Francesca Comencini

Francesca Comencini
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

19 sierpnia 1961
Rzym

Zawód

reżyserka
scenarzystka

Współmałżonek

Daniel Toscan du Plantier
(1982–1987; rozwód; syn)

Lata aktywności

od 1984

Francesca Comencini (ur. 19 sierpnia 1961 w Rzymie) – włoska reżyserka i scenarzystka filmowa i telewizyjna. Autorka kilkunastu filmów fabularnych, dokumentalnych i telewizyjnych.

Życiorys

Jedna z czterech córek reżysera Luigiego Comenciniego, mistrza włoskiej komedii filmowej. Siostra reżyserki Cristiny Comencini, scenografki Paoli Comencini i kierowniczki produkcji Eleonory Comencini. Uczęszczała do francuskojęzycznego Lycée Chateaubriand w Rzymie, po czym przez dwa lata studiowała filozofię. Ostatecznie rzuciła jednak studia i wyjechała do Paryża, gdzie wkrótce spotkała swojego przyszłego męża, producenta filmowego Daniela Toscan du Plantier. Niedługo później, w wieku 23 lat, nakręciła swój fabularny debiut Pianoforte (1984). Ta autobiograficzna opowieść o parze zakochanych w sobie narkomanów zwróciła na nią uwagę krytyki i przyniosła Nagrodę im. Vittoria De Siki na 41. MFF w Wenecji[1]. Sukcesem okazała się jej współpraca z ojcem – napisali scenariusz do jego Chłopca z Kalabrii (1987), po czym wyreżyserowała we Francji Blask jeziora (1988) z Nicole Garcią w roli powieściopisarki osiadłej w chatce w prowincjonalnej głuszy i przeżywającej romans z nowo przybyłym mężczyzną[2]. Jej obraz Lubię tę pracę (2004) zdobył Nagrodę FIPRESCI w sekcji „Panorama” na 54. MFF w Berlinie. Słowa mojego ojca (2001) zaprezentowano w sekcji „Un Certain Regard” na 54. MFF w Cannes. Biała przestrzeń (2009) zdobyła cztery nagrody na 66. MFF w Wenecji[3]. W konkursie głównym na 69. MFF w Wenecji startował jej film Pamiętny dzień (2012), ale spotkał się z chłodnym przyjęciem. Comencini zasiadała w jury sekcji „Cinéfondation” na 53. MFF w Cannes (2000), w jury konkursu głównego na 60. MFF w Berlinie (2010) oraz w jury sekcji „Horyzonty” na 77. MFF w Wenecji (2020)[4].

Życie prywatne

W latach 1982–1987 była żoną francuskiego producenta filmowego Daniela Toscana du Plantier. Ma z nim syna Carla. Następnie związała się z kierownikiem produkcji Philippem Dugay, z którym żyła w nieformalnym związku. Ich córka Camille Dugay Comencini została aktorką.

Przypisy

  1. ↑ Francesca Comencini. locarnofestival.ch. [dostęp 2021-01-28]. (ang.).
  2. ↑ Spotlight: Francesca Comencini. ecufilmfestival.com, 2016-11-15. [dostęp 2021-01-28]. (ang.).
  3. ↑ Francesca Comencini: Awards. imdb.com. [dostęp 2020-12-21]. (ang.).
  4. ↑ Andreas Wiseman: Venice Reveals Festival Juries: Hogg, Petzold, Sagnier Join Blanchett; Claire Denis Heads Orizzonti. deadline.com, 2020-07-26. [dostęp 2020-12-21]. (ang.).

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya