Fritz Höger

Fritz Höger

Data i miejsce urodzenia	12 czerwca 1887 Bekenreihe, Powiat Steinburg
Data i miejsce śmierci	21 czerwca 1949 Bad Segeberg
Narodowość	niemiecka
Praca
Styl	ekspresjonizm
Budynki	Chilehaus
Multimedia w Wikimedia Commons

Dzieła Högera

Fritz Höger (ur. 12 czerwca 1887 w Bekenreihe, Elmshorn, zm. 21 czerwca 1949 w Bad Segeberg) – niemiecki architekt, tworzący w nurcie ekspresjonizmu – ekspresjonizmu ceglanego (niem. Backsteinexpressionismus).

Jednym z najbardziej znanych dzieł Högera jest Chilehaus, który został wpisany w 2015 roku wraz z hamburskim Speicherstadt i Kontorhausviertel na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO.

Fritz Höger urodził się 12 czerwca 1887 roku w Bekenreihe w powiecie Steinburg^[1] . Jego ojciec Martin Höger (1851–1912), cieśla i stolarz, nauczył syna swoich zawodów^[1] .

Młody Höger pracował w zakładzie ojca i uczęszczał do szkoły budowlanej w Hamburgu (1897–1899)^[1] . W 1899 roku zdał egzamin mistrzowski, po czym odbył służbę wojskową^[1] . W latach 1901–1905 pracował w najbardziej prominentnym biurze architektonicznym w Hamburgu Lundt & Kallmorgen^[1] .

W 1905 roku ożenił się z Annie Oldenburg, córką właściciela firmy budowlanej^[1] . W 1907 roku otworzył własne biuro architektoniczne, wykonując zlecenia dla firmy teścia^[1] . Początkowo projektował domy dla osiedli mieszkaniowych, a następnie budynki biurowe w Hamburgu^[1] . W swoich projektach wykorzystywał cegłę klinkierową, wypracowując własne standardy ekspresjonizmu ceglanego^[1] .

W latach 1914–1918 brał udział w I wojnie światowej^[1] . W latach 1922–1924 powierzono mu projekt jednego z pierwszych gmachów biurowych wznoszonych w Kontorhausviertel w Hamburgu – Chilehaus^[1] . Budynek został wzniesiony z ciemnoczerwonej cegły klinkierowej w stylu północno-niemieckiego ekspresjonizmu a jego bryła przypomina kształtem statek^[2]. Gmach składa się z dwóch bloków po obydwu stronach Fischertwiete – blok po stronie zachodniej ma prawie regularny prostokątny kształt^[3], a po stronie wschodniej, łączy się w szpic, przypominający dziób statku^[4]. Projekt ten okazał się przełomowy w karierze Högera^[1] . W 2015 roku Chilehaus wraz z hamburskim Speicherstadt i Kontorhausviertel zostały wpisane na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO^[5].

W latach 1927–1943 pracował częściowo wspólnie z braćmi Hansem i Oskarem Gersonami nad kolejnym gmachem biurowym w Kontorhausviertel – budynkiem Sprinkenhof^[1] . W pracy tej oraz przy projekcie fabryki perfum Scherk w Berlinie (1928–1929) czy projekcie wieży ratusza w Wilhelmshaven-Rüstringen (1928–1929) zwrócił się ku formom kubicznym^[1] . Inne prace Högera to Anzeiger-Hochhaus w Hanowerze (1927–1928), gmach kościoła luterańskiego przy Hohenzollernplatz w Berlinie (1931–1933)^[1] . W sumie na terenie Hamburga Höger zaprojektował ponad 1200 obiektów^[1] .

W 1933 roku Höger wstąpił do NSDAP^[6] . W 1934 roku na krótko objął profesurę w Nordische Kunsthochschule w Bremie^[1] .

Höger zmarł 21 czerwca 1949 roku w Bad Segeberg^[1] .

Od 2008 roku przyznawana jest co trzy lata Fritz-Höger-Preis – nagroda dla najlepszych projektów architektury ceglanej^[7].

• Bernd Allenstein: 44. Station Sprinkenhof. W: Rita Bake: Verschiedene Welten: 45 historische Stationen durch das Kontorhausviertel. Hamburg: Hamburger Landeszentrale für Politische Bildung, 2010, s. 98–99. ISBN 978-3-929728-27-9. (niem.).
• Hans Reuther: Höger, Fritz. W: Neue Deutsche Biographie. T. 9. 1972, s. 319–320 [Online-Version].
• 100 x Deutschland: die 100 wichtigsten Kulturdenkmäler. DuMont Reiseverlag, 2006, seria: DuMont-Dokumente: DuMont Kunst-Reiseführer. ISBN 978-3-7701-6395-3. [dostęp 2021-01-21]. (niem.).