Hejdel

Heydlowie herbu własnego
Heydel
Ilustracja
Heydel, według Ostrowskiego
Państwo

 Polska

Tytuły

Baronowie

Pochodzenie etniczne

niemieckie

Heydlowie herbu własnego (Heydel), – polska rodzina szlachecka i baronowska pochodzenia niemieckiego.

Historia

Rycerze z Turyngii, herbu własnego, którzy przywędrowali do Polski z królem Augustem II (wybrany na króla 1697). Jan Sebastian Heydel otrzymał w 1772 od króla Stanisława Augusta dziedziczny tytuł baronowski. Jest to jedna z niewielu baronowska rodzina polska z nadania króla polskiego. Rudolf, syn Jana Sebastiana, otrzymał potwierdzenie tytułu baronowskiego w Królestwie Polskim od Deputacji Senatu Królestwa Polskiego w 1820 roku oraz w Austrii od Habsburgów dla siebie i swych potomków w 1838 roku[1].o

Opis herbu

Herb Heydel i jego odmiany
Herb baronowski Hejdlów (Hejdel II), według Ostrowskiego
Heydel według Uruskiego

Rodzina używała kilku herbów, co do których kształtu istniały wśród heraldyków rozbieżności. Według Uruskiego pierwotnym jej herbem był: W polu czerwonym miecz srebrny, przy którego rękojeści mały półksiężyc złoty, rogami do rękojeści. W klejnocie ogon pawi z pięciu piór[1]. Następnie, przy otrzymaniu tytułu barona w 1772 dodano z prawej pole błękitne, w którym półksiężyc złoty, a nad nim takiż krzyż kawalerski (Szeliga)[1]. Dodano też małe pólko u głowicy. Istnieją sprzeczne informacje co do jego zawartości. Według Otto Titana von Hefnera[2], którą to opinię powtarza Juliusz Karol Ostrowski[3], w pólku tym, srebrnym, powinien być gołąb. Autorzy ci, rekonstruują również labry jako czerwone, podbite błękitem[3][2]. Natomiast Seweryn Uruski uważa, że pole to jest czerwone i zawiera orła srebrnego[1]. Tak też rekonstruuje herb współczesny heraldyk, Tadeusz Gajl: Na tarczy dwudzielnej w słup, w polu prawym, błękitnym, półksiężyc złoty, nad którym takiż krzyż kawalerski, w polu lewym, czerwonym, miecz srebrny, przy którego rękojeści, z prawej, półksiężyc złoty rogami w lewo. U głowicy, pośrodku, pólko czerwone, kwadratowe, w którym orzeł srebrny. W klejnocie ogon pawi z pięciu piór. Labry czerwone, podbite błękitem[4]. Następny herb, nadany z tytułem baronowskim austriackim, różnił się według Uruskiego przeniesieniem orła do klejnotu i umieszczeniem go na ogonie pawim[1]. Uruski twierdził też, że bezpośrednio nad tarczą powinna być korona, w której opisany klejnot[1]. Natomiast Ostrowski daje nad koroną baronowską jeszcze hełm ukoronowany, a dopiero na nim klejnot. Hefner zaś zrekonstruował ten herb jak zwykły szlachecki[2]. Ostrowski za Hefnerem podaje jeszcze brak półksiężyca przy mieczu oraz labry z prawej błękitne, z lewej czerwone, podbite srebrem[3].

Przypisy

  1. a b c d e f Seweryn Uruski: Rodzina. Herbarz szlachty polskiej. T. 5. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1908, s. 118.
  2. a b c Otto Titan von Hefner: Neues Wappenbuch des blühenden Adels im Königreiche Galizien. Monachium: Heraldisches Institut, 1863, s. 13,tabl.14. (niem.).
  3. a b c Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: gł. skł. Księgarnia Antykwarska B. Bolcewicza, 1897-1906, s. 104-105.
  4. Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007, s. 119. ISBN 978-83-60597-10-1.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya