Kane zadebiutował w pierwszej drużynie Tottenhamu Hotspur 25 sierpnia 2011 w meczu Ligi Europy UEFA ze szkockim Heart of Midlothian. Zanim na stałe wywalczył miejsce w podstawowej jedenastce „Spurs”, Kane spędził trzy lata na wypożyczeniach w Leyton Orient, Millwall, Norwich City i Leicester City. Napastnik został kluczowym zawodnikiem Tottenhamu w sezonie 2014/2015, w którym zdobył 21 bramek w Premier League. Za swoją dobrą formę został wybrany „Najlepszym Młodym Zawodnikiem Roku (PFA Young Player of the Year)”.
W sezonie 2021 grając w barwach Tottenham został królem strzelców z 23 bramkami w sezonie. W swoim kolejnym sezonie Kane strzelił 25 bramek i został królem strzelców Premier League. Rok później napastnik pobił swój rekord strzelecki i zdobywając 29 goli ponownie został najlepszym strzelcem ligi angielskiej[1], a jego zespół zdobył wicemistrzostwo kraju. 5 lutego 2023 w meczu 22. kolejki Premier League został najlepszym strzelcem w historii Tottenhamu, wyprzedzając Jimmy'ego Greavesa, zdobywając 267. gola dla Tottenhamu i 200 w Premier League, wygrywając 1:0 u siebie z Manchesterem City[2][3]. W sezonie tym był o krok zdobycia ponownego tytułu króla strzelców. W klasyfikacji zajął 2. miejsce z 30 bramkami i był tuż za Erlingiem Haalandem[4].
12 sierpnia 2023 został zaprezentowany jako nowy piłkarz Bayernu Monachium[5]. Podpisał z klubem umowę na cztery lata[5]. Kosztując 110 milionów euro, Kane stał się najdroższym piłkarzem w historii Bundesligi[6]. W niemieckim klubie zadebiutował 12 sierpnia w przegranym 3:0 meczu Superpucharu Niemiec z RB Leipzig[7]. 18 sierpnia zadebiutował w barwach Bayernu w Bundeslidze w wygranym 4:0 meczu z Werderem Bremą, w którym strzelił swoją pierwszą bramkę w lidze oraz zanotował asystę przy trafieniu Leroya Sané[8]. 17 września 2024 strzelił drugiego hat-tricka z rzędu, strzelając cztery gole Dinamo Zagrzeb dzięki trzem rzutom karnym w wygranym 9:2 meczu pierwszej kolejki Ligi Mistrzów UEFA 2024/25[9]. Z 33 golami został najskuteczniejszym Anglikiem w Lidze Mistrzów, bijąc poprzedni rekord Wayne’a Rooneya, który wynosił 30 goli[10].
27 marca 2015 zadebiutował w reprezentacji Anglii w eliminacjach do Mistrzostw Europy w meczu z Litwą. Napastnik zaledwie dwie minuty po wejściu na boisko, wpisał się na listę strzelców[12].
Kane został powołany do 23-osobowej kadry Anglii na Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2018 w Rosji i został mianowany kapitanem[13]. 18 czerwca zdobył obie bramki dla Anglii w wygranym 2–1 w meczu z Tunezją, a jego decydujący gol padł tuż przed końcem doliczonego czasu gry w pierwszym meczu grupowym drużyny na Mistrzostwach Świata[14]. 24 czerwca w drugim meczu grupowym strzelił hat-tricka, zapewniając Anglii zwycięstwo 6–1 nad Panamą, co było najwyższym zwycięstwem Anglii w historii Mistrzostw Świata[15]. Dzięki trzem bramkom strzelonym Panamie, został trzecim piłkarzem Anglii, który zdobył hat-tricka w meczu Mistrzostw Świata. Wcześniej, po Geoffreyu Hurście w meczu z RFN w finale w 1966 roku i Garym Linekerze w meczu z Polską w 1986 roku, zdobył trzy bramki[16]. Strzelił szóstego gola z rzutu karnego w meczu 1/8 finału Anglii z Kolumbią zremisowanego 1:1, gdzie po dogrywce w serii rzutów karnych strzelił pierwszą jedenastkę gdzie Anglia wygrała 4–3; był to pierwszy raz, kiedy Anglii udało się wygrać serię rzutów karnych na Mistrzostwach Świata[17]. Kane nie zdobył już żadnej bramki w pozostałych meczach w półfinałowym przegranym 1:2 z Chorwacją, i w meczu o trzecie miejsce przegranym 0:2 z Belgią[18]. Z sześcioma golami strzelonych podczas turnieju zapewniło mu króla strzelców dla najlepszego strzelca Mistrzostw Świata. Został pierwszym Anglikiem, który zdobył tę nagrodę od czasu, gdy Gary Lineker dokonał tego w 1986 roku[19][20].
Na Mistrzostwach Europy 2020 29 czerwca 2021 w meczu 1/8 finału strzelił drugiego gola Niemcom, był to jego pierwszy gol w turnieju wygranym 2:0[21]. 3 lipca w ćwierćfinale w meczu z Ukrainą strzelił kolejne dwa gole gdzie Anglia wygrała 4:0[22]. W półfinale z Danią zdobył decydującą bramkę w meczu zakończonym wynikiem 2:1, który zapewnił Anglii miejsce w finale Euro 2020[23], pierwszym finale tego kraju w ważnych rozgrywkach od 1966 roku, który następnie przegrali z Włochami w rzutach karnych 2:3 po remisie 1:1 w regulaminowym czasie gry[24].
W dwóch ostatnich meczach eliminacji do Mistrzostw Świata 2022 przeciwko Albanii i San Marino strzelił dwa hat-tricki z rzędu w pierwszej połowie (w tym „idealnego hat-tricka” przeciwko tej pierwszej drużynie i cztery gole przeciwko tej drugiej), pomagając Anglii w zapewnieniu sobie awansu do Mistrzostw Świata 2022 w Katarze[25]. W czerwcu 2022 w fazie ligowej Ligi Narodów UEFA 2022–23, strzelił swojego 50. gola w meczu z Niemcami, stając się drugim piłkarzem, który zdobył 50 goli dla Anglii, zaledwie trzy gole za Wayne’em Rooneyem na liście najlepszych strzelców wszech czasów w Anglii[26].
Podczas Mistrzostw Świata 2022 w Katarze strzelił dwa gole (w meczu 1/8 finału wygranego 3:0 z Senegalem i w meczu ćwierćfinałowym przegranym 1:2 z Francją), co wystarczyło, aby wyrównać rekord Rooneya pod względem liczby zdobytych bramek[27].
W czerwcu 2024 Kane znalazł się w 26-osobowej kadrze Anglii Mistrzostwa Europy 2024 w Niemczech[28]. 16 czerwca w pierwszym meczu grupowym wygranym 1:0 z Serbią był kapitanem reprezentacji Anglii[29], wyprzedzając Gary'ego Neville'a jako zawodnika Anglii z największą liczbą występów na Mistrzostwach Europy dzięki swojemu 12. występowi na Euro. Był to również jego 23. występ na dużym turnieju, co dało mu absolutny rekord przed Ashleyem Cole'em i Raheemem Sterlingiem[30]. 20 czerwca w drugim meczu grupowym przeciwko Danii zdobył swoją pierwszą bramkę w tym turnieju zremisowanym 1:1[31]. 30 czerwca zdobył decydującą bramkę dla Anglii w meczu 1/8 finału ze Słowacją, strzelając głową w pierwszej minucie dogrywki wygrywając 2:1[32] i zanotował 79 występ w oficjalnych meczach dla reprezentacji Anglii, zaliczają się do nich spotkania mistrzostw świata i Europy, Ligi Narodów oraz kwalifikacje do wielkich imprez. Tym samym wyprzedził w tej klasyfikacji absolutną legendę angielskiej piłki, Petera Shiltona, bramkarz ma na koncie o jeden taki występ mniej[33]. 10 lipca w meczu półfinałowym wykorzystał rzut karny w 18. minucie przeciwko Holandii, doprowadzając do remisu, gdzie w 90' minucie Ollie Watkins strzelił decydującego gola wprowadzając Anglię do drugiego z rzędu finału Mistrzostw Europy[34]. 14 lipca w finale przeciwko Hiszpanii rozegrał 61. minut gdzie ostatecznie przegrali 1:2[35]. Z trzema golami w turnieju Kane został nagrodzony Złotym Butem wraz z sześcioma piłkarzami (Codym Gakpo, Georges’em Mikautadzem, Jamalem Musialą, Danim Olmo i Ivanem Schranzem), zostając trzecim graczem, który zdobył tę nagrodę zarówno na Mistrzostwach Europy, jak i Mistrzostwach Świata po Walentinie Iwanowie i Dražanie Jerkoviću[36].
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
