotnictwo”, nr 12 (2010), s. 28-32, ISSN 1732-5323

[3] Finnair pierwszym europejskim operatoorem A350 XBW, „Lotnictwo”, nr 11 (2015), s. 9, ISSN 1732-5323

[4] UBM (UK) Ltd. 2018, Finnair resumes Los Angeles service in S19, „Routesonline” [dostęp 2018-08-22] (ang.).

[5] Finnair Fleet Details and History [online], planespotters.net [dostęp 2024-11-15] (ang.).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

Pasażerskie	Finnair Nordic Regional Airlines
Zlikwidowane	Air Åland Air Finland Blue1 Finncomm Airlines

Finnair

Historia

Porty docelowe

Ameryka Północna

Azja

Europa

Flota

Przypisy

Content Disclaimer