Fuad Aleksandrowicz
| Data urodzenia |
15 października 1875 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
6 marca 1937 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
dowódca pułku |
| Główne wojny i bitwy | |
Fuad Aleksandrowicz (ur. 15 października 1875, zm. 6 marca 1937 w Wilnie) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego.
Życiorys
Pochodził z rodziny tatarskiej[1][2]. Urodził się 15 października 1875[3][4] (według Aleksandra Miśkiewicza w 1868[1]). Miał brata Abrahama[1].
Był oficerem Armii Imperium Rosyjskiego[1]. Po zakończeniu I wojny światowej i po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego[1]. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 29 pułku artylerii polowej[5][1]. Po zajęciu Słonimia przez Polaków został w 1919 pierwszym burmistrzem tego miasta[2][1].
Został zweryfikowany w stopniu podpułkownika rezerwy artylerii ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1919 i w 1923 był oficerem zatrzymanym w służbie czynnej w 29 pułku artylerii polowej [6]. Następnie został zweryfikowany w stopniu podpułkownika zawodowego artylerii ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1919 i w 1924 był oficerem 29 pap[7]. W 1925 był dowódcą 29 pułku artylerii polowej. Po przeniesieniu w stan spoczynku zamieszkiwał w Wilnie na przełomie lat 20. i 30.[3]. W 1934 jako podpułkownik w stanie spoczynku był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr III jako oficer w dyspozycji dowódcy OK Nr III i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Wilno Miasto[4]
Zmarł 6 marca 1937 w Wilnie[2][1]. 9 marca 1937 po pogrzebie z honorami wojskowymi przed meczetem w Słonimu został pochowany na cmentarzu muzułmańskim pod tym miastem[2][8][1].
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i Aleksander Miśkiewicz: Słownik biograficzny Tatarów polskich XX wieku. Białystok: Muzułmański Związek Religijny w Rzeczypospolitej Polskiej, 2016, s. 28. ISBN 978-83-938887-3-3.
- ↑ a b c d Kronika krajowa z roku 1937. „Przegląd Islamski”. 4, s. 19, 1937.
- ↑ a b Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 891.
- ↑ a b Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 342, 893.
- ↑ Ali Miśkiewicz. Mniejszość tatarska w Polsce w latach 1918-1939. „Przegląd Historyczny”. 77/2, s. 259, 1986.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 771, 836.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 691, 737.
- ↑ Z kraju. Słonim. „Życie Tatarskie”. 5, s. 15, 1937.
Bibliografia
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1934.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.