Luigi Comencini

Luigi Comencini
Ilustracja
Luigi Comencini (1971)
Data i miejsce urodzenia

8 czerwca 1916
Salò

Data i miejsce śmierci

6 kwietnia 2007
Rzym

Zawód

reżyser, scenarzysta

Współmałżonek

Giulia Grifeo
(do śmierci; 4 córki)

Lata aktywności

1937–1991

Luigi Comencini (ur. 8 czerwca 1916 w Salò, zm. 6 kwietnia 2007 w Rzymie) – włoski reżyser i scenarzysta filmowy. Obok Dino Risiego, Ettore Scoli i Mario Monicellego, uważano go za jednego z mistrzów klasycznej komedii włoskiej (tzw. commedia all'italiana)[1].

Życiorys

Pierwszy sukces odniósł filmem L’imperatore di Capri (1949) z udziałem komika Totò. Za to Chleb, miłość i fantazję (1953), w którym zagrali Vittorio De Sica i Gina Lollobrigida, powszechnie uważa się za sztandarowy przykład tzw. różowego neorealizmu (neorealismo rosa)[2]. Kontynuacją przeboju był film Chleb, miłość i zazdrość (1954).

Sukcesy święciły również jego późniejsze filmy z udziałem Alberto Sordiego. W filmach reżysera występowały największe gwiazdy włoskiego kina, m.in. Silvana Mangano, Marcello Mastroianni, Ugo Tognazzi czy Nino Manfredi.

Jego żoną była Giulia Grifeo. Ich wszystkie cztery córki pracują w branży filmowej: Cristina i Francesca są reżyserkami, Paola – scenografką, a Eleonora – kierowniczką produkcji.

Zmarł po długiej chorobie w 2007 w wieku 90 lat[3]. Pochowany na Cmentarzu Flamińskim w Rzymie[4].

Filmografia

Reżyser

  • 1937: La novelletta (dokumentalny)
  • 1946: Bambini in città (dokumentalny)
  • 1948: Nie kradnij (Proibito rubare)
  • 1949: L'imperatore di Capri
  • 1951: Persiane chiuse
  • 1952: Handel żywym towarem (La tratta delle bianche)
  • 1952: Heidi
  • 1953: Walizka snów (La valigia dei sogni)
  • 1953: Chleb, miłość i fantazja (Pane, amore e fantasia)
  • 1954: Chleb, miłość i zazdrość (Pane, amore e gelosia)
  • 1955: Piękna Rzymianka (La bella di Roma)
  • 1957: Okno na lunapark (La finestra sul Luna Park)
  • 1957: Mariti in città
  • 1958: Mogli pericolose
  • 1959: And That on Monday Morning
  • 1959: Niespodzianki miłości (Le sorprese dell'amore)
  • 1960: Wszyscy do domu (Tutti a casa)
  • 1961: A caballo della tigre
  • 1962: Komisarz (Il commissario)
  • 1963: Jego dziewczyna (La ragazza di Bube)
  • 1964: Trzy noce miłości (Tre notti d'amore, segment Fatebenefratelli)
  • 1964: Moja żona (La mia signora, segment Eritrea)
  • 1965: Lalki (Le bambole, segment Il trattato di eugenetica)
  • 1965: Sześć dni w tygodniu (La bugiarda)
  • 1965: Towarzysz Don Camillo (Il compagno Don Camillo)
  • 1967: Niezrozumiany (Incompreso)
  • 1968: As wywiadu (Italian Secret Service)
  • 1969: Dzieciństwo, powołanie i pierwsze przeżycia Giacomo Casanovy z Wenecji (Infanzia, vocazione e prime esperienze di Giacomo Casanova, Veneziano)
  • 1969: Nic o niej nie wiedząc (Senza sapere niente di lei)
  • 1972: Gra złudzeń (Lo scopone scientifico)
  • 1972: Pinokio (Le avventure di Pinocchio) – miniserial
  • 1974: Miłość bywa zbrodnią (Delitto d'amore)
  • 1974: Mój Boże, jak ja nisko upadłam! (Mio Dio, come sono caduta in basso!)
  • 1975: Kobieta na niedzielę (La donna della domenica)
  • 1976: Signore e signori, buonanotte
  • 1976: Basta che non si sappia in giro!... (segment L'Equivoco)
  • 1976: Okazje (Quelle strane occasioni, segment L'ascensore)
  • 1977: Kot (Il gatto)
  • 1979: Korek (L'ingorgo)
  • 1980: Voltati Eugenio
  • 1982: Poszukiwany Jezus (Cercasi Gesù)
  • 1984: Serce (Cuore, miniserial)
  • 1987: Historia (La storia, telewizyjny)
  • 1987: Chłopiec z Kalabrii (Un ragazzo di Calabria)
  • 1988: Cyganeria (La Bohème)
  • 1989: Wesołych Świąt... Szczęśliwego Nowego Roku (Buon Natale… buon anno)
  • 1991: Marcellino, chleb i wino (Marcellino)[5][6]

Przypisy

  1. ↑ Mattia Gelosa: Luigi Comencini, maestro della Commedia all’italiana. Il Dialogo di Monza, 2007-04-06. [dostęp 2021-01-28]. (wł.).
  2. ↑ Angela Patalano: Con “Pane Amore e Fantasia” Comencini inaugura il Neorealismo rosa. CulturaMente, 2017-07-21. [dostęp 2021-01-28]. (wł.).
  3. ↑ Camillo De Marco: Director Luigi Comencini dies. CinEuropa, 2007-04-06. [dostęp 2021-01-28]. (ang.).
  4. ↑ Cimitero Flaminio – Prima Porta. cimitericapitolini.it. [dostęp 2023-08-14]. (wł.).
  5. ↑ Luigi Comencini. IMDb. [dostęp 2021-01-28]. (ang.).
  6. ↑ Luigi Comencini. Filmweb. [dostęp 2021-01-28]. (pol.).

Linki zewnętrzne

David di Donatello za najlepszą reżyserię
Honorowy Złoty Lew
1969–1989
1990–2009
2010–2029

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya