Gmelinit
 Gmelinit z Flinders, stan Wiktoria, Australia. Okaz ma wielkość 2,8 cm. | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
uwodniony glinokrzemian sodu i wapnia |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
4,5[1] |
| Przełam | |
| Łupliwość |
niewyraźna, wyraźna/dobra |
| Pokrój kryształu | |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający, nieprzezroczysty[2] |
| Układ krystalograficzny | |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
2,02–2,17 g/cm³[2] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała, żółtawa, czerwonawa, kremowa, różowa; bezbarwny[1] |
| Rysa | |
| Połysk |
szklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,474–1,494 (jednoosiowy)[2] |
| Inne |
dwójłomność: 0,002–0,014[2] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.GD.05[2] |
Gmelinit – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich.
Nazwa pochodzi od nazwiska niemieckiego mineraloga i chemika Christiana Gmelina (1792-1860). Gmelinit-(Na) znany jest od 1825 r.; Gmelinit-(Ca) od 1998 r.; Gmelinit-(K) od 2001 r.
Właściwości
Krystalizuje w układzie heksagonalnym[1]. Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju tabliczkowym, izometryczne. Przyjmuje postać romboedrów, czasami bipiramidy heksagonalnej. Na ścianach kryształów widoczne prążkowanie. Często tworzy zbliźniaczenia o przerastających się osobnikach i szczotki krystaliczne. Charakterystyczna postać kryształów pozwala na jednoznaczną identyfikację minerału. Występuje najczęściej w postaci wolno stojących grup kryształów.
Występowanie
Występuje w pustkach skał wulkanicznych[1] (bazalty)[2]. Także w żyłach hydrotermalnych[1] oraz pegmatytach[2]. Współwystępuje z chabazytem, heulandytem, analcymem, natrolitem, mikroklinem, pirytem, kalcytem, dolomitem, phillipsytem, kalcytem[1][2].
Miejsca występowania: Irlandia Północna, Wielka Brytania – Szkocja, Kanada, Niemcy, Włochy, Australia.
Zastosowanie
- ma znaczenie naukowe,
- czasami interesuje kolekcjonerów.
Zobacz też
Przypisy
Bibliografia
- J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, TG „Spirifer” W-wa 2005
- O. Medenbach, C. Sussieck-Fornefeld: Minerały, „Świat Książki” 1996 r.
- R. Hochleitner: Minerały i kryształy, „Muza S.A.” 1994 r.
- W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. „Alma – Press” 2003 r.
Linki zewnętrzne
- (ang.) Artykuły na portalu WebMineral: Gmelinit-(Na), Gmelinit-(Ca), Gmelinit-(K)
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.